«Ακούστε τώρα εσείς που λέτε: «Σήμερα ή αύριο θα πάμε σε τούτη την πόλη, θα μείνουμε εκεί έναν χρόνο, θα κάνουμε εμπόριο και θα βγάλουμε κέρδος».»
Ιακώβου 4:13
Όχι, δεν είσαι ο κύριος της μοίρας μου, και ούτε εσύ είσαι ο κύριος της δικής σου. Αυτή είναι η πιο ανακουφιστική αλήθεια που μπορεί να ακούσει ένας άντρας που έχει κουραστεί να κρατάει τα πάντα όρθια μόνος του. Από μικροί μαθαίνουμε ότι ο σωστός άντρας ελέγχει την κατάσταση: τη δουλειά, τα οικονομικά, την οικογένεια, ακόμη και το μέλλον. Ωστόσο, κάπου βαθιά, ξέρεις ήδη ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την εικόνα.
Το ψέμα ακούγεται δυνατό και αντρίκειο: «Είμαι ο κύριος της μοίρας μου, ο κυβερνήτης της ψυχής μου». Στην πράξη όμως σε αφήνει ξάγρυπνο στις τρεις τα ξημερώματα, να υπολογίζεις σενάρια που μπορεί να μη συμβούν ποτέ. Επιπλέον, σε κάνει να νιώθεις αποτυχημένος κάθε φορά που η ζωή ξεφεύγει από το σχέδιό σου, δηλαδή σχεδόν κάθε μέρα.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε ευθέως πού σε πληγώνει αυτή η ψευδαίσθηση ελέγχου και τι λέει πραγματικά η Γραφή. Η αλήθεια δεν είναι ότι είσαι ανίκανος. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει Ένας πιο δυνατός από σένα που κρατάει ήδη το τιμόνι, και αυτό αλλάζει τα πάντα στον τρόπο που ζεις.
Το ψέμα: «Είμαι ο κύριος της μοίρας μου»
Ας το ονομάσουμε καθαρά. Το ψέμα λέει ότι, αν δουλέψεις αρκετά σκληρά, αν προβλέψεις κάθε κίνδυνο και αν κρατήσεις σφιχτά το τιμόνι, τότε η ζωή θα υπακούσει. Αρχικά μοιάζει με αρετή: υπευθυνότητα, φιλοδοξία, αντρισμός. Στην ουσία όμως είναι μια αόρατη αλυσίδα.
Σκέψου πώς το ζεις. Φτιάχνεις πλάνα για την επόμενη χρονιά σαν να σου ανήκει ήδη. Ωστόσο, η Γραφή μιλάει ευθέως σε όποιον σχεδιάζει το μέλλον σαν να είναι δικό του κτήμα, και μας θυμίζει πόσο εύθραυστη είναι η ίδια μας η ζωή. (Ιακώβου 4:13) (Ιακώβου 4:14)
Δεν λέει εδώ η Γραφή «μη σχεδιάζεις». Λέει «μη ξεχνάς ποιος ορίζει τελικά». Επομένως, η σωστή στάση δεν είναι η παραίτηση, αλλά η ταπεινή αναγνώριση ότι κάθε σχέδιο περνάει πρώτα από το θέλημα του Θεού. (Ιακώβου 4:15)
Πού σε πληγώνει αυτός ο έλεγχος ζωής για έναν άντρα
Αυτή η ανάγκη για έλεγχο δεν είναι αθώα. Πρώτον, σε κουράζει σωματικά και ψυχικά, γιατί προσπαθείς να κουβαλήσεις βάρη που ποτέ δεν σχεδιάστηκαν για τους ώμους ενός ανθρώπου. Δεύτερον, δηλητηριάζει τις σχέσεις σου: η γυναίκα και τα παιδιά σου νιώθουν τον φόβο σου, όχι την ηρεμία σου.
Επιπλέον, ο μόνιμος έλεγχος σε κάνει εύθραυστο. Όταν όλα στηρίζονται στο ότι εσύ θα τα καταφέρεις, μια αποτυχία στη δουλειά ή ένα χτύπημα στην υγεία σε γκρεμίζει ολόκληρο. Ωστόσο, η Γραφή λέει κάτι ταπεινωτικά απλό για τα σχέδιά μας και για το ποιος έχει πραγματικά τον τελευταίο λόγο. (Παροιμίες 19:21)
Υπάρχει κι ένας κρυφός πόνος εδώ. Πολλοί άντρες μπερδεύουν τον έλεγχο με την αγάπη και νομίζουν ότι, αν χαλαρώσουν, θα απογοητεύσουν όλους. Όμως ο Σολομώντας το θέτει ωμά: χωρίς τον Θεό, κάθε κόπος μένει στον αέρα. (Ψαλμοί 127:1) Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι ότι κοπιάζεις λίγο, αλλά ότι κοπιάζεις σαν να εξαρτώνται τα πάντα μόνο από σένα.
Η αλήθεια: η κυριαρχία του Θεού στη ζωή σου
Εδώ είναι το σημείο που αλλάζει το παιχνίδι. Η Γραφή δεν σου λέει ότι κανείς δεν κρατάει το τιμόνι. Σου λέει ότι το κρατάει Κάποιος καλύτερος, σοφότερος και πιο δυνατός από σένα. Η κυριαρχία του Θεού στη ζωή σου δεν είναι απειλή, είναι ανάπαυση.
Δες πόσο τίμια το λέει η Γραφή για τον τρόπο που λειτουργούμε. Εσύ σχεδιάζεις τα βήματά σου, και καλά κάνεις. Ωστόσο, την τελική κατεύθυνση τη δίνει ο Θεός, και αυτό σε απελευθερώνει από την πίεση να είσαι παντογνώστης. (Παροιμίες 16:9)
Αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι ο κύριος της μοίρας μου ούτε ο κύριος της δικής σου, και δόξα τω Θεώ γι' αυτό. Διότι, αν ήσουν, θα έπρεπε να ξέρεις τα πάντα, να προβλέπεις τα πάντα και να μην αποτυγχάνεις ποτέ. Αντίθετα, ο Θεός που σε αγαπάει αναλαμβάνει ό,τι ξεπερνάει τις δυνάμεις σου. Όπως διδάσκει και το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, η αληθινή αντρική δύναμη γεννιέται από αυτή την εμπιστοσύνη, όχι από τον φόβο. (Παροιμίες 3:5)
Από τον έλεγχο στην εμπιστοσύνη στον Θεό
Ίσως ρωτήσεις: «Καλά, αν αφήσω τον έλεγχο, τι μου μένει;». Σου μένει η εμπιστοσύνη, που δεν είναι αδυναμία αλλά η πιο ώριμη μορφή δύναμης. Αρχικά μοιάζει τρομακτικό να ανοίξεις τη χούφτα σου. Στη συνέχεια όμως καταλαβαίνεις ότι κρατούσες άμμο, ενώ τώρα κρατιέσαι από βράχο.
Η Γραφή δείχνει τον πρακτικό δρόμο. Δεν λέει «μην κάνεις τίποτα», αλλά «παράδωσε τον δρόμο σου στον Κύριο». Επομένως, εσύ βάζεις το χέρι στη δουλειά και ο Θεός βάζει την υπογραφή στο αποτέλεσμα. (Ψαλμοί 37:5)
Πρακτικά, αυτό αλλάζει τη μέρα σου. Όταν σε πιάνει η αγωνία, αντί να ξενυχτάς υπολογίζοντας, παραδίδεις το βάρος σου σε προσευχή. Έτσι, η Γραφή υπόσχεται ότι ο Θεός φροντίζει προσωπικά για σένα, σαν πατέρας που δεν αφήνει το παιδί του να κουβαλάει μόνο. (Α' Πέτρου 5:6) (Α' Πέτρου 5:7) Συνεπώς, δεν εγκαταλείπεις την ευθύνη σου, αλλά τη μοιράζεσαι με Εκείνον που έχει τους ώμους να την αντέξει.
Η ελευθερία να μην είσαι ο κύριος της μοίρας σου
Φαντάσου πώς θα ήταν να ξυπνάς και να μην κουβαλάς ολόκληρο το σύμπαν στους ώμους σου. Αυτή είναι η ελευθερία που προσφέρει η αλήθεια. Δεν χάνεις τον αντρισμό σου, τον βρίσκεις, γιατί επιτέλους στέκεσαι στη θέση σου: γιος, όχι αφεντικό του Θεού.
Ο Ιησούς απευθύνεται ακριβώς σε άντρες σαν εσένα, κουρασμένους και φορτωμένους. Δεν σου ζητάει να γίνεις πιο σκληρός. Αντίθετα, σε καλεί να έρθεις και να ξεκουραστείς, κάτι που καμία επιτυχία δεν μπόρεσε ποτέ να σου δώσει. (Ματθαίος 11:28)
Πρακτικά, ξεκίνα με μικρά βήματα. Κάθε πρωί, πριν ανοίξεις το κινητό, πες απλά: «Σήμερα, αν θέλει ο Κύριος». Όταν έρθει η αγωνία, ονόμασε ένα πράγμα που δεν ελέγχεις και άφησέ το συνειδητά στον Θεό. Τέλος, θύμισε στον εαυτό σου ότι η ζωή σου, ακόμη και τα δύσκολά της, βρίσκεται σε χέρια που σε αγαπούν και οδηγούν τα πάντα προς το καλό σου. (Ρωμαίους 8:28) Έτσι, σταματάς να παίζεις Θεός και αρχίζεις, για πρώτη φορά, να ζεις πραγματικά.
Βασικά σημεία
- 01Το «είμαι ο κύριος της μοίρας μου» ακούγεται αντρίκειο, αλλά στην πράξη σε φορτώνει με βάρη που δεν σου ανήκαν ποτέ και σε κρατά σε μόνιμη κούραση.
- 02Η Γραφή δεν σου λέει να μη σχεδιάζεις, αλλά να μην ξεχνάς ότι την τελική κατεύθυνση τη δίνει ο Θεός. Εσύ βάζεις το χέρι, Εκείνος βάζει την υπογραφή.
- 03Η κυριαρχία του Θεού στη ζωή σου δεν είναι απειλή αλλά ανάπαυση. Όταν εμπιστεύεσαι, δεν χάνεις τον αντρισμό σου, τον βρίσκεις.
- 04Πρακτικά, η εμπιστοσύνη στον Θεό αρχίζει με μικρές κινήσεις: παράδωσε σε προσευχή ό,τι σε αγχώνει και άφησε στον Θεό αυτό που δεν ελέγχεις.