«Γιατί ο άντρας είναι κεφαλή της γυναίκας, όπως και ο Χριστός είναι κεφαλή της εκκλησίας. Αυτός είναι ο σωτήρας του σώματος.»
Εφεσίους 5:23
Ζεις σε έναν κόσμο που σου λέει ξεκάθαρα ότι οι ρόλοι αντρών και γυναικών είναι ένα ξεπερασμένο εμπόδιο, κάτι που πρέπει να ξεχάσεις όσο πιο γρήγορα μπορείς. Ωστόσο, κάπου βαθιά μέσα σου, νιώθεις ότι κάτι δεν κολλάει. Αρχικά, αν είσαι κοπέλα, ίσως έχεις πληγωθεί τη στιγμή που πήρες εσύ την πρωτοβουλία και εκείνος απομακρύνθηκε. Αντίθετα, αν είσαι αγόρι, ίσως έχεις παγώσει, περιμένοντας να σε διεκδικήσει εκείνη.
Αυτό το άρθρο, πάντως, δεν ήρθε για να σε ντροπιάσει ούτε για να σου φορτώσει κανόνες. Ωστόσο, ήρθε για να σου δείξει κάτι όμορφο που ο κόσμος προσπαθεί να σου κρύψει: ότι ο άντρας και η γυναίκα δεν είναι ανταγωνιστές ούτε αντίγραφα ο ένας του άλλου. Πραγματικά, είναι δύο μέρη μιας αρμονίας που λάμπει ακριβώς όταν ο καθένας ζει τον ρόλο που του χάρισε ο Θεός.
Επιπλέον, αν στο παρελθόν αντέστρεψες τους ρόλους και πόνεσες, δεν είσαι χαμένη υπόθεση. Ο Θεός δεν σε κοιτάζει με κατηγορία αλλά με χάρη που αποκαθιστά. Ας δούμε μαζί, με ειλικρίνεια και ελπίδα, γιατί η συμπληρωματικότητα των φύλων είναι δώρο και όχι φυλακή.
Ρόλοι αντρών και γυναικών: αρμονία, όχι ανταγωνισμός
Φαντάσου, για παράδειγμα, ένα ζευγάρι που χορεύει βαλς. Εκείνος οδηγεί, εκείνη ακολουθεί, και το αποτέλεσμα είναι μια ομορφιά που κόβει την ανάσα. Όμως, αν ξαφνικά εκείνη αποφάσιζε να αναλάβει το οδήγημα, ο χορός θα γινόταν μια αδέξια σύγκρουση. Πραγματικά, δεν είναι ότι η μία θέση είναι ανώτερη από την άλλη. Αντίθετα, ο καθένας έχει διαφορετικό ρόλο, και μόνο μαζί δημιουργούν την αρμονία.
Αυτή ακριβώς είναι η εικόνα που μας δίνει η Γραφή. Ωστόσο, η υποταγή που περιγράφει δεν σημαίνει κατωτερότητα. Δηλαδή, όπως ο Χριστός υποτάχθηκε στον Πατέρα χωρίς να είναι λιγότερο Θεός, έτσι και η αρμονία ανάμεσα στους ρόλους αντρών και γυναικών δεν ταπεινώνει κανέναν. Αντιθέτως, αναδεικνύει την αξιοπρέπεια και των δύο.
Ο απόστολος Παύλος δεν ξεκινά από την εξουσία αλλά από την αγάπη. Ο άντρας καλείται να είναι κεφαλή όπως ο Χριστός είναι κεφαλή της εκκλησίας (Εφεσίους 5:23), δηλαδή με θυσία και προστασία. Συνεπώς, η ανταπόκριση της γυναίκας δεν είναι υποχώρηση μπροστά σε έναν τύραννο, αλλά εμπιστοσύνη σε έναν άντρα που αγαπά όπως ο Χριστός (Εφεσίους 5:24).
Γιατί η δημιουργία δείχνει τη συμπληρωματικότητα των φύλων
Η ιστορία, καταρχήν, δεν ξεκινά με κανόνες αλλά με μια ανάγκη. Ο Θεός κοίταξε τον Αδάμ μόνο και είπε ότι αυτό δεν ήταν καλό (Γένεση 2:18). Έτσι έπλασε τη γυναίκα, ένα πλάσμα υπέροχα όμοιο και υπέροχα διαφορετικό. Πραγματικά, δεν τη δημιούργησε ως ανταγωνίστρια αλλά ως βοηθό, ως εκείνη που θα γέμιζε το κενό.
Όταν, λοιπόν, ο Αδάμ την είδε, ξέσπασε σε χαρά και την ονόμασε (Γένεση 2:23). Ωστόσο, αυτή η ονομασία δεν ήταν πράξη καταπίεσης αλλά πρωτοβουλίας και ευθύνης, όπως ακριβώς ανέλαβε την ευθύνη να φροντίζει και να προστατεύει. Πρώτον, πλάστηκε εκείνος, και ύστερα εκείνη, για χάρη του (Α' Κορινθίους 11:9), χωρίς όμως ο ένας να μπορεί να υπάρξει ολοκληρωμένος χωρίς τον άλλον (Α' Κορινθίους 11:11).
Αυτή, δηλαδή, είναι η ουσία της συμπληρωματικότητας των φύλων. Πράγματι, δεν πρόκειται για ιεραρχία αξίας αλλά για διαφορετικό κάλεσμα. Επομένως, όταν ζεις τον ρόλο που σου δόθηκε, δεν χάνεις την ελευθερία σου. Αντίθετα, τη βρίσκεις. Πραγματικά, εκεί ανθίζει η αληθινή σου ταυτότητα, είτε ως άντρας είτε ως γυναίκα.
Όταν η γυναίκα παίρνει την πρωτοβουλία: επιστολές πόνου
Στα γράμματα που έλαβε η Elisabeth Elliot, για παράδειγμα, η ίδια ιστορία επαναλαμβανόταν ξανά και ξανά. Αρχικά, μια κοπέλα γνώρισε έναν υπέροχο νέο σε μια συνάντηση. Έγιναν φίλοι, αντάλλαξαν αριθμούς, και εκείνη περίμενε. Όταν, όμως, δεν την πήρε, αποφάσισε να αναλάβει εκείνη. Δηλαδή, τον κάλεσε, τον προσκάλεσε, του άνοιξε την καρδιά της πρώτη.
Για λίγο φάνηκε να πιάνει. Όμως, σιγά σιγά, εκείνος απομακρύνθηκε. Τελικά, εκείνη έγραψε με πόνο ότι έκανε το αρχαίο λάθος να περάσει τη σωματική επαφή για αγάπη, και κατέληξε συντετριμμένη. Ωστόσο, δεν ήταν η μόνη. Πράγματι, άλλη μια κοπέλα ομολόγησε πως, όταν αποκάλυψε πρώτη τα αισθήματά της, διέλυσε τα πάντα. Βαθιά μέσα της πάντα ένιωθε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν αναλάμβανε εκείνη.
Δεν τα λέμε, πάντως, αυτά για να φοβίσουμε καμία. Αντίθετα, τα λέμε γιατί ο πόνος τους ήταν αληθινός και, σε μεγάλο βαθμό, αποφεύξιμος. Δηλαδή, όταν η γυναίκα παίρνει την πρωτοβουλία και αποκαλύπτει πρώτη τα αισθήματά της, συχνά στερεί από τον άντρα ακριβώς εκείνο που τον κάνει να ωριμάσει: το θάρρος να διεκδικήσει. Ωστόσο, δεν είναι ντροπή να το παραδεχτείς. Πραγματικά, είναι η αρχή της σοφίας.
Το πρώτο μάθημα από την Εδέμ για τους ρόλους
Η αντιστροφή των ρόλων, καταρχήν, δεν είναι σύγχρονη εφεύρεση. Πράγματι, ξεκίνησε στον κήπο. Η Εύα ανέλαβε δράση, εμπιστεύτηκε τα λόγια του φιδιού περισσότερο από τα λόγια του Θεού και πήρε την πρωτοβουλία να φάει τον καρπό. Αντίθετα, ο Αδάμ, αντί να ηγηθεί και να προστατεύσει, παρασύρθηκε παθητικά. Δηλαδή, εκείνη ανέλαβε, εκείνος ακολούθησε, και το αποτέλεσμα ήταν πόνος και θάνατος.
Πρόσεξε, ωστόσο, ότι το πρόβλημα δεν ήταν η αξία της Εύας. Αντίθετα, ήταν η ανατροπή της τάξης που ο Θεός είχε ορίσει για το καλό τους. Πράγματι, όταν ο προφήτης Ησαΐας θρηνεί έναν λαό σε αταξία, περιγράφει μια κοινωνία όπου οι ρόλοι έχουν μπερδευτεί και οι ηγέτες πλανούν (Ησαΐας 3:12). Επομένως, δεν είναι τυχαίο ότι η σύγχυση των ρόλων συνοδεύει πάντα τη σύγχυση της καρδιάς.
Όμως η ιστορία της Εδέμ δεν τελειώνει στην πτώση. Αντίθετα, τελειώνει στην υπόσχεση ενός Λυτρωτή. Γι' αυτό, αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτές τις σελίδες, μην απελπίζεσαι. Πραγματικά, ο ίδιος Θεός που είδε τον πόνο μετά την ανατροπή είναι Εκείνος που αποκαθιστά. Τελικά, η χάρη Του είναι μεγαλύτερη από κάθε λάθος σου.
Πώς ζεις τους ρόλους αντρών και γυναικών με χάρη
Αρχικά, αν είσαι κοπέλα, το πιο γενναίο που μπορείς να κάνεις δεν είναι να κυνηγήσεις. Αντίθετα, είναι να περιμένεις με εμπιστοσύνη. Δηλαδή, η Γραφή σε καλεί να αναπαυτείς στον Κύριο και να Τον προσμένεις (Ψαλμοί 37:7), ξέροντας ότι η αναμονή δεν είναι παθητικότητα αλλά πίστη. Πραγματικά, η αληθινή σου ομορφιά δεν βρίσκεται στις στρατηγικές γοητείας, αλλά στον κρυφό άνθρωπο της καρδιάς, σε ένα πράο και ήσυχο πνεύμα που ο Θεός θεωρεί πολύτιμο (Α' Πέτρου 3:4).
Αντίθετα, αν είσαι αγόρι, το κάλεσμα είναι το εντελώς αντίστροφο: να σηκωθείς. Δηλαδή, να πάρεις την πρωτοβουλία, να μιλήσεις, να διεκδικήσεις με σεβασμό και ξεκάθαρες προθέσεις. Πράγματι, όποιος βρει καλή σύζυγο, βρήκε κάτι αγαθό και χάρη από τον Κύριο (Παροιμίες 18:22), αλλά αυτό απαιτεί θάρρος. Ωστόσο, η παθητικότητα δεν είναι ταπεινότητα. Αντιθέτως, είναι φυγή από την ευθύνη που σου χάρισε ο Θεός.
Τέλος, αν στο παρελθόν αντέστρεψες τους ρόλους, άκουσε αυτό καθαρά: δεν είσαι κατεστραμμένη ούτε κατεστραμμένος. Πράγματι, ο Θεός συνεργεί τα πάντα για το καλό εκείνων που Τον αγαπούν (Ρωμαίους 8:28), ακόμα και τα λάθη μας. Επιπλέον, μπορείς να μάθεις περισσότερα για τη βιβλική θεμελίωση αυτών των αρχών μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, που προσφέρει βαθιά μελέτη του Λόγου με χάρη. Συνεπώς, το παρελθόν δεν ορίζει το μέλλον σου. Αντίθετα, η χάρη το ορίζει.
Βασικά σημεία
- 01Οι ρόλοι αντρών και γυναικών δεν είναι ιεραρχία αξίας αλλά αρμονία: ο άντρας ηγείται με θυσία, η γυναίκα ανταποκρίνεται με εμπιστοσύνη, και μαζί δημιουργούν ομορφιά.
- 02Η συμπληρωματικότητα των φύλων ριζώνει στη δημιουργία. Πλαστήκαμε διαφορετικοί όχι για να ανταγωνιστούμε, αλλά για να συμπληρώσουμε ο ένας τον άλλον.
- 03Όταν η γυναίκα παίρνει την πρωτοβουλία στον έρωτα, συχνά πληγώνεται, γιατί στερεί από τον άντρα το θάρρος να διεκδικήσει. Όμως αυτό λέγεται με χάρη, όχι με κατηγορία.
- 04Αν αντέστρεψες τους ρόλους στο παρελθόν, δεν είσαι χαμένη υπόθεση. Ο Θεός αποκαθιστά και συνεργεί τα πάντα για το καλό όσων Τον αγαπούν.