«Μη ζεύεστε άνισα με τους απίστους. Γιατί ποια σχέση έχει η δικαιοσύνη με την ανομία; Και ποια κοινωνία έχει το φως με το σκοτάδι;»
Β' Κορινθίους 6:14
Πώς συνυπάρχουν η αγάπη και πίστη, όταν ερωτεύεσαι κάποιον που ζει σε εντελώς διαφορετικό κόσμο από τον δικό σου; Ίσως αυτός που σου χτυπάει την καρδιά δεν μοιράζεται την πίστη σου. Ίσως έρχεται από άλλη κουλτούρα, άλλη οικογένεια, άλλο σύστημα αξιών. Και μέσα σου φωνάζει ένας φόβος: «Αν τον αγαπήσω, μήπως προδώσω τον Θεό; Κι αν επιλέξω τον Θεό, μήπως χάσω τον άνθρωπο που λατρεύω;».
Θα σου πω την απάντηση από την αρχή, και μετά θα τη ζήσουμε μαζί μέσα από δύο αληθινές ιστορίες. Η αγάπη και πίστη δεν είναι δύο εχθροί που πρέπει να διαλέξεις τον έναν. Αντίθετα, γίνονται σύμμαχοι μόνο όταν και οι δύο, εσύ και ο άλλος, παραδοθείτε σε Κάποιον μεγαλύτερο και από τους δύο σας. Δηλαδή, ο έρωτας με κάποιον από άλλο κόσμο τελειώνει καλά όχι όταν συμβιβάζεσαι, αλλά όταν κοιτάτε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση.
Για να μη μείνει αυτό μια θεωρία, θα συναντήσουμε την Ίβι, μια Ινδή που πάλεψε με τον φόβο του ξένου, και τον Τζον, έναν άντρα που ερωτεύτηκε μια πιστή χριστιανή χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος τον Χριστό. Πράγματι, και οι δύο στάθηκαν στο ίδιο σταυροδρόμι όπου ίσως στέκεσαι κι εσύ τώρα.
Η πάλη: αγαπώ κάποιον από διαφορετικό κόσμο
Ας πούμε την αλήθεια για το πού βρίσκεσαι. Υπάρχει ένα πρόσωπο που σε συγκινεί βαθιά. Ωστόσο, κάτι μέσα σου ξέρει ότι ζείτε σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Ίσως αυτός ο κόσμος είναι η οικογένειά του, η θρησκεία του, οι συνήθειες με τις οποίες μεγάλωσε. Έτσι αρχίζεις να φοβάσαι: «Θα χωρέσει η αγάπη μας ανάμεσα σε τόσες διαφορές;».
Αυτός ο φόβος δεν είναι αδυναμία σου. Είναι έντιμος. Πράγματι, η Γραφή δεν κρύβει ότι δύο άνθρωποι που τραβάνε προς αντίθετες κατευθύνσεις δεν μπορούν να περπατήσουν μαζί για πάντα. Γι' αυτό σε προειδοποιεί τρυφερά να μη ζευχτείς άνισα με κάποιον που δεν μοιράζεται την πίστη σου (Β' Κορινθίους 6:14). Δεν το λέει για να σε στερήσει την αγάπη, αλλά για να σε προφυλάξει από μια ζωή σχισμένη στα δύο.
Επομένως, το ερώτημα δεν είναι απλώς «τον αγαπώ;». Το βαθύτερο ερώτημα είναι «προς τα πού κοιτάμε οι δύο μας;». Όταν η αγάπη και πίστη βαδίζουν χώρια, η καρδιά σου κουράζεται. Όταν όμως βαδίζουν μαζί, βρίσκεις ξεκούραση. Στις επόμενες γραμμές θα δούμε δύο ανθρώπους που το έζησαν αυτό στο πετσί τους.
Η Ίβι: όταν αγάπη και πίστη αγκαλιάζουν την κοινότητα
Η Ίβι ήταν μια νεαρή Ινδή που μεγάλωσε σ' έναν κόσμο όπου τους γάμους τους κανόνιζαν οι οικογένειες. Στα είκοσί της, έτρεμε αυτή την ιδέα. Της φαινόταν φυλακή, σαν να την παρέδιδαν για πάντα σ' έναν ξένο. Έτσι, όταν οι γονείς της την πίεσαν να παντρευτεί έναν αξιωματικό, εκείνη έφυγε μακριά, στην Αμερική, με ένα ειρωνικό χαμόγελο για όλους όσοι ζητούσαν το χέρι της.
Όμως κάτι άλλαξε μέσα της με τα χρόνια. Παρατηρώντας τη Δύση, είδε ανθρώπους μόνους, χωρίς ρίζες, με γάμους που διαλύονταν ο ένας μετά τον άλλο. Σιγά σιγά κατάλαβε ότι ο γάμος δεν είναι ιδιωτική υπόθεση δύο ανθρώπων που τους τύχαινε να ερωτευτούν. Αντίθετα, είναι δώρο που το κρατάει όρθιο μια ολόκληρη κοινότητα που λέει: «Είμαστε εδώ, θα σε βοηθήσουμε».
Παραδόξως, η ίδια που κάποτε ζητούσε να φύγει αυτό το ποτήρι από μπροστά της, κατέληξε να επιθυμεί έναν γάμο αγκαλιασμένο από τους δικούς της. Κατάλαβε ότι αξία έχει να σε τιμά και να σε στηρίζει η οικογένειά σου (Έξοδος 20:12), γιατί ο γάμος και κοινότητα είναι αξεχώριστα δεμένα. Η αγάπη και πίστη της δεν την ξερίζωσαν από τους δικούς της. Αντίθετα, την έφεραν πιο κοντά τους, μόνο που τώρα ήξερε ότι πάνω απ' όλα στηριζόταν στον Θεό.
Ο άνισος ζυγός: τι σημαίνει στ' αλήθεια
Ίσως ακούγοντας για «άνισο ζυγό» νιώθεις πως η Γραφή θέλει να σε χωρίσει από τον άνθρωπο που αγαπάς. Όμως η εικόνα είναι πρακτική, όχι σκληρή. Στα χωράφια, δύο ζώα δένονται στον ίδιο ζυγό για να τραβήξουν μαζί. Αν το ένα πάει αριστερά και το άλλο δεξιά, το αλέτρι κολλάει και πληγώνονται και τα δύο. Έτσι ακριβώς είναι ένας δεσμός όπου ο ένας ζει για τον Χριστό κι ο άλλος τραβάει αλλού.
Ωστόσο, πρόσεξε τι δεν λέει το εδάφιο. Δεν λέει ότι ο άπιστος είναι κατώτερος άνθρωπος ή ότι πρέπει να τον περιφρονήσεις. Αντίθετα, μιλάει για κατεύθυνση: το φως και το σκοτάδι δεν χωνεύονται στην ίδια καρδιά (Β' Κορινθίους 6:14). Δηλαδή, το θέμα δεν είναι ποιος αξίζει περισσότερο, αλλά αν μπορείτε να περπατήσετε προς τον ίδιο προορισμό χωρίς ο ένας να σέρνει τον άλλο πίσω.
Συνεπώς, ο άνισος ζυγός δεν είναι ένας κανόνας για να σε βασανίσει. Είναι μια στοργική προειδοποίηση. Όταν η αγάπη και πίστη τραβάνε προς αντίθετες μεριές, κάποιος θα ματώσει. Γι' αυτό η πραγματική ελπίδα δεν βρίσκεται στο να αγνοήσεις τη διαφορά, αλλά στο να δεις αν μπορεί ο διαφορετικός κόσμος του άλλου να συναντήσει τον δικό σου στον ίδιο Κύριο. Κι αυτό ακριβώς συνέβη στην επόμενη ιστορία.
Ο Τζον: όταν η αγάπη οδηγεί στον Χριστό, τον «Ξένο»
Ο Τζον ερωτεύτηκε μια κοπέλα, τη Ντότι. Στην αρχή πίστευε ότι ήταν θέμα χρόνου να γίνουν όλα δικά τους, χωρίς όρια. Όμως έμαθε με έκπληξη ότι εκείνη ήταν αγνή, επειδή ήταν χριστιανή. Στην αρχή αυτό δεν του είπε πολλά. Σιγά σιγά όμως κατάλαβε ότι μέσα στη σχέση τους υπήρχε ένας τρίτος, μυστηριώδης: ο Χριστός, που εκείνος τον ένιωθε σαν «Ξένο».
Όσο περνούσαν οι μήνες, ο Τζον έβλεπε ότι η Ντότι τον αγαπούσε αληθινά, αλλά η καρδιά της ανήκε πρώτα σ' Εκείνον. Στην αρχή θύμωσε. Ξεκίνησε να ψάχνει βιβλία για να αποδείξει ότι ο «Ξένος» δεν υπήρχε, ότι ήταν δεισιδαιμονία και αυταπάτη. Όμως, όσο πιο πολύ επιτίθετο, τόσο πιο κοντά Του ερχόταν. Τα όπλα του έπεφταν στα πόδια Εκείνου, αδρανή.
Τελικά, ξαπλωμένος στο κρεβάτι του ένα βράδυ, ο Τζον είδε καθαρά ότι ο «Ξένος» δεν φοβόταν ποτέ τις επιθέσεις του. Δεν τον περίμενε για να τον τιμωρήσει, αλλά για να του δώσει ειρήνη. Πράγματι, ο Χριστός κάνει τον καθένα που έρχεται κοντά Του παιδί του Θεού (Ιωάννης 1:12). Έτσι ο Τζον, ο πρώην εχθρός, έγινε καινούργιο κτίσμα (Β' Κορινθίους 5:17), και η αγάπη του για τη Ντότι τον είχε φέρει στα πόδια του ίδιου του Σωτήρα.
Παράδοση στον Χριστό: ο μόνος δρόμος που τελειώνει καλά
Τι κοινό έχουν η ιστορία της Ίβι και του Τζον; Και οι δύο κατάλαβαν ότι η αγάπη με κάποιον από διαφορετικό κόσμο δεν σώζεται με συμβιβασμό. Σώζεται μόνο με παράδοση. Όχι ο ένας να υποταχθεί στον άλλον, αλλά και οι δύο να σκύψουν μπροστά στον ίδιο Κύριο. Αυτή είναι η παράδοση στον Χριστό: να βάλεις πρώτα τη βασιλεία Του (Ματθαίος 6:33), και ύστερα όλα τα υπόλοιπα.
Ίσως αυτή η λέξη, «παράδοση», σου ακούγεται σαν ήττα. Νιώθεις πως, αν αφήσεις τη σχέση σου στα χέρια του Θεού, θα σου την πάρει. Όμως η Γραφή σου δείχνει το αντίθετο. Σου ζητάει να αναθέσεις τον δρόμο σου στον Κύριο, κι Εκείνος υπόσχεται να ενεργήσει (Ψαλμοί 37:5). Δηλαδή, η παράδοση δεν είναι να σταυρώσεις τα χέρια, αλλά να τα ανοίξεις και να εμπιστευτείς.
Επομένως, η παράδοση στον Χριστό είναι μια ζωντανή πράξη: προσφέρεις τον εαυτό σου, μαζί με την αγάπη σου, σαν θυσία ζωντανή στον Θεό (Ρωμαίους 12:1). Δεν παρατάς τον έρωτα. Τον τοποθετείς εκεί όπου είναι πιο ασφαλής. Άλλωστε, αν Εκείνος δεν λυπήθηκε ούτε τον ίδιο Του τον Υιό για χάρη σου (Ρωμαίους 8:32), πώς θα σου αρνηθεί ό,τι είναι αληθινά καλό; Όταν η αγάπη και πίστη παραδίδονται μαζί στα χέρια Του, ο φόβος αρχίζει να λιώνει.
Αγάπη και πίστη πέρα από τον φόβο: η ελπίδα για σένα
Ίσως ρωτάς: «Μα τι κάνω εγώ τώρα, που αγαπώ κάποιον από διαφορετικό κόσμο;». Πρώτα απ' όλα, μην πανικοβάλλεσαι. Ωστόσο, ο φόβος είναι κακός σύμβουλος στον έρωτα. Αντίθετα, η ηρεμία γεννιέται όταν ησυχάζεις μπροστά στον Κύριο και Τον περιμένεις (Ψαλμοί 37:7). Δηλαδή, αντί να τρέχεις να λύσεις τα πάντα μόνος σου, παραδίδεις την αγωνία σου σ' Εκείνον.
Ωστόσο, η αναμονή δεν είναι παθητική. Όπως ο Τζον αναζήτησε ειλικρινά την αλήθεια για τον «Ξένο», έτσι κι εσύ μπορείς να προσευχηθείς και να βοηθήσεις τον άνθρωπό σου να γνωρίσει τον Χριστό. Δεν σώζεις εσύ κανέναν. Όμως μπορείς να ζήσεις μπροστά του μια αγάπη και πίστη τόσο αληθινή, ώστε να γίνει για εκείνον γέφυρα προς τον Θεό. Αν θες να εμβαθύνεις σ' αυτή τη βιβλική στάση, μπορείς να μελετήσεις περισσότερα μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.
Τέλος, θυμήσου την υπόσχεση. Η ειρήνη του Θεού, που ξεπερνάει κάθε ανθρώπινη λογική, θα φυλάξει την καρδιά σου (Φιλιππησίους 4:7). Δεν σου εγγυάται ότι ο άνθρωπός σου θα μεταστραφεί σήμερα ή ότι όλα θα γίνουν όπως τα ονειρεύεσαι. Σου εγγυάται όμως κάτι σπανιότερο: μια καρδιά που δεν τρέμει πια. Γιατί, στο τέλος, αγαπάμε επειδή Εκείνος μας αγάπησε πρώτος (Α' Ιωάννου 4:19). Κι όταν η αγάπη και πίστη συναντιούνται στα πόδια Του, ο φόβος δεν έχει πια την τελευταία λέξη.
Βασικά σημεία
- 01Η αγάπη και πίστη δεν είναι εχθροί που πρέπει να διαλέξεις: γίνονται σύμμαχοι όταν εσύ και ο άλλος παραδοθείτε στον ίδιο Κύριο, αντί ο ένας να υποτάξει τον άλλον.
- 02Ο άνισος ζυγός δεν είναι περιφρόνηση για τον άπιστο, αλλά στοργική προειδοποίηση: δύο άνθρωποι που τραβάνε προς αντίθετες κατευθύνσεις δεν περπατούν μαζί χωρίς να ματώσουν.
- 03Ο γάμος και κοινότητα είναι δεμένα: όπως κατάλαβε η Ίβι, η αγάπη δυναμώνει όταν μια ολόκληρη οικογένεια στηρίζει τους δύο, με τον Θεό πάνω απ' όλα.
- 04Η παράδοση στον Χριστό δεν είναι ήττα αλλά εμπιστοσύνη: ανοίγεις τα χέρια σου, αφήνεις τον έρωτα στα χέρια Του, κι Εκείνος φέρνει ειρήνη που νικάει τον φόβο.