«Να αγρυπνείτε, να στέκεστε σταθεροί στην πίστη, να φέρεστε σαν άντρες, να είστε δυνατοί.»
Α' Κορινθίους 16:13
Αν θες την αλήθεια, το θάρρος να αγαπήσεις δεν είναι το να νιώθεις πεταλούδες στο στομάχι. Αντίθετα, είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο: να σταθείς μπροστά σε έναν άνθρωπο και να πεις «σε διαλέγω», όταν χίλιοι φόβοι σού ψιθυρίζουν να το αναβάλεις. Πράγματι, πολλοί νέοι σήμερα περιμένουν χρόνια, αναλύουν, διστάζουν, και στο τέλος δεν λένε τίποτα. Δεν είναι ότι δεν αγαπούν. Δηλαδή, η καρδιά τους έχει απλώς μάθει να φοβάται.
Δεν είσαι ο μόνος. Πραγματικά, ζούμε σε μια εποχή που, όπως παρατηρούσαν ήδη από το 1992, η λεγόμενη σεξουαλική επανάσταση σκότωσε τον ρομαντισμό. Ωστόσο, ζευγάρι που περπατά χέρι-χέρι έγινε σπάνιο θέαμα. Δηλαδή, τη μια χρονιά τα κορίτσια παραπονιούνται ότι κανένα αγόρι δεν τα πλησιάζει, ενώ την επόμενη τα αγόρια παραπονιούνται ότι, όταν τολμούν να μιλήσουν, τους ζητούν εξηγήσεις σαν να έκαναν κάτι παράξενο.
Ωστόσο υπάρχει δρόμος μπροστά. Σ' αυτό το άρθρο θα δούμε γιατί η καρδιά σου διστάζει, πώς ξεχωρίζεις το συναίσθημα από την αληθινή αγάπη, και πώς ένας άντρας με μια καθαρή, αδιαίρετη καρδιά ξαναβρίσκει την τόλμη να αγαπήσει σαν άντρας.
Η δειλία στον έρωτα δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα
Αρχικά, ας ξεκινήσουμε με μια αλήθεια που ανακουφίζει: η δειλία στον έρωτα σπάνια σημαίνει ότι είσαι δειλός άνθρωπος. Πράγματι, ένας Άγγλος συγγραφέας έγραφε ήδη το 1854: «Λένε πως οι δειλές καρδιές δεν κέρδισαν ποτέ μια όμορφη κοπέλα. Απορώ πώς κερδίζονται τόσες όμορφες κοπέλες, αφού οι καρδιές των αντρών είναι τόσο συχνά δειλές». Αν ίσχυε τότε, σκέψου σήμερα.
Όταν οι παραδόσεις και οι κανόνες πετάχτηκαν στον άνεμο, ήταν αναμενόμενο οι καρδιές των αντρών να γίνουν διστακτικές. Δηλαδή, χωρίς πρότυπα να ακολουθήσεις, ολόκληρη η πορεία προς μια σχέση μοιάζει απλώς «αγχωτική». Έτσι, δεν ξέρεις αν πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα, αν θα σε παρεξηγήσουν, αν θα σε πουν παλιομοδίτη.
Η Γραφή όμως δεν αφήνει τον άντρα στο σκοτάδι του φόβου. Ο Παύλος γράφει μια προτροπή που μοιάζει με στρατιωτικό παράγγελμα (Α' Κορινθίους 16:13). Πρόσεξε: η ανδρεία εδώ δεν είναι επιθετικότητα, είναι σταθερότητα. Επιπλέον, ένα φοβισμένο αγόρι κρύβεται· ένας άντρας με πίστη στέκεται και μιλά. Συνεπώς, το πρώτο βήμα δεν είναι να αλλάξεις τα συναισθήματά σου, αλλά να σταθείς στην πίστη και να πάρεις την ευθύνη της καρδιάς σου.
Συναίσθημα ή αληθινή αγάπη: τι περιμένεις πραγματικά
Εδώ είναι το μεγάλο μπέρδεμα της εποχής μας. Δηλαδή, ο κόσμος σού έμαθε να ψάχνεις ένα συγκεκριμένο συναίσθημα, εκείνη τη ζάλη του «είμαι ερωτευμένος», και να την περιμένεις σαν να ανάβει μηχανή. Αν δεν ανάψει, νομίζεις πως κάτι λείπει. Όμως το συναίσθημα ή η αληθινή αγάπη δεν είναι το ίδιο πράγμα, και μπερδεύοντάς τα χάνεις τον δρόμο σου.
Για παράδειγμα, πολλοί νέοι ρωτούν γνήσια: «Συμπαθώ αυτόν τον άνθρωπο, τον θαυμάζω, νιώθω καλά μαζί του, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι είμαι ξετρελαμένος. Φτάνει αυτό;». Αντίθετα, άλλοι αναρωτιούνται αν είναι υποκριτές επειδή δεν νιώθουν «πεταλούδες». Πραγματικά, η απάντηση φέρνει ανακούφιση: το «ερωτευμένος» είναι ένα συναίσθημα, όμως η αληθινή αγάπη είναι πολύ περισσότερα από συναίσθημα.
Όταν ο Παύλος περιγράφει την αγάπη που ονομάζει αγάπη ο ίδιος ο Θεός, δεν μιλά καθόλου για ζάλη. Μιλά για υπομονή, για καλοσύνη, για κάτι που δεν ζηλεύει και δεν φουσκώνει (Α' Κορινθίους 13:4). Δηλαδή περιγράφει μια στάση, όχι μια διάθεση της στιγμής. Έτσι, τα ρομαντικά συναισθήματα δεν είναι προϋπόθεση για την αληθινή αγάπη και, μάλιστα, μπορεί να μην έχουν καμία σχέση μαζί της.
Θάρρος να αγαπήσεις: πώς αντέχει αυτή που μένει
Αν λοιπόν η αληθινή αγάπη δεν είναι το συναίσθημα της στιγμής, τότε τι είναι; Δηλαδή, είναι κάτι που αντέχει. Συνεπώς, ακριβώς εδώ χρειάζεται το θάρρος να αγαπήσεις: το θάρρος να δεσμευτείς σε κάτι που θα ζητήσει από σένα να μείνεις, ακόμη κι όταν τα συναισθήματα κάνουν διακοπές.
Ο Παύλος συνεχίζει την περιγραφή με λόγια που μοιάζουν αδύνατα για άνθρωπο: όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει (Α' Κορινθίους 13:7). Και λίγο παρακάτω καρφώνει το συμπέρασμα: η αγάπη ποτέ δεν πέφτει, ποτέ δεν τελειώνει (Α' Κορινθίους 13:8). Πρόσεξε ότι αυτή η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που μένει όρθιο όταν όλα τα άλλα έχουν καταρρεύσει.
Καταλαβαίνεις τη διαφορά; Αφενός, ένα παιδί ψάχνει το συναίσθημα και φεύγει μόλις σβήσει. Αφετέρου, ένας άντρας με θάρρος να αγαπήσει διαλέγει να αγαπήσει και μένει, γιατί η αγάπη του δεν στηρίζεται στη χημεία της στιγμής αλλά στη δέσμευση μπροστά στον Θεό. Επομένως, αν περιμένεις να νιώσεις πρώτα κάτι μαγικό για να τολμήσεις, ίσως περιμένεις για πάντα. Αντίθετα, η τόλμη γεννά την πράξη, και η πράξη της πιστής αγάπης γεννά το βάθος.
Καθαρή αδιαίρετη καρδιά: από εκεί πηγάζει το θάρρος να αγαπήσεις
Από πού αντλεί ένας άντρας αυτή την τόλμη; Για παράδειγμα, υπάρχει μια ιστορία για έναν ιεραπόστολο που αγαπούσε με όλη του την ψυχή μια γυναίκα, αλλά παρέδωσε αυτή την αγάπη στον ουράνιο Πατέρα και συνέχισε να κάνει αυτό που του είχε ανατεθεί, χωρίς να κοιτάζει δεξιά κι αριστερά. Από πού πήρε τη δύναμη; Πραγματικά, από την ίδια πηγή που έλεγαν για έναν παλιό ιππότη: «Είχε δύναμη και ισχύ για δέκα, γιατί η καρδιά του ήταν καθαρή».
Μια καθαρή αδιαίρετη καρδιά είναι μια καρδιά που θέλει αυτό που θέλει ο Θεός, ό,τι κι αν κοστίσει. Δηλαδή, η θέληση δεν είναι να νικάς τους άλλους, αλλά να νικάς το ίδιο σου το θέλημα και να λες «όχι το δικό μου, αλλά το δικό Σου το θέλημα ας γίνει». Επομένως, όταν η καρδιά σου δεν είναι μοιρασμένη ανάμεσα στον φόβο και στην πίστη, βρίσκεις μια παράξενη ελευθερία να τολμάς.
Ο Πέτρος συνδέει αυτή την καθαρότητα με τη γνήσια αγάπη: αφού οι ψυχές μας καθαρίστηκαν μέσα από την υπακοή στην αλήθεια, καλούμαστε να αγαπάμε ο ένας τον άλλον θερμά, από καθαρή καρδιά (Α' Πέτρου 1:22). Με άλλα λόγια, η αληθινή τόλμη στον έρωτα δεν φυτρώνει από αυτοπεποίθηση αλλά από καθαρότητα. Επομένως, αν θέλεις θάρρος, ξεκίνα ζητώντας από τον Θεό μια αδιαίρετη καρδιά.
Πρακτικά βήματα για να ξαναβρείς την τόλμη
Πώς λοιπόν περνάς από τον δισταγμό στη δράση; Πρώτον, σταμάτα να περιμένεις την «τέλεια αίσθηση». Αν ένας άνθρωπος είναι πιστός στον Θεό, σε σέβεται και ταιριάζετε στις αξίες, μην απορρίπτεις τη σχέση επειδή δεν νιώθεις ζάλη. Η δέσμευση συχνά γεννά το συναίσθημα, όχι το αντίστροφο.
Δεύτερον, μίλα ξεκάθαρα. Υπάρχει μια ιστορία ενός νέου που έβγαινε δύο χρόνια με μια κοπέλα, την οποία περιέγραφε ως «ό,τι ψάχνω σε μια γυναίκα», αλλά φοβόταν να της κάνει πρόταση γιατί δεν ήξερε πώς θα ένιωθε εκείνη. Η σοφή συμβουλή ήταν απλή και ίσως λίγο τραχιά: «Ζήτησέ την σε γάμο. Τότε θα σου πει πώς νιώθει». Η ασάφεια δεν είναι ευγένεια, είναι κρυμμένος φόβος.
Τρίτον, παράδωσε την αναμονή στον Θεό αντί να την κουβαλάς σαν άγχος. Ο ψαλμωδός λέει: πρόσμενε τον Κύριο, κάνε κουράγιο και ας δυναμώσει η καρδιά σου (Ψαλμοί 27:14). Και πάλι (Ψαλμοί 27:14) μάς θυμίζει ότι το «ανδρίζου» πάει μαζί με το «πρόσμενε». Τέλος, φύλαξε την καρδιά σου, γιατί από εκεί βγαίνουν οι δρόμοι της ζωής (Παροιμίες 4:23). Μια χάρη εδώ: αν στο παρελθόν φοβήθηκες, σιώπησες ή έπεσες, ο Θεός δεν σε ντροπιάζει· σε αποκαθιστά και σου δίνει καινούργια τόλμη. Για περισσότερη βιβλική καθοδήγηση πάνω στις σχέσεις και την αγνότητα, αξίζει να δεις το υλικό του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος.
Βασικά σημεία
- 01Η δειλία στον έρωτα δεν σε κάνει δειλό άνθρωπο· είναι καρπός μιας εποχής χωρίς πρότυπα. Το θάρρος να αγαπήσεις ξεκινά όταν σταθείς στην πίστη και πάρεις την ευθύνη της καρδιάς σου.
- 02Το «ερωτευμένος» είναι συναίσθημα· η αληθινή αγάπη του Α' Κορινθίους 13 είναι στάση που υπομένει και ποτέ δεν ξεπέφτει. Μην απορρίπτεις τον σωστό άνθρωπο επειδή λείπει η ζάλη της στιγμής.
- 03Μια καθαρή, αδιαίρετη καρδιά, που θέλει ό,τι θέλει ο Θεός, είναι η πηγή της πραγματικής τόλμης. Παράδωσε την αναμονή στον Θεό, μίλα ξεκάθαρα και τόλμα να αγαπήσεις με δέσμευση.
- 04Αν στο παρελθόν φοβήθηκες ή έπεσες, υπάρχει χάρη και αποκατάσταση· ο Θεός δεν σε ντροπιάζει, σου δίνει καινούργια αρχή και καινούργιο θάρρος.