«Πάνω απ' όλα όμως, αδελφοί μου, μην ορκίζεστε ούτε στον ουρανό ούτε στη γη ούτε με κανέναν άλλον όρκο. Ας είναι το ναι σας ναι, και το όχι σας όχι, για να μην πέσετε σε κρίση.»
Ιακώβου 5:12
Γιατί τα παιχνίδια στις σχέσεις πονούν τόσο πολύ; Επειδή μια καρδιά δεν είναι ψάρι που το πιάνεις και το πετάς πίσω. Όταν κάποιος σου δίνει υποσχέσεις με το βλέμμα, σου στέλνει δώρα, σε γνωρίζει στους γονείς του και μετά εξαφανίζεται με ένα «ας μείνουμε φίλοι», η πληγή δεν κλείνει εύκολα. Μένει εκεί, σαν παλιά ουλή.
Πιθανότατα το έχεις ζήσει. Είτε ως αυτός που περίμενε, είτε ως αυτός που, χωρίς να το πολυσκεφτεί, κράτησε κάποιον στο αγκίστρι «για παρέα». Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε ειλικρινά για τον πόνο που γεννούν τα παιχνίδια στις σχέσεις: η αναποφασιστικότητα, το φλερτ χωρίς σκοπό και η πρόωρη σωματική οικειότητα. Όχι για να ντροπιάσουμε κανέναν, αλλά για να βρούμε μαζί έναν καθαρότερο, πιο γενναίο δρόμο.
Επιπλέον, θα δούμε ότι υπάρχει χάρη. Όποια κι αν είναι η ιστορία σου, ο Θεός δεν σε γράφει στα χαμένα. Αντίθετα, σε καλεί να αφιερώσεις την καρδιά και το σώμα σου σε Εκείνον και να ζήσεις τις σχέσεις σου με αλήθεια, ταπείνωση και ελπίδα.
Παιχνίδια στις σχέσεις: όταν φερόμαστε σε ανθρώπους σαν σε ψάρια
Υπάρχουν ψαράδες που δεν ψαρεύουν για να φάνε. Πιάνουν το ψάρι μόνο και μόνο για τη συγκίνηση της στιγμής, και ύστερα το πετούν πάλι στο νερό. «Δεν πονάει», λένε, «είναι απλώς ένα παιχνίδι ανάμεσα στο ψάρι και τον ψαρά». Όμως ένα ψάρι δεν είναι άνθρωπος. Πόσες καρδιές, αλήθεια, έχουν περάσει από το αγκίστρι κάποιου που απλώς διασκέδαζε;
Δηλαδή, καμιά φορά μεταχειριζόμαστε έναν άνθρωπο σαν ασήμαντο ψάρι, ενώ στην πραγματικότητα τον θέλαμε. Τα παιχνίδια στις σχέσεις λειτουργούν ακριβώς έτσι: τον κρατάμε για λίγη παραπάνω προσοχή, τον αφήνουμε να ελπίζει, και μετά τον πετάμε πίσω. Συνεπώς, αυτός φεύγει με ουλές που μένουν για χρόνια, και εμείς προχωράμε σαν να μη συνέβη τίποτα. Όμως κάτι συνέβη, και ο Θεός το είδε.
Ωστόσο, ο λόγος του Θεού μας καλεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό: σε υπομονή, σε σταθερότητα και σε λόγια που τιμούν τον άλλον. Πάρε για παράδειγμα την προτροπή του Ιακώβου, που μας θυμίζει πως ο λόγος μας πρέπει να είναι αξιόπιστος και όχι παιχνίδι. (Ιακώβου 5:12)
Το χάος της αναποφασιστικότητας: μια ζωή στο κυνήγι του «επόμενου»
Μια άλλη γυναίκα περιέγραψε ένα ολόκληρο μπέρδεμα από σχέσεις. Συμφωνούσε να μείνει «μόνο φίλη» με κάποιον, λίγο αργότερα δεχόταν πρόταση γάμου, έβαζε ημερομηνία και μετά την ακύρωνε. Άρχιζε να κοιτάζει κάποιον δεύτερο για να τραβήξει την προσοχή του πρώτου, μπερδευόταν με τον τρίτο. Έτσι κυνηγούσε δεκαπέντε χρόνια έναν σύζυγο, και όλοι έμοιαζαν να φεύγουν τρέχοντας.
Δηλαδή, ζούσε σε ένα διαρκές κυνήγι. Όμως, καθώς έγραφε το γράμμα της, κατάλαβε μόνη της πόσο απελπισμένη ήταν αυτή η καταδίωξη. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι ο Θεός της αρνιόταν τον γάμο. Ήταν ότι δεν είχε καταλάβει τις προϋποθέσεις του σχεδίου Του, τις ίδιες που ο Παύλος ξεδιπλώνει με τόση καθαρότητα.
Συνεπώς, η λύση δεν ήταν να βρει γρηγορότερα τον επόμενο. Ήταν να σταματήσει το κυνήγι και να παραδώσει το ίδιο της το σώμα και τη ζωή στον Θεό ως θυσία ζωντανή (Ρωμαίους 12:1). Πραγματικά, εκεί αρχίζει η αλλαγή του νου που μεταμορφώνει τα πάντα (Ρωμαίους 12:2).
Σωματική οικειότητα πριν τον γάμο: πόσο καταστροφική μπορεί να γίνει
Ένας άντρας ομολόγησε πόσο σκληρά πάλεψε να μείνει πιστός και πόσα «επέβαλε» στην κοπέλα του στην πορεία. Χώρισαν και τα ξαναβρήκαν τέσσερις φορές, ώσπου τελικά διέλυσαν τον αρραβώνα. «Αυτή τη φορά όμως», έγραψε, «καταλάβαμε και οι δύο γιατί. Καταλάβαμε πόσο καταστροφική μπορεί να είναι η σωματική οικειότητα. Και πόσο αμαρτωλή.»
Δηλαδή, η πρόωρη σωματική οικειότητα δεν φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά· τους μπερδεύει. Δένει συναισθηματικά δύο καρδιές που δεν έχουν ακόμη δεσμευτεί, και έτσι κάθε χωρισμός γίνεται πιο βίαιος. Γι' αυτό ο λόγος του Θεού μας λέει ξεκάθαρα να φεύγουμε από την πορνεία, γιατί αυτή πληγώνει το ίδιο μας το σώμα (Α' Κορινθίους 6:18).
Ωστόσο, εδώ χρειάζεται και η άλλη λέξη: χάρη. Αν έχεις ήδη πέσει, αυτό δεν είναι το τέλος της ιστορίας σου. Ο Θεός που λέει «φεύγετε» είναι ο ίδιος Θεός που αποκαθιστά, συγχωρεί και χαρίζει νέα αρχή. Επομένως, ο αγιασμός δεν είναι τιμωρία, αλλά το θέλημά Του για το καλό σου.
Από τα παιχνίδια στις σχέσεις στην ειλικρίνεια: να λες ναι ναι και όχι όχι
Πώς σπάμε τον κύκλο; Με ειλικρίνεια στις σχέσεις. Μια παλιά λιτανεία προσεύχεται να μας λυτρώσει ο Θεός «από τη δειλία και την αναποφασιστικότητα που δεν φτάνει ποτέ στην πράξη». Δηλαδή, ζητάμε το θάρρος να λέμε την αλήθεια με αγάπη και αυτοκυριαρχία, χωρίς να κρατάμε κανέναν στο αγκίστρι.
Αρχικά, αυτό σημαίνει ταπείνωση: να παραδεχτούμε ότι δεν ξέρουμε πάντα τι θέλουμε και να ζητήσουμε από τον Θεό να μας οδηγήσει. Επιπλέον, σημαίνει υπομονή: να μην τρέχουμε στον επόμενο για να καλύψουμε το κενό, αλλά να ξεκουραστούμε πάνω στον Κύριο και να Τον περιμένουμε (Ψαλμοί 37:7).
Τέλος, σημαίνει εμπιστοσύνη: να πιστέψουμε ότι όλα συνεργούν στο καλό για όσους αγαπούν τον Θεό και στηρίζονται σε Εκείνον με όλη τους την καρδιά. Συνεπώς, αντί να ψαρεύουμε καρδιές για διασκέδαση, μαθαίνουμε να αγαπάμε αληθινά. Αν θέλεις να εμβαθύνεις σε μια τέτοια βιβλική θεμελίωση των σχέσεων, μπορείς να ξεκινήσεις από τη μελέτη της Γραφής στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.
Βασικά σημεία
- 01Μια καρδιά δεν είναι ψάρι: τα παιχνίδια στις σχέσεις και το «ας μείνουμε φίλοι» αφήνουν αληθινές ουλές, γι' αυτό μεταχειρίσου τον άλλον με σεβασμό.
- 02Η αναβλητικότητα στον έρωτα δεν είναι αθωότητα αλλά δειλία· χρειάζεται η γενναιότητα να λες καθαρά ναι ναι και όχι όχι, με αγάπη και αυτοκυριαρχία.
- 03Η σωματική οικειότητα πριν τον γάμο μπερδεύει και πληγώνει· ο Θεός όμως αποκαθιστά, γι' αυτό η ειλικρίνεια στις σχέσεις και ο αγιασμός είναι δώρο, όχι τιμωρία.
- 04Σταμάτα το κυνήγι: παράδωσε σώμα και καρδιά στον Θεό, ξεκουράσου πάνω Του και εμπιστέψου ότι τα πάντα συνεργούν στο καλό για όσους Τον αγαπούν.