«Άκουσα τη φωνή του Κυρίου να λέει: «Ποιον να στείλω, και ποιος θα πάει για χάρη μας;» Και τότε είπα: «Εδώ είμαι εγώ, στείλε εμένα.»»
Ησαΐας 6:8
Ήταν το 1908, σε έναν δρόμο του Λίβερπουλ. Ένας πενηντάχρονος άντρας με κλονισμένη υγεία πέρασε δίπλα από μια αφίσα που έγραφε κάτι προκλητικό για χαμένους λαούς. Εκείνη τη στιγμή δεν το ήξερε, αλλά μια ολόκληρη ιστορία ξεκινούσε. Η πορεία που οδήγησε στην καρδιά της Αφρικής δεν άρχισε με ένα όραμα στον ουρανό, παρά με μια ταπεινή αγγελία τυπωμένη σε χαρτί.
Ο Τσαρλς Στάντ μπορούσε να την προσπεράσει, όπως την προσπέρασαν εκατοντάδες άλλοι. Ωστόσο, η καρδιά του ήταν έτοιμο έδαφος. Διάβασε για λαούς που δεν είχαν ακούσει ποτέ το όνομα του Ιησού, και κάτι μέσα του φλογίστηκε. Ρώτησε τον Θεό γιατί κανείς δεν είχε πάει, και η απάντηση ήρθε σαν μαχαίρι στη συνείδησή του: «Γιατί δεν πηγαίνεις εσύ;»
Αυτό το άρθρο μιλά για το πώς ο Θεός χρησιμοποιεί τα μικρά για να γεννήσει τα μεγάλα. Πίσω από κάθε ιεραποστολική κίνηση κρύβεται συνήθως μια σπίθα: μια αγγελία, ένα κήρυγμα, μια αράδα της Γραφής που δεν αφήνει την καρδιά να ησυχάσει. Και πίσω από κάθε σπίθα κρύβεται ένας Θεός που ακόμη ρωτά: «Ποιον θα στείλω;»
Μια αγγελία στον δρόμο: πώς ξεκίνησαν όλα
Η αφίσα στο Λίβερπουλ καλούσε σε συγκεντρώσεις ενός Γερμανού ιεραπόστολου, του δρα Κουμ, που είχε διασχίσει με τα πόδια την κεντρική Αφρική. Είχε δει με τα μάτια του ολόκληρες φυλές να ζουν και να πεθαίνουν χωρίς να έχουν ακούσει ποτέ για τον Χριστό. Δεν ήταν μια εντυπωσιακή εκστρατεία· ήταν απλώς μια αγγελία. Όμως ο Θεός δεν χρειάζεται μεγάλα μέσα για να αγγίξει μια καρδιά που είναι ανοιχτή.
Όταν ο Στάντ άκουσε τον γέρο ιεραπόστολο να περιγράφει τους λαούς χωρίς ευαγγέλιο, ένιωσε ότι ο Θεός τον είχε πιάσει αιχμάλωτο. Επιπλέον, η εικόνα μιας ολόκληρης ηπείρου στα σκοτάδια τού τρύπησε την καρδιά. Φώναξε λοιπόν από τα βάθη της ψυχής του: «Θεέ μου, γιατί κανένας χριστιανός δεν απάντησε στο κάλεσμά Σου;» Και η απάντηση ήρθε ευθεία: «Γιατί δεν πηγαίνεις εσύ;»
Πρώτα γεννήθηκε μέσα του η δικαιολογία. «Είναι αργά για μένα. Είμαι άρρωστος, οι γιατροί δεν θα μου το επέτρεπαν.» Όμως αμέσως ήρθε η αντίδραση μέσα του: «Εγώ είμαι ο Θεός που σε θεραπεύει. Μπορείς να με εμπιστευτείς;» Έτσι, σε αυτή τη σιωπηλή συνομιλία, αποφασίστηκε η ζωή του. Αυτή ακριβώς η αμεσότητα φαίνεται στο κάλεσμα του Ησαΐα, όπου ο προφήτης δεν μετράει τα προσόντα του παρά προσφέρεται πρώτος. (Ησαΐας 6:8)
Λαοί χωρίς ευαγγέλιο στην καρδιά της Αφρικής
Το κεντρικό βάρος που σήκωσε ο Στάντ δεν ήταν η περιπέτεια, αλλά οι λαοί χωρίς ευαγγέλιο. Έβλεπε ότι έμποροι, κυνηγοί και εξερευνητές είχαν ήδη ανοίξει δρόμους προς το εσωτερικό της ηπείρου. Λευκά πρόσωπα δεν ήταν πια άγνωστα εκεί. Όμως, καθώς έλεγε, κανείς δεν τους μιλούσε για τον Χριστό. Το ένιωθε σαν προσωπική ντροπή και αναφωνούσε: «Θεέ μου, πόσο απέτυχε η εκκλησία!»
Αυτή η αγωνία δεν ήταν δική του εφεύρεση· ήταν η ίδια η καρδιά του Κυρίου. Όταν ο Ιησούς αντίκρισε τα πλήθη, δεν μέτρησε στρατηγικές αλλά εργάτες. Είδε έναν θερισμό έτοιμο και λίγα χέρια να τον μαζέψουν. Επομένως, η πρώτη εντολή που έδωσε δεν ήταν «οργανωθείτε», αλλά «προσευχηθείτε», για να στείλει ο ίδιος ο Θεός εργάτες. (Ματθαίος 9:37) (Ματθαίος 9:38)
Ωστόσο, υπάρχει μια λεπτή αλήθεια εδώ. Όποιος προσεύχεται ειλικρινά να σταλούν εργάτες, συχνά ακούει τον Θεό να του λέει ότι ο εργάτης είναι ο ίδιος. Έτσι έγινε με τον Στάντ. Η προσευχή για τους λαούς χωρίς ευαγγέλιο μετατράπηκε σε αποστολή, και η αποστολή μετατράπηκε σε ζωή. Δηλαδή, ο Θεός δεν κάλεσε έναν εθελοντή· έπλασε έναν εργάτη μέσα από μια προσευχή.
Το κάλεσμα της ιεραποστολής: πώς θα ακούσουν;
Πίσω από κάθε γνήσιο κάλεσμα ιεραποστολής κρύβεται μια απλή και ανατριχιαστική λογική. Δηλαδή, κανείς δεν μπορεί να πιστέψει σε Κάποιον για τον οποίο δεν έχει ακούσει ποτέ. Ωστόσο, κανείς δεν θα ακούσει αν δεν υπάρχει κάποιος να μιλήσει. Συνεπώς, αυτή η αλυσίδα είναι το θεμέλιο κάθε αποστολικού έργου, και ο Στάντ την κατάλαβε βαθιά μέσα του. (Ρωμαίους 10:14)
Γι' αυτό η Γραφή ονομάζει «ωραίους» τα πόδια εκείνων που τρέχουν να φέρουν το χαρμόσυνο άγγελμα. Δεν είναι ωραία επειδή είναι δυνατά ή ξεκούραστα, αλλά επειδή κινούνται. Αρχικά ο Στάντ δεν είχε ούτε χρήματα ούτε υγεία ούτε την έγκριση των γιατρών. Είχε όμως κάτι που ζητούσε ο ουρανός: πόδια πρόθυμα να πάνε. (Ρωμαίους 10:15)
Το κάλεσμα της ιεραποστολής δεν είναι προνόμιο των δυνατών. Είναι πρόσκληση προς τους πρόθυμους. Συνεπώς, όταν ο Θεός λέει «πηγαίνετε», δεν περιμένει πρώτα να γίνουμε ικανοί· περιμένει να γίνουμε διαθέσιμοι. Ο Στάντ έσβησε όλες τις αντιρρήσεις σαν να ήταν ασήμαντες, γιατί κατάλαβε ότι η υπακοή προηγείται της κατανόησης.
Μια σπίθα που απλώνεται στην καρδιά της Αφρικής
Αρχικά, ο Στάντ και ο δρ Κουμ αποφάσισαν να διασχίσουν την Αφρική από την ανατολή ως τη δύση. Από αυτή την απόφαση γεννήθηκε η ιεραποστολική κίνηση που ο ίδιος ονόμασε «Αποστολή στην Καρδιά της Αφρικής». Δηλαδή, δεν ξεκίνησε με στρατιές ιεραπόστολων ούτε με πλούσια ταμεία. Αντίθετα, ξεκίνησε με έναν άρρωστο άντρα και μια απόφαση υπακοής. Ωστόσο αυτή ήταν η σπίθα που έμελλε να φωτίσει την καρδιά της Αφρικής. (Πράξεις 1:8)
Έτσι λειτουργεί ο Θεός σε όλη τη Γραφή. Ένα μικρό «ναι» απλώνεται και γίνεται φωτιά. Ο Κύριος υποσχέθηκε στους μαθητές του πως, μόλις λάβουν δύναμη από το Άγιο Πνεύμα, θα γίνουν μάρτυρές του ως τα πέρατα της γης. Δεν είπε να κατακτήσουν τον κόσμο με τη δική τους ισχύ· τους κάλεσε να αφεθούν σε μια δύναμη μεγαλύτερη από αυτούς. (Αποκάλυψη 7:9)
Πραγματικά, ο Στάντ δεν πρόλαβε να δει τον πλήρη καρπό. Πέθανε φτωχός, εξαντλημένος, χωρίς να μετρήσει επιτυχίες με ανθρώπινα κριτήρια. Ωστόσο η σπίθα είχε ήδη απλωθεί. Δεκάδες, ύστερα εκατοντάδες, ξεκίνησαν για διάφορα μέρη του κόσμου εμπνευσμένοι από τη ζωή του. Η αληθινή ιεραποστολική φωτιά δεν μετριέται από αυτόν που την άναψε, παρά από αυτούς που συνεχίζουν να καίγονται μετά από εκείνον.
Η πρόσκληση σήμερα: εσένα ποια αγγελία περιμένει;
Η ιστορία του Στάντ δεν είναι ένα μουσειακό κειμήλιο. Αντίθετα, είναι ένας καθρέφτης. Πράγματι, όλοι μας περνάμε δίπλα από «αφίσες» που ο Θεός βάζει στον δρόμο μας: ένα κήρυγμα που μας ταρακουνά, ένα εδάφιο που δεν φεύγει από το μυαλό, ένα πρόσωπο που υποφέρει χωρίς Χριστό. Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν ο Θεός μιλά, αλλά αν εμείς θα προσπεράσουμε ή θα σταθούμε. (Ματθαίος 28:19) (Ματθαίος 28:20)
Ο Στάντ δεν ήταν εξαρχής τέτοιος. Νωρίτερα, ως ένας από τους λαμπρούς νέους που σόκαραν την Αγγλία ως οι «Επτά του Κέμπριτζ», είχε ήδη μάθει ότι καμία θυσία δεν είναι πολύ μεγάλη για τον Χριστό. Ωστόσο, το βαθύτερο μυστικό που τον ελευθέρωσε ήταν ο θάνατος του εγώ του. Δηλαδή, μέχρι να πεθάνει το «εγώ», το κάλεσμα της ιεραποστολής μένει θεωρία. Έτσι, η σπίθα μιας αγγελίας βρήκε μια καρδιά ήδη σταυρωμένη και απλώθηκε ελεύθερα.
Δεν χρειάζεται να πας στην καρδιά της Αφρικής για να απαντήσεις στο κάλεσμα. Το κάλεσμα ξεκινά εκεί όπου βρίσκεσαι: στη γειτονιά σου, στη δουλειά σου, στην οικογένειά σου. Ο πλησίον σου χρειάζεται τον Κύριο εξίσου επειγόντως με κάθε χαμένη φυλή στη ζούγκλα. Παρόλα αυτά, η ίδια εντολή που έστειλε τον Στάντ μακριά, σε στέλνει κι εσένα κοντά: μαθήτευσε, μίλησε, αγάπησε.
Τέλος, μην ξεχνάς την υπόσχεση που κλείνει τη μεγάλη εντολή. Ο Χριστός δεν στέλνει κανέναν μόνο του. Όποιος ξεκινά για χάρη του, ξεκινά με μια συντροφιά που δεν σταματά ποτέ: «Εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες.» Αυτή η υπόσχεση κράτησε τον Στάντ όρθιο μέσα στις αρρώστιες και τις απογοητεύσεις, και η ίδια υπόσχεση κρατά κάθε πιστό σήμερα. Αν θέλεις να μελετήσεις βαθύτερα την αποστολή του πιστού μέσα στη Γραφή, μπορείς να ξεκινήσεις από τα μαθήματα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος.
Βασικά σημεία
- 01Ο Θεός χρησιμοποιεί τα μικρά για να γεννήσει τα μεγάλα: μια απλή αγγελία στο Λίβερπουλ άναψε μια ολόκληρη ιεραποστολική κίνηση στην καρδιά της Αφρικής.
- 02Το κάλεσμα της ιεραποστολής δεν ζητά πρώτα ικανότητα αλλά διαθεσιμότητα. Όπως ο Ησαΐας, η σωστή απάντηση είναι «εδώ είμαι, στείλε εμένα».
- 03Όποιος προσεύχεται για τους λαούς χωρίς ευαγγέλιο συχνά ακούει τον Θεό να του απαντά ότι ο εργάτης είναι ο ίδιος.
- 04Η αληθινή ιεραποστολική φωτιά δεν μετριέται από αυτόν που την άναψε, αλλά από όσους συνεχίζουν να καίγονται μετά από εκείνον.
- 05Το κάλεσμα ξεκινά εκεί όπου βρίσκεσαι· ο πλησίον σου χρειάζεται τον Χριστό εξίσου επειγόντως με κάθε αόρατη φυλή, και η υπόσχεση «εγώ είμαι μαζί σας» σε συνοδεύει.
