Πρώτα η καριέρα, μετά ο Θεός; Το «μετά» που δεν έρχεται ποτέ

I.Το ψέμα «πρώτα η καριέρα» όπως το ζεις

Ξυπνάς και πριν καλά καλά ανοίξεις τα μάτια, πιάνεις το κινητό. Έπειτα έρχονται email, μηνύματα, η λίστα της ημέρας. Τρέχεις όλη μέρα και το βράδυ πέφτεις ξεθεωμένη. Ο Θεός; «Αύριο. Ή την Κυριακή. Ή όταν βρω χρόνο.» Αρχικά νιώθεις λίγη ενοχή, ωστόσο σιγά σιγά την συνηθίζεις.

Δηλαδή, χωρίς να το αποφασίσεις ποτέ συνειδητά, έβαλες τη δουλειά στον θρόνο της ζωής σου. Το σύνθημα «πρώτα η καριέρα» δεν το είπες δυνατά· απλώς το έζησες, μέρα με τη μέρα, ώσπου έγινε ο αόρατος κανόνας σου. Κι αυτό δεν είναι κακό επειδή η δουλειά είναι κακή - η δουλειά είναι ευλογία. Είναι όμως πρόβλημα όταν γίνεται το πρώτο πράγμα που σε ορίζει. Γιατί ό,τι βάζεις πρώτο, αυτό σε διαμορφώνει: τις σκέψεις σου, την ηρεμία σου, ακόμη και το ποια νομίζεις ότι είσαι.

II.Γιατί το «πρώτα η καριέρα» δεν στέκει

Σκέψου πώς φτιάχνεις μια βαλίτσα. Για παράδειγμα, αν ρίξεις πρώτα μέσα τα μικρά -κάλτσες, καλλυντικά, φορτιστές- μετά δεν χωράνε τα μεγάλα. Αν όμως βάλεις πρώτα τα ρούχα και τα παπούτσια, τα μικρά γεμίζουν τα κενά και χωράνε όλα. Έτσι ακριβώς δουλεύει και η ζωή. Δηλαδή, όταν λες «πρώτα η καριέρα» και βάζεις μπροστά τα μικρά -τη δουλειά, την επιτυχία, το χρήμα- δεν μένει χώρος για το μεγάλο. Επομένως το θέμα δεν είναι τι αξίζει η καριέρα, αλλά ποια θέση της δίνεις.

Το θέμα δεν είναι ποτέ ότι «δεν έχεις χρόνο». Δηλαδή ο χρόνος απλώς ακολουθεί τις προτεραιότητες. Αν σε ενδιαφέρει αυτό, το έχουμε αναλύσει στο Δεν έχω χρόνο για τον Θεό;. Επιπλέον, το «πρώτα η καριέρα» στηρίζεται σε μια ψεύτικη υπόσχεση: ότι κάποια μέρα θα φτάσεις και θα νιώσεις «εντάξει, τα κατάφερα». Ωστόσο, ρώτησε όσες έφτασαν - σχεδόν καμία δεν ένιωσε αυτό που περίμενε.

Και κάτι ακόμη πιο σκληρό: το «μετά» δεν σου ανήκει. Κανείς δεν σου εγγυήθηκε το αύριο (Ιακώβου 4:14). Στοιχηματίζεις τα πιο σημαντικά της ζωής σου σε έναν χρόνο που μπορεί να μην έρθει ποτέ.

III.Η αλήθεια: ζήτησε πρώτα τον Θεό και όλα μπαίνουν στη θέση τους

Εδώ είναι η μεγάλη ανατροπή. Ωστόσο ο Θεός δεν σου ζητάει να εγκαταλείψεις την καριέρα σου. Αντίθετα, σου λέει κάτι πολύ πιο απελευθερωτικό: βάλε εμένα πρώτο, και θα φροντίσω για όλα τα υπόλοιπα. Δηλαδή το «πρώτα» δεν αφαιρεί από τη ζωή σου - της δίνει κέντρο.

Ο Ιησούς το είπε ξεκάθαρα: μην αγχώνεσαι για το τι θα φας ή τι θα ντυθείς. Δηλαδή ζήτησε πρώτα τη βασιλεία του Θεού, και όλα αυτά θα σου δοθούν (Ματθαίος 6:33). Για παράδειγμα, δεν λέει «ξέχνα τη δουλειά», λέει «βάλε σωστή σειρά». Επομένως, όταν ο Θεός είναι πρώτος, η δουλειά παύει να είναι το αφεντικό σου και γίνεται το εργαλείο σου.

Σκέψου το και αλλιώς: αν χτίσεις τα πάντα πάνω στην επιτυχία, χτίζεις πάνω στην άμμο - και η πρώτη κρίση τα γκρεμίζει. Αν όμως θεμελιώσεις τη ζωή σου στον Θεό, χτίζεις πάνω σε βράχο που αντέχει (Ματθαίος 7:24). Πολλές γυναίκες ρίχνουν το φταίξιμο στις περιστάσεις όταν όλα καταρρέουν· αν το κάνεις κι εσύ, δες το Φταίνε οι περιστάσεις για τη δυστυχία μου;.

IV.Τι κερδίζεις πραγματικά όταν αλλάζεις σειρά

Ίσως φοβάσαι ότι αν δώσεις προτεραιότητα στον Θεό αντί για το «πρώτα η καριέρα», θα μείνεις πίσω. Η εμπειρία λέει το αντίθετο. Όταν δεν κρέμεσαι πια από κάθε προαγωγή για να νιώσεις αξία, δουλεύεις με περισσότερη ηρεμία και καθαρότητα. Αντίθετα, όσο πιο σφιχτά κρατάς την καριέρα ως πηγή της αξίας σου, τόσο πιο εύθραυστη γίνεται η ψυχή σου. Η αξία σου δεν παίζεται πια στο γραφείο.

Επιπλέον, αποκτάς κάτι που η καριέρα δεν μπορεί να σου δώσει ποτέ: μια ειρήνη που δεν εξαρτάται από τα αποτελέσματα (Φιλιππησίους 4:7). Για παράδειγμα, όταν τα πράγματα πάνε καλά, χαίρεσαι χωρίς να μεθάς. Αντίθετα, όταν πάνε στραβά, δεν καταρρέεις, γιατί το θεμέλιό σου είναι αλλού.

Τέλος, βρίσκεις ξεκούραση. Ο Ιησούς καλεί όσους είναι κουρασμένοι και φορτωμένοι (Ματθαίος 11:28) - κι αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη εργαζόμενη γυναίκα, είναι ακριβώς αυτό: η κούραση. Δεν χρειάζεται να τα σηκώνεις όλα μόνη σου.

V.Πρακτικά βήματα: πώς βάζεις τον Θεό πρώτο από αύριο

Μην περιμένεις τη «μεγάλη στιγμή». Αντίθετα, άλλαξε σήμερα κάτι μικρό. Αρχικά, δώσε στον Θεό το πρώτο κομμάτι της ημέρας σου, όχι το τελευταίο. Για παράδειγμα, δέκα λεπτά το πρωί, πριν το κινητό: λίγα λόγια προσευχής και λίγα εδάφια. Δηλαδή όχι όταν περισσέψει χρόνος - από την αρχή.

Έπειτα, βάλε τον Θεό στην ατζέντα σου σαν ραντεβού. Ό,τι μπαίνει στο ημερολόγιο, γίνεται. Ωστόσο, μην το κάνεις αγγαρεία· κάν' το συζήτηση με Κάποιον που σ' αγαπά. Μίλα του στο αυτοκίνητο, στην ουρά, ενώ μαγειρεύεις. Η σχέση με τον Θεό δεν θέλει τέλειες συνθήκες, θέλει συνέπεια.

Επιπλέον, ζήτα από τον Θεό σοφία να μετράς σωστά τον χρόνο σου (Ψαλμοί 90:12). Δηλαδή, ρώτα τον εαυτό σου κάθε βράδυ: σε τι έδωσα σήμερα το πρώτο και το καλύτερό μου; Αν η απάντηση είναι πάντα «στη δουλειά», ξέρεις ήδη τι πρέπει να αλλάξει. Δεν χρειάζεται ντροπή· χρειάζεται μια καινούρια σειρά.

Τέλος, ξεκίνα μικρά αλλά σταθερά. Αν θες παρέα και καθοδήγηση σε αυτό το ταξίδι, μπορείς να δεις το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου μαθαίνεις βήμα-βήμα να γνωρίζεις τον Θεό. Και να θυμάσαι: αυτή η σχέση δεν διατηρείται μόνη της - χρειάζεται να την επιλέγεις ξανά κάθε μέρα, αλλιώς σιγά σιγά σβήνει.