Είναι καλός ο Θεός όταν όλα πονούν; Η αλήθεια που στέκει όρθια στο σκοτάδι

I.Το ψέμα: «αν ήταν καλός ο Θεός, δεν θα πονούσα έτσι»

Το ψέμα δουλεύει αθόρυβα, ακριβώς τη στιγμή που είσαι πιο εξαντλημένη. Στέκεσαι μπροστά σε έναν λογαριασμό που δεν βγαίνει, σε ένα τηλέφωνο που έφερε άσχημα νέα, σε ένα κρεβάτι που έμεινε άδειο. Επιπλέον, μέσα στην κούραση, μια φωνή ψιθυρίζει: «βλέπεις; ο Θεός σε ξέχασε ή, χειρότερα, δεν Τον νοιάζει».

Έτσι, σιγά σιγά αρχίζεις να μετράς την καλοσύνη Του με βάση τα γεγονότα της ημέρας. Πάνε όλα καλά; «Είναι καλός». Πάνε στραβά; «Με εγκατέλειψε». Ωστόσο τα γεγονότα αλλάζουν συνεχώς - άλλοτε σε ευνοούν, άλλοτε σε χτυπούν. Δηλαδή, αν δέσεις τον χαρακτήρα του Θεού στις περιστάσεις, θα Τον θεωρείς καλό τις καλές μέρες και άπιστο τις κακές.

Για παράδειγμα, σκέψου μια εβδομάδα που όλα στραβώνουν: αρρωσταίνει το παιδί, χαλάει το αυτοκίνητο, έρχεται ένα κακό νέο από τη δουλειά. Μέσα σε αυτό το χάος, είναι εύκολο να βγάλεις το συμπέρασμα ότι ο ουρανός σε έχει βάλει στο μάτι. Όμως μια σκληρή εβδομάδα δεν είναι απόδειξη για τον χαρακτήρα του Θεού· είναι απλώς μια σκληρή εβδομάδα.

II.Γιατί δεν στέκει: ο Θεός είναι καλός, όχι ο καιρός της ημέρας

Για παράδειγμα, σκέψου έναν γιατρό που σου κάνει μια επώδυνη ένεση ή σε στέλνει σε μια δύσκολη εγχείρηση. Εκείνη τη στιγμή πονάς, ωστόσο ο πόνος δεν σημαίνει ότι ο γιατρός είναι κακός. Αντίθετα, συχνά το καλό περνά μέσα από κάτι δυσάρεστο. Δηλαδή, το να πονάς και το να σε αγαπούν δεν είναι αντίθετα πράγματα.

Έτσι ξεγελιόμαστε με τις περιστάσεις. Είναι αληθινές ως πόνος, αλλά δεν είναι αξιόπιστος μετρητής για το ποιος είναι ο Θεός. Για παράδειγμα, μια δύσκολη μέρα δεν ξέρει τι ετοιμάζεται στο παρασκήνιο. Επιπλέον, δεν βλέπεις ολόκληρη την εικόνα· βλέπεις μόνο το σημερινό κομμάτι του παζλ.

Σκέψου ακόμη πόσο εύκολα μας παρασύρει η σύγκριση. Βλέπεις μια γυναίκα που μοιάζει να τα έχει όλα και συμπεραίνεις πως ο Θεός φέρθηκε σε εκείνη καλύτερα. Όμως δεν ξέρεις τι κουβαλάει στα κρυφά, ούτε τι σχεδιάζει ο Θεός για τη δική σου ζωή. Αν νομίζεις πως φταίει η κακή σου τύχη ή οι συνθήκες γύρω σου, αξίζει να δεις Φταίνε οι περιστάσεις για τη δυστυχία μου;.

Αντίθετα, η Βίβλος δεν σου ζητάει «καλές περιστάσεις» για να πιστέψεις στην καλοσύνη Του. Σου δείχνει ότι, ακόμη και μέσα στα δάκρυα, ο Θεός είναι κοντά σε όσους έχουν συντριμμένη καρδιά. Ο πόνος σου είναι αληθινός, ωστόσο δεν είναι η τελευταία λέξη για το ποιος είναι ο Θεός (Ψαλμοί 34:18).

III.Η αλήθεια: ο Θεός απέδειξε ότι είναι καλός στον σταυρό

Να η σταθερή πέτρα. Επομένως, ο Θεός δεν είπε απλώς «είμαι καλός»· το απέδειξε με τον πιο ακριβό τρόπο. Έστειλε τον Υιό Του να πεθάνει για σένα όταν εσύ δεν Του είχες δώσει τίποτα, όταν Του γύριζες την πλάτη. Δηλαδή, η καλοσύνη Του δεν εμφανίστηκε όταν όλα πήγαιναν καλά· φάνηκε ακριβώς εκεί, στον πόνο του σταυρού (Ρωμαίους 5:8).

Πρόσεξε αυτό. Αν θες απόδειξη ότι είναι καλός ο Θεός, δεν την ψάχνεις στον λογαριασμό της τράπεζας ούτε στις αναλύσεις του γιατρού. Την ψάχνεις στον σταυρό. Εκεί ο Θεός έδωσε ό,τι πιο πολύτιμο είχε. Επομένως, αν δεν κράτησε ούτε τον Υιό Του μακριά σου, πώς θα σου αρνηθεί ό,τι αληθινά χρειάζεσαι; (Ρωμαίους 8:32).

Αυτό σημαίνει κάτι απελευθερωτικό. Η καλοσύνη του Θεού δεν εξαρτάται από το πόσο καλά πάει η ζωή σου σήμερα. Έχει ήδη αποδειχθεί μια για πάντα, με αίμα, πριν καν Του ζητήσεις τίποτα. Αν αναρωτιέσαι αν αυτή η καλοσύνη είναι όντως προσωπική, για σένα, δες Σε αγαπά πραγματικά ο Θεός;.

Όταν λοιπόν η καρδιά σου ρωτά «είναι καλός;», δεν χρειάζεται να κοιτάξεις γύρω σου τις περιστάσεις. Αντίθετα, κοίταξε τον σταυρό. Εκεί δεν υπάρχει «ίσως»· υπάρχει μια απόφαση που ο Θεός πήρε για το καλό σου, όταν εσύ δεν την άξιζες καθόλου (Ψαλμοί 100:5).

IV.Η αλήθεια: ο Θεός είναι καλός ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνεις

Ωστόσο, ο Θεός υπόσχεται κάτι που μοιάζει απίστευτο: ότι μπορεί να πάρει ακόμη και τα πιο σκοτεινά κομμάτια της ζωής σου και να τα δουλέψει για το καλό σου. Δεν λέει ότι όλα όσα περνάς είναι καλά. Αντίθετα, λέει ότι Εκείνος είναι αρκετά καλός και σοφός ώστε να βγάλει καλό μέσα από αυτά (Ρωμαίους 8:28).

Αρχικά αυτό μοιάζει υπερβολικά καλό για να είναι αληθινό. Ωστόσο σκέψου το έτσι: εσύ βλέπεις μόνο την ανάποδη πλευρά ενός κεντήματος, με τις μπερδεμένες κλωστές και τους κόμπους. Ο Θεός βλέπει την μπροστινή πλευρά, με το σχέδιο που υφαίνει. Δηλαδή, αυτό που σου φαίνεται χάος, Εκείνος ξέρει πού το πάει.

Σκέψου επίσης τη διαφορά με τη δική μας καλοσύνη. Εμείς είμαστε καλοί όταν έχουμε διάθεση, και απότομες όταν είμαστε κουρασμένες. Ωστόσο εδώ μιλάμε για κάποιον που η καλοσύνη Του δεν είναι διάθεση, αλλά φύση. Δεν γίνεται πιο καλός τις καλές σου μέρες ούτε λιγότερο καλός τις άσχημες.

Δηλαδή, οι περιστάσεις αλλάζουν, αλλά η καλοσύνη του Θεού μένει η ίδια κάθε πρωί. Είναι σαν ένα σπίτι με αναμμένο φως που σε περιμένει, όσο σκοτεινός κι αν είναι ο δρόμος του γυρισμού. Για παράδειγμα, οι μέρες που νιώθεις πιο εγκαταλειμμένη είναι ακριβώς οι μέρες που Εκείνος υπόσχεται να είναι πιο κοντά (Θρήνοι 3:22-23).

V.Πρακτικά βήματα: εμπιστοσύνη και ευχαριστία μέσα στον πόνο

Η αλλαγή δεν έρχεται με το να πιέσεις τον εαυτό σου να «νιώσει» ότι όλα είναι καλά. Αντίθετα, έρχεται με μικρές, καθημερινές επιλογές εμπιστοσύνης. Πρώτα, ονόμασε το ψέμα. Όταν ακούσεις «αν ήταν καλός, δεν θα πονούσα», πες δυνατά: «αυτό είναι ψέμα· ο σταυρός λέει το αντίθετο» (Ιωάννης 8:32).

Έπειτα, δοκίμασε την ευχαριστία μέσα στον πόνο. Δεν σημαίνει να ευχαριστείς για τον πόνο, αλλά μέσα σε αυτόν. Για παράδειγμα, βρες κάθε βράδυ τρία μικρά πράγματα και πες «ευχαριστώ» - έναν καφέ, ένα μήνυμα φίλης, μια ανάσα. Δηλαδή, η ευχαριστία γυρίζει σιγά σιγά τα μάτια σου από αυτό που λείπει σε αυτό που μένει (Α΄ Θεσσαλονικείς 5:18).

Επιπλέον, κάνε τις σκέψεις σου προσευχή. Μην κρατάς τον θυμό και τα «γιατί» κλειδωμένα μέσα σου. Αντίθετα, πες τα στον Θεό· Εκείνος αντέχει τα δάκρυά σου και σε καλεί να ρίξεις πάνω Του κάθε σου αγωνία (Α΄ Πέτρου 5:7).

Τέλος, μη μένεις μόνη. Μίλα σε μια γυναίκα που εμπιστεύεσαι ή σε μια κοινότητα που ανοίγει τη Βίβλο μαζί, όπως το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Με τον καιρό, η αλήθεια αρχίζει να φωνάζει πιο δυνατά από το ψέμα, και μαθαίνεις να λες: «είναι καλός ο Θεός, ακόμη κι όταν δεν το καταλαβαίνω».