«Και άκουσαν τη φωνή του Κυρίου του Θεού, που περπατούσε μέσα στον κήπο προς το δειλινό. Και κρύφτηκαν ο Αδάμ και η γυναίκα του από το πρόσωπο του Κυρίου του Θεού, ανάμεσα στα δέντρα του κήπου.»
Γένεση 3:8
Πιστεύεις, κάπου βαθιά μέσα σου, ότι μπορείς να κρυφτείς. Έκλεισες την οθόνη, έσβησες το ιστορικό, κράτησες το μυστικό για χρόνια. Όμως εδώ ζει ένα από τα πιο παλιά ψέματα: ότι μπορώ να κρυφτώ από τον Θεό. Και η αλήθεια, όσο σκληρή κι αν ακούγεται στην αρχή, είναι τελικά αυτή που σε σώζει, όχι αυτή που σε καταστρέφει.
Το ξέρω αυτό το παιχνίδι. Πρώτον, στήνεις δύο ζωές. Αφενός ο άντρας που όλοι σέβονται απ' έξω, αφετέρου ένα δωμάτιο μέσα σου που δεν δείχνεις σε κανέναν. Ωστόσο κάθε φορά που λες «δεν με βρίσκει κανείς εδώ», ξεχνάς ότι κανείς δεν είναι το ίδιο με Κανέναν. Πράγματι, υπάρχει Ένας που ήταν ήδη μέσα στο δωμάτιο πριν μπεις εσύ.
Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε ευθέως, σαν φίλος σε φίλο. Θα δούμε από πού ξεκινάει αυτό το ψέμα, πού σε πληγώνει η κρυφή αμαρτία, τι λέει η Γραφή για το ότι ο Θεός με βλέπει, και γιατί το να βγεις στο φως δεν είναι το τέλος σου αλλά η αρχή της ελευθερίας σου.
Το ψέμα: «εδώ δεν με βρίσκει κανείς»
Ας το ονομάσουμε καθαρά. Καταρχήν, μέσα στον κάθε άντρα ζει η πεποίθηση ότι, αν κρύψει καλά κάτι, αυτό παύει στην πράξη να υπάρχει. Δηλαδή κλείνεις την πόρτα, χαμηλώνεις τη φωνή, διαγράφεις τα μηνύματα, και νιώθεις ότι ξανακέρδισες τον έλεγχο. Έτσι το μυστικό μοιάζει ασφαλές, σαν να ζει σε ένα δωμάτιο που δεν έχει παράθυρα.
Αυτό το ψέμα είναι αρχαίο, όχι μοντέρνο. Από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος αμάρτησε, το πρώτο του ένστικτο δεν ήταν να εξομολογηθεί αλλά να τρυπώσει πίσω από τα δέντρα. (Γένεση 3:8) Ο Αδάμ και η γυναίκα του κρύφτηκαν από το πρόσωπο του Θεού, λες και τα κλαδιά ενός θάμνου μπορούσαν να σταματήσουν το βλέμμα του Δημιουργού. Δηλαδή, η ψευδαίσθηση ότι μπορώ να κρυφτώ από τον Θεό γεννήθηκε μαζί με την πρώτη ντροπή.
Πρόσεξε όμως τι κάνει ο Θεός αμέσως μετά. Δεν φεύγει θυμωμένος· πλησιάζει και ρωτάει: «Πού είσαι;» (Γένεση 3:9) Όχι επειδή δεν ήξερε, αλλά επειδή ήθελε ο άνθρωπος να βγει μόνος από την κρυψώνα του. Συνεπώς, ακόμη και τότε, το κάλεσμα δεν ήταν για καταδίκη αλλά για συνάντηση.
Η αλήθεια: δεν μπορείς να κρυφτείς από τον Θεό
Εδώ η Γραφή ανατρέπει το ψέμα κατά μέτωπο. Πραγματικά, ο ψαλμωδός ρωτάει με ειλικρίνεια: πού να πάω μακριά από το πνεύμα σου, και από το πρόσωπό σου πού να φύγω; (Ψαλμοί 139:7) Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: πουθενά. Αντίθετα, αν ανέβεις στον ουρανό, είσαι εκεί· κι αν κατέβεις στα πιο σκοτεινά βάθη, πάλι εκεί είσαι. (Ψαλμοί 139:8)
Ίσως σκέφτεσαι ότι το σκοτάδι σε καλύπτει. Όμως ο ψαλμωδός το λέει καθαρά: ακόμη κι αν πει «σίγουρα το σκοτάδι θα με σκεπάσει», (Ψαλμοί 139:11) το σκοτάδι δεν κρύβει τίποτα από τον Θεό. Αντίθετα, για Εκείνον η νύχτα λάμπει σαν τη μέρα, και το σκοτάδι είναι το ίδιο με το φως. (Ψαλμοί 139:12) Με άλλα λόγια, το όπλο που νόμιζες ότι σε προστατεύει είναι διάφανο μπροστά Του.
Η Καινή Διαθήκη το λέει ακόμη πιο γυμνά. Τίποτα στην κτίση δεν μένει κρυμμένο από Εκείνον· τα πάντα είναι γυμνά και ξεσκεπασμένα στα μάτια Του, και σε Αυτόν θα δώσουμε λόγο. (Εβραίους 4:13) Επομένως, το ότι ο Θεός με βλέπει δεν είναι απειλή για να σε τρομάξει· είναι το πιο αληθινό δεδομένο της ζωής σου, και ώρα να το παραδεχτείς τίμια.
Πού πληγώνει η κρυφή αμαρτία ενός άντρα
Εδώ θέλω να σταθώ με συμπόνια, όχι με δάχτυλο σηκωμένο. Καταρχήν, αν παλεύεις με κάτι κρυφό, πορνογραφία, έναν εθισμό, μια διπλή ζωή, μια σχέση που δεν θα έδειχνες σε κανέναν, δεν είσαι τέρας· είσαι άντρας που πληγώθηκε και πληγώνεται. Πραγματικά, η πάλη σου είναι αληθινή, και αξίζει να την τιμήσουμε με αλήθεια, όχι με ντροπή που σε θάβει βαθύτερα.
Όμως ας πούμε ξεκάθαρα τι κάνει η κρυφή αμαρτία. Δεν μένει ποτέ ακίνητη· μεγαλώνει στο σκοτάδι όπως το μουχλιασμένο πράγμα σε ένα κλειστό συρτάρι. Σου τρώει την ειρήνη, σε κάνει να φοβάσαι να σε γνωρίσουν αληθινά, και σιγά σιγά χτίζει έναν τοίχο ανάμεσα σε εσένα και τον Θεό, ανάμεσα σε εσένα και τη γυναίκα σου, ανάμεσα σε εσένα και τα παιδιά σου.
Και η Γραφή σου λέει κάτι που, αν το ακούσεις σωστά, είναι έλεος και όχι απειλή: να είσαι βέβαιος ότι η αμαρτία σου θα σε βρει. (Αριθμοί 32:23) Όχι για να σε εκδικηθεί ο Θεός, αλλά επειδή ό,τι κρύβεις δεν θεραπεύεται. Δηλαδή, η κρυφή αμαρτία ενός άντρα δεν εξαφανίζεται όταν την κρύβει· απλώς δουλεύει στο σκοτάδι μέχρι να βγει στην επιφάνεια, και τότε πληγώνει διπλά.
Γιατί είναι καλό που δεν μπορώ να κρυφτώ από τον Θεό
Ας γυρίσουμε τώρα το νόμισμα από την άλλη πλευρά. Το ότι δεν μπορώ να ξεφύγω από τον Θεό ακούγεται σαν φυλακή, αλλά είναι ακριβώς η πιο καλή είδηση που υπάρχει. Γιατί ο Ίδιος που σε βλέπει στο χειρότερό σου είναι ο Ίδιος που σε αγαπάει αρκετά ώστε να μη σε αφήσει εκεί. Το βλέμμα Του δεν είναι κάμερα ασφαλείας· είναι μάτια Πατέρα.
Ο Ιησούς εξηγεί γιατί κρυβόμαστε στην πρώτη θέση. Πράγματι, όποιος κάνει κακά πράγματα μισεί το φως και δεν έρχεται σε αυτό, για να μην ξεσκεπαστούν τα έργα του. (Ιωάννης 3:20) Δηλαδή, δεν μένεις στο σκοτάδι επειδή είσαι κακός άνθρωπος, αλλά επειδή φοβάσαι μήπως, αν σε δουν αληθινά, δεν θα σε αγαπήσει κανείς. Ωστόσο αυτός ακριβώς ο φόβος είναι το ψέμα.
Γιατί δες τι λέει το επόμενο εδάφιο. Όποιος κάνει την αλήθεια έρχεται στο φως, για να φανερωθεί ότι τα έργα του έγιναν μέσα στον Θεό. (Ιωάννης 3:21) Με άλλα λόγια, το φως δεν ήρθε για να σε εκθέσει και να σε εξευτελίσει· ήρθε για να σε καθαρίσει. Επομένως, το ότι δεν μπορώ να ξεφύγω από τον Θεό σημαίνει ότι δεν μπορώ να ξεφύγω ούτε από την αγάπη Του, ακόμη κι όταν εγώ τρέχω μακριά.
Ο δρόμος της αποκατάστασης: βγες στο φως από σήμερα
Πάμε λοιπόν στο πρακτικό, γιατί η αλήθεια χωρίς δρόμο γίνεται απλώς ένα ακόμη βάρος. Το πρώτο βήμα δεν είναι να γίνεις τέλειος· είναι να σταματήσεις να κρύβεσαι. Όταν ομολογούμε τις αμαρτίες μας, ο Θεός είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να μας τις συγχωρήσει και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία. (Α' Ιωάννου 1:9) Πρόσεξε: λέει «πιστός», όχι «επιφυλακτικός». Η συγχώρηση δεν είναι αβέβαιη, είναι υπόσχεση.
Δεύτερον, μην το παλεύεις μόνος. Η κρυφή αμαρτία τρέφεται από την απομόνωση και πεθαίνει στο φως της αδελφότητας. Βρες έναν ώριμο, αξιόπιστο αδελφό και πες την αλήθεια δυνατά, έστω σε έναν άνθρωπο. Αυτό που είπες σε άλλον άνθρωπο χάνει το μισό του κράτος πάνω σου, γιατί παύει να ζει στο σκοτάδι.
Τρίτον, θεμελίωσε τη ζωή σου ξανά πάνω στον Λόγο, όχι πάνω στη θέλησή σου που έχει ήδη αποτύχει πολλές φορές. Μελέτησε σοβαρά τη Γραφή, προσευχήσου ειλικρινά, και αν θες δομή και συντροφιά στην πορεία, δες το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος για να ριζώσεις σε στέρεο έδαφος. Τελικά, δεν χρειάζεται πια να κρυφτώ από τον Θεό· χρειάζεται να τρέξω προς Εκείνον, γιατί Εκείνος ήταν πάντα ο τόπος όπου, αντί για καταδίκη, με περιμένει αποκατάσταση.
Βασικά σημεία
- 01Το ψέμα «δεν με βρίσκει κανείς εδώ» είναι αρχαίο: ξεκίνησε όταν ο Αδάμ κρύφτηκε πίσω από τα δέντρα, και ζει σε κάθε άντρα που νομίζει ότι μπορεί να κρυφτεί από τον Θεό.
- 02Ο Θεός με βλέπει ακόμη και στο πιο βαθύ σκοτάδι· για Εκείνον η νύχτα λάμπει σαν τη μέρα, και τίποτα δεν μένει κρυμμένο μπροστά Του.
- 03Η κρυφή αμαρτία ενός άντρα δεν εξαφανίζεται όταν την κρύβεις· μεγαλώνει στο σκοτάδι, σου τρώει την ειρήνη και χτίζει τοίχους με τον Θεό και την οικογένειά σου.
- 04Το ότι δεν μπορώ να ξεφύγω από τον Θεό είναι καλή είδηση: το φως δεν ήρθε για να σε εξευτελίσει αλλά για να σε καθαρίσει, και ο δρόμος της αποκατάστασης ξεκινάει με ομολογία, αδελφότητα και θεμέλιο τον Λόγο.