«Θυμηθείτε τη γυναίκα του Λωτ.»
Λουκάς 17:32
Υπάρχει μια βαθιά ριζωμένη ελπίδα στην καρδιά μας: ότι θα μας ωφελήσει η πίστη των δικών μας. Όμως οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν κανέναν. Πράγματι, μπορεί να είσαι παιδί ευσεβών γονιών, αδελφός ενός αφοσιωμένου χριστιανού ή σύζυγος ενός ανθρώπου που αγαπά τον Θεό, και παρ' όλα αυτά να μένεις ο ίδιος έξω από τη ζωή του Θεού.
Η Γραφή μάς δίνει μια συγκλονιστική εικόνα αυτής της αλήθειας. Η γυναίκα του Λωτ ήταν σύζυγος ενός ανθρώπου που η ίδια η Γραφή ονομάζει δίκαιο, ζούσε μέσα σε μια εκλεκτή οικογένεια συγγενική του Αβραάμ, και τη νύχτα της κρίσης βγήκε κι αυτή από τα Σόδομα με το χέρι του αγγέλου. Κι όμως χάθηκε, επειδή η καρδιά της είχε μείνει πίσω. Ωστόσο, η ιστορία της δεν είναι για να μας τρομάξει, αλλά για να μας ξυπνήσει με αγάπη.
Συνεπώς, σε αυτό το άρθρο θα δούμε με τρυφερότητα γιατί η δανεική ευσέβεια δεν αρκεί, τι σημαίνει να έχεις δική σου πνευματική ζωή, και πώς ο καθένας μπορεί να περάσει σήμερα από τη δανεική πίστη των άλλων στη γνήσια, προσωπική σωτηρία.
Η γυναίκα του Λωτ: όταν οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν
Ας ξεκινήσουμε από το πιο σύντομο και πιο τρομερό σχόλιο της Γραφής πάνω σε αυτό το θέμα. Όταν ο Ιησούς ήθελε να προειδοποιήσει για τον κίνδυνο να γυρίσουμε την καρδιά μας πίσω, δεν χρειάστηκε ολόκληρο κήρυγμα. Είπε μόνο τρεις λέξεις: «Θυμηθείτε τη γυναίκα του Λωτ» (Λουκάς 17:32). Πρώτον, αυτό μας δείχνει πόσο σοβαρή είναι η περίπτωσή της. Δεύτερον, μας θυμίζει ότι η εγγύτητα με δίκαιους ανθρώπους δεν είναι από μόνη της σωτηρία.
Σκέψου, εξάλλου, πόσα προνόμια είχε αυτή η γυναίκα. Ήταν δεμένη με τον στενότερο δυνατό δεσμό, τον γάμο, με έναν άνθρωπο που η Γραφή ονομάζει δίκαιο. Γνώριζε, επιπλέον, για τον Αβραάμ, τον φίλο του Θεού. Είδε από κοντά τη φροντίδα του Θεού και τη διάσωση από τους τέσσερις βασιλιάδες. Παρ' όλα αυτά, όταν ήρθε η ώρα, οι δεσμοί αίματος και γάμου δεν τη συγκράτησαν. Γύρισε πίσω και έγινε στήλη άλατος (Γένεση 19:26), μνημείο για κάθε γενιά.
Εδώ βρίσκεται μια αλήθεια που πρέπει να ακούσουμε με ταπείνωση. Δηλαδή μπορείς να είσαι σύζυγος του πιο άγιου ανθρώπου του Θεού και να χαθείς. Ομοίως, μπορείς να είσαι παιδί ενός κήρυκα και να μείνεις ξένος προς τη βασιλεία. Συνεπώς, η αλήθεια ότι οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν δεν είναι σκληρότητα· είναι αγάπη που μας ωθεί να ψάξουμε για κάτι πιο βαθύ από τη συγγένεια.
Οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν: ο Θεός κρίνει τον καθένα
Ίσως ρωτήσεις: μα δεν είναι άδικο να μη με ωφελεί η πίστη των δικών μου; Η απάντηση της Γραφής είναι ξεκάθαρη και, στο βάθος, παρηγορητική. Ο Θεός κρίνει τον καθένα προσωπικά. Η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει· ο γιος δεν θα σηκώσει την ανομία του πατέρα, ούτε ο πατέρας την ανομία του γιου (Ιεζεκιήλ 18:20). Πρώτον, αυτό σημαίνει ότι κανείς δεν καταδικάζεται για τις αμαρτίες των άλλων. Δεύτερον, σημαίνει ότι κανείς δεν σώζεται με τη δικαιοσύνη των άλλων.
Πράγματι, η ίδια αρχή φαίνεται και στους Ψαλμούς, εκεί όπου ο ποιητής ομολογεί ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξαγοράσει τον αδελφό του ούτε να δώσει στον Θεό λύτρο για χάρη του (Ψαλμοί 49:7). Με άλλα λόγια, η πίστη δεν μεταβιβάζεται σαν κληρονομιά από γενιά σε γενιά. Δηλαδή δεν είναι οικογενειακό κειμήλιο που περνά αυτόματα στα παιδιά. Αντίθετα, ο καθένας στέκεται μόνος του μπροστά στον Θεό και χρειάζεται δικό του λύτρωμα, που μόνο ο Χριστός μπορεί να δώσει.
Γι' αυτό η αλήθεια ότι οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν είναι στην πραγματικότητα καλή είδηση. Δηλαδή σημαίνει ότι κανείς δεν είναι παγιδευμένος από το παρελθόν της οικογένειάς του. Για παράδειγμα, αν μεγάλωσες χωρίς πίστη, αυτό δεν σε καταδικάζει· μπορείς ο ίδιος να πλησιάσεις τον Θεό. Κι αν μεγάλωσες μέσα στην εκκλησία, αυτό από μόνο του δεν σε σώζει· χρειάζεσαι κι εσύ προσωπική συνάντηση με τον ζωντανό Θεό.
Δανεική ευσέβεια: γιατί δεν αρκεί να ζεις δίπλα στην πίστη
Η γυναίκα του Λωτ είχε αυτό που θα ονομάζαμε δανεική ευσέβεια. Φιλοξένησε τους αγγέλους μαζί με τον άντρα της, άκουσε την προειδοποίηση, ακολούθησε την έξοδο. Όμως όλα αυτά τα έκανε μέσα στο πλαίσιο της οικογένειάς της, χωρίς δική της καρδιά για τον Θεό. Δηλαδή έμοιαζε σωσμένη μέχρι τη στιγμή που η αληθινή της επιθυμία αποκαλύφθηκε στο βλέμμα προς τα πίσω.
Πολλοί σήμερα ζουν με την ίδια δανεική ευσέβεια. Έρχονται στην εκκλησία, τραγουδούν τους ύμνους, ξέρουν τη γλώσσα της πίστης, ίσως μάλιστα υπηρετούν. Ωστόσο, η ζωή τους στηρίζεται στην πίστη των γονιών, του συζύγου ή της κοινότητας, όχι σε δική τους σχέση με τον Χριστό. Ο Ιησούς προειδοποίησε ότι κάποιοι θα πουν «φάγαμε και ήπιαμε μπροστά σου», και όμως θα ακούσουν το φοβερό «ποτέ δεν σας γνώρισα» (Ματθαίος 7:23).
Πρόσεξε, ωστόσο, την τρυφερότητα αυτής της προειδοποίησης. Ο Χριστός δεν τη λέει για να μας απελπίσει, αλλά για να μας τραβήξει κοντά Του όσο υπάρχει καιρός. Δηλαδή η δανεική ευσέβεια είναι σαν δανεικό φως που λάμπει μόνο όσο στέκεσαι δίπλα σε αυτόν που το κρατά. Όταν έρθει η δική σου ώρα μπροστά στον Θεό, θα χρειαστείς δικό σου λυχνάρι. Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν οι δικοί σου πιστεύουν, αλλά αν πιστεύεις εσύ.
Πρέπει να αναγεννηθείς: η δική σου νέα γέννηση
Αν οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν, τότε τι σώζει; Ο ίδιος ο Ιησούς έδωσε την απάντηση σε έναν θρήσκο άνθρωπο, τον Νικόδημο. Του είπε ότι κανείς δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού αν δεν γεννηθεί ξανά, από ψηλά (Ιωάννης 3:6). Αυτό που γεννιέται από τη σάρκα είναι σάρκα, και μόνο αυτό που γεννιέται από το Πνεύμα είναι πνεύμα. Δηλαδή η πρώτη μας γέννηση, η φυσική, δεν μας δίνει αιώνια ζωή· χρειάζεται μια δεύτερη, πνευματική.
Αυτή η νέα γέννηση δεν είναι ανθρώπινο κατόρθωμα ούτε κάτι που κανονίζει η οικογένειά μας. Αντίθετα, είναι έργο του Αγίου Πνεύματος μέσα μας, όταν δεχόμαστε τον Χριστό με πίστη. Η Γραφή λέει καθαρά ότι σε όσους Τον δέχτηκαν, σε αυτούς που πιστεύουν στο όνομά Του, έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του Θεού (Ιωάννης 1:12). Πρόσεξε: γινόμαστε παιδιά του Θεού όχι από αίμα και καταγωγή, αλλά μέσα από προσωπική πίστη και τη γέννηση που δίνει ο Θεός.
Γι' αυτό η αλήθεια ότι οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν οδηγεί τελικά σε ελπίδα, όχι σε φόβο. Δηλαδή η σωτηρία δεν εξαρτάται από το ποιον έχεις για πατέρα ή σύζυγο, αλλά από το αν εσύ ο ίδιος εμπιστεύτηκες τον Χριστό. Πράγματι, όποιος είναι ενωμένος με τον Χριστό γίνεται καινούργιο δημιούργημα· τα παλιά πέρασαν, και όλα έγιναν νέα (Β' Κορινθίους 5:17). Αυτή η υπόσχεση είναι ανοιχτή για τον καθένα, ανεξάρτητα από το παρελθόν του.
Η πρόσκληση: πέρασε σήμερα στη δική σου, προσωπική σωτηρία
Ίσως διαβάζεις αυτές τις γραμμές και νιώθεις ότι μέχρι τώρα στηριζόσουν στην πίστη κάποιου άλλου. Ωστόσο, η καλή είδηση είναι ότι η πόρτα είναι ακόμη ανοιχτή για σένα. Η αλήθεια ότι οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν δεν σε αφήνει μόνο· αντίθετα, σε καλεί προσωπικά να πλησιάσεις τον Θεό. Δεν χρειάζεται να κληρονομήσεις την πίστη· μπορείς να τη λάβεις ο ίδιος ως δώρο.
Ο απόστολος Παύλος γράφει στους πιστούς να εργάζονται τη δική τους σωτηρία με σεβασμό και βαθιά ευλάβεια (Φιλιππησίους 2:12), γιατί ο Θεός είναι Εκείνος που ενεργεί μέσα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι κερδίζουμε τη σωτηρία με προσπάθεια, σαν να ήταν μισθός. Αντίθετα, σημαίνει ότι η σχέση με τον Θεό είναι κάτι ζωντανό και προσωπικό, που το ζεις εσύ ο ίδιος, όχι μέσω αντιπροσώπου. Η σωτηρία δίνεται δωρεάν, αλλά λαμβάνεται προσωπικά.
Το πρώτο βήμα είναι απλό και ταπεινό: να ομολογήσεις στον Θεό ότι χρειάζεσαι τον Χριστό, να αφήσεις πίσω σου την αμαρτία και να Τον εμπιστευτείς για τη ζωή σου. Δεν χρειάζεται να γίνεις πρώτα άξιος· χρειάζεται μόνο να έρθεις όπως είσαι. Αν θέλεις να μελετήσεις βαθύτερα τι σημαίνει προσωπική πίστη μέσα σε μια κοινότητα που αγαπά τον Λόγο, μπορείς να δεις τα μαθήματα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος. Όμως το πιο σημαντικό βήμα δεν είναι ακαδημαϊκό: είναι να πεις σήμερα το δικό σου «ναι» στον Χριστό.
Βασικά σημεία
- 01Οι δεσμοί αίματος δεν σώζουν: η γυναίκα του Λωτ είχε δίκαιο σύζυγο και εκλεκτή οικογένεια, κι όμως χάθηκε επειδή δεν είχε δική της καρδιά για τον Θεό.
- 02Ο Θεός κρίνει τον καθένα προσωπικά· κανείς δεν σώζεται με τη δικαιοσύνη των άλλων ούτε καταδικάζεται για τις αμαρτίες τους.
- 03Η δανεική ευσέβεια, το να ζεις απλώς δίπλα στην πίστη των δικών σου, δεν αρκεί· χρειάζεσαι δική σου σχέση με τον Χριστό.
- 04Πρέπει να αναγεννηθείς: γινόμαστε παιδιά του Θεού όχι από αίμα και καταγωγή, αλλά μέσα από προσωπική πίστη και τη νέα γέννηση που δίνει το Πνεύμα.
- 05Η πρόσκληση είναι ανοιχτή σήμερα: μπορείς να περάσεις από τη δανεική πίστη στη γνήσια, προσωπική σωτηρία, ερχόμενος στον Χριστό όπως είσαι.