Έχεις σκεφτεί ποτέ αυτή τη σκέψη που σε παγώνει; Αν ο Θεός έχει ήδη αποφασίσει ποιος θα σωθεί, τότε η δική μου πίστη είναι απλώς θέατρο. Εδώ ακριβώς αρχίζει το μπέρδεμα με την εκλογή και ελεύθερη βούληση: φαίνεται σαν να μην μπορούν να ισχύουν και τα δύο μαζί. Δηλαδή, ή διαλέγω εγώ, ή διαλέγει Εκείνος. Και αν διαλέγει Εκείνος, τότε γιατί κουράζομαι;
Ωστόσο, δεν θα σου σερβίρουμε μια εύκολη απάντηση που ακούγεται έξυπνη αλλά καταρρέει στην πρώτη δύσκολη νύχτα. Αντιθέτως, θα κοιτάξουμε μαζί, ήρεμα και ειλικρινά, τι λέει στ' αλήθεια η Βίβλος για την εκλογή και ελεύθερη βούληση. Επιπλέον, το θέμα δεν είναι θεωρητικό παιχνίδι για ειδικούς. Αγγίζει το πιο βαθύ ερώτημα της καρδιάς σου: «Με θέλει ο Θεός; Και αν τον θέλω, θα με δεχτεί;»
Πράγματι, πριν προχωρήσουμε, κράτα κάτι. Το γεγονός ότι αυτή η ερώτηση σε απασχολεί δεν είναι σημάδι απιστίας. Αντιθέτως, είναι σημάδι ότι ψάχνεις αλήθεια. Συνεπώς, ο Θεός δεν φοβάται τις δύσκολες ερωτήσεις σου. Μάλιστα, σε καλεί να τις φέρεις μπροστά Του.
Γιατί η εκλογή και ελεύθερη βούληση μοιάζουν αντιφατικές
Αρχικά, ας ονομάσουμε τον φόβο που κρύβεται από κάτω. Αν όλα είναι προαποφασισμένα, τότε η ζωή μοιάζει με ταινία που έχει ήδη γυριστεί, και εμείς απλώς βλέπουμε το φιλμ να τρέχει. Δηλαδή, αυτή η αίσθηση κλέβει κάθε νόημα από την ελεύθερη βούληση και τις επιλογές μας.
Σκέψου, για παράδειγμα, ένα καθημερινό σκηνικό. Φαντάσου έναν φίλο που σου λέει: «Σε κάλεσα στο τραπέζι, αλλά είχα ήδη αποφασίσει ότι δεν θα έρθεις.» Ακούγεται άδικο, σχεδόν σκληρό. Πράγματι, έτσι νιώθουν πολλοί όταν ακούν για τον προορισμό. Νομίζουν ότι ο Θεός παίζει ένα παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα.
Δηλαδή, η ένταση ανάμεσα στην εκλογή και την ελεύθερη βούληση είναι αληθινή και δεν θα την κρύψουμε. Αφενός, η Γραφή μιλάει ξεκάθαρα για εκλογή από τον Θεό. Αφετέρου, μας καλεί συνεχώς να επιλέξουμε, να μετανοήσουμε, να πιστέψουμε. Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχουν και τα δύο, αλλά πώς στέκονται μαζί χωρίς να συγκρούονται.
Τι λέει η Βίβλος για την εκλογή και τον προορισμός
Αρχικά, ας μην το ωραιοποιήσουμε: η Βίβλος δεν αποφεύγει τη λέξη εκλογή. Λέει καθαρά ότι ο Θεός μάς διάλεξε πριν καν δημιουργηθεί ο κόσμος (Εφεσίους 1:4). Δηλαδή, η σωτηρία δεν ξεκίνησε από εμάς που μια μέρα ξυπνήσαμε καλοί. Αντιθέτως, ξεκίνησε από Εκείνον, πριν γεννηθούμε.
Επιπλέον, ο ίδιος ο Ιησούς το είπε ακόμη πιο τολμηρά. Κανείς δεν μπορεί να έρθει σ' Αυτόν αν δεν τον ελκύσει πρώτα ο Πατέρας (Ιωάννης 6:44). Σκέψου το: ακόμη και η δίψα σου για τον Θεό δεν είναι δικό σου επίτευγμα. Πράγματι, είναι ένα κάλεσμα που ήδη δούλευε μέσα σου πριν το καταλάβεις.
Όταν λοιπόν ο απόστολος Παύλος εξηγεί τον προορισμό, βάζει το βάρος στο έλεος του Θεού. Γράφει ότι η σωτηρία δεν εξαρτάται από αυτόν που θέλει ή τρέχει, αλλά από τον Θεό που ελεεί (Ρωμαίους 9:16). Αρχικά αυτό ξενίζει. Ωστόσο, αν το σκεφτείς, είναι το πιο παρήγορο νέο: η ελπίδα μου δεν στηρίζεται στη δική μου αστάθεια, αλλά στη σταθερή καρδιά του Θεού.
Γιατί η ευθύνη του ανθρώπου δεν εξαφανίζεται
Εδώ πολλοί κάνουν ένα βιαστικό λάθος. Σκέφτονται: «Αφού ο Θεός διαλέγει, τότε εγώ δεν έχω καμία ευθύνη.» Ωστόσο, η ίδια Βίβλος που μιλάει για εκλογή, μιλάει στην ίδια ανάσα και για τη δική σου ελεύθερη βούληση. Δηλαδή, δεν διαλέγει το ένα ή το άλλο. Αντιθέτως, κρατάει και τα δύο σφιχτά.
Δες, για παράδειγμα, πόσο όμορφα ισορροπεί ο απόστολος Ιωάννης. Λέει ότι σε όσους δέχτηκαν τον Χριστό, σε αυτούς που πίστεψαν στο όνομά Του, τους έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του Θεού (Ιωάννης 1:12). Πρόσεξε τα ρήματα: «δέχτηκαν», «πίστεψαν». Πράγματι, αυτά τα κάνεις εσύ. Κανείς δεν τα κάνει στη θέση σου.
Επιπλέον, σκέψου πώς κλείνει ολόκληρη η Βίβλος. Με μια ανοιχτή, ζεστή πρόσκληση: όποιος διψά ας έρθει, και όποιος θέλει ας πάρει δωρεάν το νερό της ζωής (Αποκάλυψη 22:17). Δηλαδή το «όποιος θέλει» δεν είναι διακοσμητικό. Αντιθέτως, είναι αληθινή πρόσκληση προς εσένα, εδώ και τώρα. Επομένως, η ευθύνη του ανθρώπου και η ελεύθερη βούληση παραμένουν ακέραιες: δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από τον προορισμό για να μη διαλέξεις.
Ο κεραμοποιός και ο πηλός: το έλεος του Θεού
Ίσως αναρωτιέσαι: «Μα αν ο Θεός διαλέγει, δεν είναι άδικο για όσους μένουν έξω;» Πράγματι, είναι μια τίμια ερώτηση, και η Βίβλος δεν την αποφεύγει. Αντιθέτως, την αντιμετωπίζει κατάματα με την εικόνα του κεραμοποιού.
Ο Παύλος ρωτάει: ποιος είσαι εσύ, άνθρωπε, που τα βάζεις με τον Θεό; Μήπως το πήλινο σκεύος λέει σ' αυτόν που το έπλασε «γιατί με έκανες έτσι;» (Ρωμαίους 9:20). Δηλαδή, ο κεραμοποιός έχει το δικαίωμα πάνω στον πηλό. Επομένως, εμείς δεν είμαστε ίσοι συνέταιροι του Θεού που μπορούμε να απαιτήσουμε εξηγήσεις.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι ψυχρή τυραννία. Αντιθέτως, είναι το ακριβώς αντίθετο. Σημαίνει ότι κανείς μας δεν έχει αξίωση πάνω στη σωτηρία. Πράγματι, κανείς δεν μπορεί να πει «μου χρωστάς, Θεέ μου, γιατί το άξιζα». Επομένως, αν τελικά σωθείς, αυτό είναι καθαρό δώρο, καθαρό έλεος. Συνεπώς, ένα δώρο που σου αξίζει δεν είναι πια δώρο. Δηλαδή, το έλεος του Θεού γίνεται όμορφο ακριβώς επειδή δεν το κερδίσαμε.
Πώς στέκονται μαζί η εκλογή και ελεύθερη βούληση
Λοιπόν, πώς χωράνε και τα δύο στο ίδιο σπίτι; Η απάντηση δεν είναι να διαλέξεις τη μία πλευρά και να πετάξεις την άλλη. Αντιθέτως, η εκλογή και ελεύθερη βούληση πρέπει να κρατηθούν μαζί, όπως ακριβώς τις κρατάει η Βίβλος, ακόμη κι αν ο νους μας δεν τις χωράει πλήρως.
Σκέψου το, για παράδειγμα, με μια εικόνα. Όταν μπεις από μια πόρτα, βλέπεις απ' έξω την επιγραφή «έλα όποιος θέλει». Δηλαδή, αυτή είναι η ελεύθερη πρόσκληση: η ελεύθερη βούληση και η ευθύνη σου να μπεις. Ωστόσο, όταν περάσεις και κοιτάξεις πίσω, διαβάζεις «διαλεγμένος πριν τον κόσμο». Αυτή είναι η εκλογή. Επομένως, δεν είναι δύο αντίθετες πόρτες. Είναι η ίδια πόρτα από δύο πλευρές.
Ο Θεός, μάλιστα, είναι Εκείνος που ενεργεί μέσα σου και το να θέλεις και το να πράττεις, για το καλό σκοπό Του (Φιλιππησίους 2:13). Δηλαδή, ακόμη και το «ναι» που λες στον Θεό είναι καρπός της δικής Του χάρης που σε προηγήθηκε. Συνεπώς, δεν χρειάζεται να λύσεις το μυστήριο της εκλογής για να σωθείς. Χρειάζεται απλώς να ανταποκριθείς στην πρόσκληση που ακούς τώρα. Πράγματι, αν νιώθεις να σε τραβάει κάτι προς τον Θεό, αυτό το ίδιο είναι ήδη απόδειξη ότι σε καλεί.
Πρακτικά βήματα: τι κάνεις με αυτή την αλήθεια σήμερα
Πού πας από εδώ; Αρχικά, σταμάτα να χρησιμοποιείς τον προορισμό ως δικαιολογία. Πολλοί λένε «αν είμαι διαλεγμένος, θα σωθώ έτσι κι αλλιώς, άρα ας περιμένω». Ωστόσο, αυτό είναι παγίδα. Πράγματι, η μόνη απόδειξη ότι σε καλεί ο Θεός είναι το ότι αυτή τη στιγμή νιώθεις την έλξη να πλησιάσεις. Επομένως, μην την αγνοήσεις.
Έπειτα, σταμάτα να προσπαθείς να εξαγοράσεις τον Θεό. Δηλαδή, δεν χρειάζεται να γίνεις πρώτα «αρκετά καλός» για να σε δεχτεί. Αντιθέτως, η σωτηρία είναι δώρο χάρης μέσω της πίστης, όχι αμοιβή για τα κατορθώματά σου (Εφεσίους 2:8). Έλα όπως είσαι, με τα χέρια άδεια. Πράγματι, έτσι ακριβώς δέχεται ο Θεός τους ανθρώπους.
Τέλος, στήριξε αυτή την πίστη σε γερό θεμέλιο, όχι σε συναισθήματα της στιγμής. Για παράδειγμα, μπορείς να μελετήσεις σωστά τη Γραφή με ανθρώπους που την αγαπούν. Το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει δωρεάν μαθήματα που σε βοηθούν να καταλάβεις βαθιά θέματα όπως η εκλογή και ελεύθερη βούληση χωρίς να χαθείς. Συνεπώς, πάνω απ' όλα, μίλησε στον Θεό σήμερα, απλά και ειλικρινά. Δεν χρειάζεται τέλεια λόγια· χρειάζεται μια αληθινή καρδιά.
Βασικά σημεία
- 01Η Βίβλος διδάσκει ταυτόχρονα και την εκλογή από τον Θεό και την πραγματική απόφαση του ανθρώπου· δεν διαλέγει το ένα από τα δύο.
- 02Ο προορισμός δεν ακυρώνει την ευθύνη σου· η Γραφή σε καλεί συνεχώς να δεχτείς, να πιστέψεις και να έλθεις.
- 03Κανείς δεν έχει αξίωση πάνω στη σωτηρία· γι' αυτό, αν σωθείς, είναι καθαρό έλεος του Θεού και όχι αμοιβή.
- 04Η ίδια η έλξη που νιώθεις προς τον Θεό είναι ήδη ένδειξη ότι σε καλεί· μην την αγνοήσεις περιμένοντας «σημάδι».
- 05Δεν χρειάζεται να λύσεις πρώτα το μυστήριο για να σωθείς· χρειάζεται να ανταποκριθείς στην πρόσκληση που ακούς σήμερα.