«Πότε θα κάνω επιτέλους κάτι που μετράει για τον Θεό;» Αν αυτή η σκέψη σε έχει βρει κάποιο βράδυ, ενώ διπλώνεις την πέμπτη μπουγάδα της ημέρας, δεν είσαι μόνη σου. Η αλήθεια είναι παρηγορητική και ανατρεπτική μαζί: η διακονία στη μητρότητα δεν είναι κάτι που θα ξεκινήσει «κάποτε», όταν ηρεμήσουν τα πράγματα. Ξεκίνησε ήδη, ανάμεσα στις πάνες, στα ξενύχτια και στα γόνατα που πονούν από το σφουγγάρισμα.
Ζούμε σε έναν κόσμο που μετράει τη διακονία με μικρόφωνα, πλατφόρμες και κοινό. Έτσι, εύκολα νιώθεις ότι η αόρατη δουλειά της μητέρας, οι χιλιάδες μικρές πράξεις που κανείς δεν χειροκροτεί, δεν λογαριάζονται. Ωστόσο ο Θεός μετράει αλλιώς. Δεν ζυγίζει το μέγεθος του κοινού· ζυγίζει την καρδιά πίσω από την πράξη.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί γιατί τα κουρασμένα σου χέρια είναι ήδη μέσα στο έργο του Θεού, τι λέει το ευαγγέλιο για την εξάντληση που νιώθεις, και πώς να ξαναδείς τη συνηθισμένη σου μέρα όχι ως εμπόδιο στη διακονία, αλλά ως τον ίδιο τον τόπο της.
Όταν νιώθεις ότι η μητρότητα σε κρατάει μακριά από τον Θεό
Ας ξεκινήσουμε από την πραγματική στιγμή. Είναι Κυριακή πρωί και, αντί να κάθεσαι ήσυχα στη συνάθροιση, βγαίνεις έξω να ηρεμήσεις ένα μωρό που κλαίει. Βλέπεις τους άλλους να υπηρετούν, να διδάσκουν, να τραγουδούν, κι εσύ νιώθεις στο περιθώριο. Μέσα σου ψιθυρίζει μια ενοχή: «Όλοι κάνουν κάτι για τον Θεό, εγώ απλώς επιβιώνω.»
Ωστόσο αυτή η αίσθηση, αν και πονάει αληθινά, δεν λέει την αλήθεια. Πραγματικά, η εξάντληση σε κάνει να νομίζεις ότι η αξία σου εξαρτάται από το πόσα προλαβαίνεις. Επιπλέον, η σύγκριση με τις άλλες μαμάδες, ή με τον εαυτό σου πριν τη μητρότητα, μεγαλώνει το βάρος. Δηλαδή κουβαλάς δύο φορτία ταυτόχρονα: την κούραση και την ντροπή για την κούραση.
Ωστόσο, πριν προχωρήσουμε, θέλω να σου πω κάτι ξεκάθαρα. Η μητρότητα δεν σε κρατάει μακριά από τον Θεό· αντίθετα, είναι ένα από τα μέρη όπου Τον συναντάς πιο βαθιά. Συνεπώς το ζητούμενο δεν είναι να βγεις από τη μητρότητα για να υπηρετήσεις, αλλά να δεις ότι μέσα της ήδη κάνεις διακονία.
Η αόρατη δουλειά της μητέρας μετράει για τον Θεό
Ο κόσμος έχει μια κρυφή κλίμακα: σημαντικό είναι ό,τι φαίνεται. Ο Θεός όμως ανατρέπει την κλίμακα. Στα μάτια Του, η πιο ασήμαντη πράξη που γίνεται για χάρη Του έχει αιώνια αξία. Όταν αλλάζεις μια πάνα στις τρεις τα ξημερώματα χωρίς κανέναν να σε βλέπει, δεν κάνεις κάτι κατώτερο από όποιον στέκεται σε μια εξέδρα. Κάνεις διακονία.
Η Αγία Γραφή μας λέει να κάνουμε ό,τι κάνουμε με όλη μας την ψυχή, σαν να το κάνουμε για τον Κύριο και όχι για ανθρώπους (Κολοσσαείς 3:23). Πρόσεξε τη φράση: σαν να το κάνεις για τον Κύριο. Αυτό μεταμορφώνει τη λεκάνη με τα άπλυτα και τον πάτο της σκάλας σε τόπο λατρείας. Δηλαδή η αόρατη δουλειά της μητέρας δεν είναι χαμένος χρόνος· είναι προσφορά που πηγαίνει κατευθείαν στον θρόνο του Θεού.
Και μη νομίσεις ότι το ξεχνά. Ο Ιησούς είπε ότι ακόμα κι ένα ποτήρι νερό που δίνεις στο όνομά Του δεν θα χαθεί, δεν θα μείνει χωρίς ανταμοιβή (Μάρκος 9:41). Πόσα «ποτήρια νερό» δίνεις κάθε μέρα; Πόσες φορές ταΐζεις, παρηγορείς, σηκώνεσαι; Ο Θεός τα βλέπει όλα, ένα προς ένα, και τίποτα δεν πέφτει στο κενό.
Διακονία στη μητρότητα μέσα από τη χάρη, όχι την προσπάθεια
Εδώ όμως πρέπει να πούμε κάτι σημαντικό, αλλιώς όλα τα παραπάνω γίνονται ένα ακόμα βάρος. Δεν σου λέω «προσπάθησε περισσότερο, υπηρέτησε πιο όμορφα, νιώσε ευγνώμων ακόμα κι όταν είσαι ράκος». Αυτό θα ήταν ηθικολογία, όχι ευαγγέλιο. Το ευαγγέλιο και η μητρότητα συναντιούνται σε ένα άλλο σημείο: στη χάρη.
Ο Ιησούς δεν φωνάζει στους κουρασμένους «τρέξτε πιο γρήγορα». Λέει: ελάτε σε μένα όσοι είστε κουρασμένοι και φορτωμένοι, κι εγώ θα σας ξεκουράσω (Ματθαίος 11:28). Αυτή η πρόσκληση δεν είναι για τις «καλές» μαμάδες που τα καταφέρνουν. Είναι ακριβώς για σένα, που νιώθεις ότι δεν αρκείς. Επομένως η διακονία σου δεν ξεκινά από τη δική σου δύναμη, αλλά από τη δική Του ανάπαυση.
Και πρόσεξε πώς ο ίδιος ο Θεός παρομοιάζει τον εαυτό Του. Δεν περιγράφεται μόνο ως βασιλιάς ή κριτής, αλλά ως βοσκός που σηκώνει τα αρνιά στην αγκαλιά Του και οδηγεί απαλά αυτές που θηλάζουν (Ησαΐας 40:11). Δηλαδή ο Θεός καταλαβαίνει τον ρυθμό της μητέρας. Δεν σε σπρώχνει· σε σηκώνει. Όση αγάπη ρίχνεις εσύ στα παιδιά σου, τόση και περισσότερη ρίχνει Εκείνος σε σένα.
Με άλλα λόγια, η αλήθεια του ευαγγελίου είναι ότι ο Χριστός τα κατάφερε ήδη εκεί που εσύ νιώθεις ότι αποτυγχάνεις. Δηλαδή δεν στέκεσαι μπροστά στον Θεό με βάση το πόσο καλά τα πας στη μητρότητα. Αντίθετα, στέκεσαι με βάση αυτό που έκανε Εκείνος για σένα στον σταυρό. Επομένως αυτή η αλήθεια ελευθερώνει τη διακονία σου από το άγχος της τελειότητας.
Στα μάτια του Θεού καμία πράξη αγάπης δεν χάνεται
Ένας από τους μεγαλύτερους πειρασμούς της μαμάς είναι να πιστέψει ότι, αφού κανείς δεν βλέπει τον κόπο της, ο κόπος αυτός εξαφανίζεται. Ωστόσο υπάρχει Ένας που βλέπει. Πραγματικά, δεν βλέπει αδιάφορα· αντίθετα, βλέπει με αγάπη και κρατάει σημειώσεις στην αιωνιότητα.
Ο Ιησούς είπε κάτι συγκλονιστικό: ό,τι κάνουμε στον πιο ασήμαντο άνθρωπο, σ' Εκείνον το κάνουμε (Ματθαίος 25:40). Σκέψου το για ένα μωρό που δεν μπορεί ούτε να σε ευχαριστήσει. Κάθε φορά που το ταΐζεις, που σηκώνεσαι μέσα στη νύχτα, που το κρατάς ώρες για να ηρεμήσει, είναι σαν να υπηρετείς τον ίδιο τον Χριστό. Η πιο αόρατη δουλειά της μητέρας γίνεται ξαφνικά η πιο ορατή στον ουρανό.
Και ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σου και την αγάπη που έδειξες στο όνομά Του. Πρόσεξε: δεν θυμάται μόνο τους κήρυκες και τους μεγάλους ιεραπόστολους. Αντίθετα, θυμάται κάθε πράξη αγάπης, ακόμα κι αυτές που εσύ έχεις ξεχάσει. Συνεπώς, ο πραγματικός λογαριασμός της ζωής σου δεν κρατιέται στα μάτια των ανθρώπων, αλλά στα δικά Του.
Πρακτική παρηγοριά: πώς να ζεις τη διακονία στη μητρότητα σήμερα
Ας γίνουμε όμως πρακτικές, γιατί η αλήθεια θέλει να πιάσει χώμα στην καθημερινότητα. Αρχικά, άλλαξε τη γλώσσα μέσα στο μυαλό σου. Αντί για «πρέπει να ταΐσω πάλι», δοκίμασε «υπηρετώ τον Χριστό ταΐζοντας». Η ίδια πράξη, με άλλη καρδιά, γίνεται προσευχή. Δεν χρειάζεται να κάνεις περισσότερα· χρειάζεται να βλέπεις αυτά που ήδη κάνεις με τα μάτια του Θεού.
Έπειτα, μη μένεις μόνη. Η εξάντληση μεγαλώνει στη μοναξιά. Βρες έστω μία άλλη μαμά ή μία αδελφή στην εκκλησία να μοιραστείς τα αληθινά σου, χωρίς φιλτράκια. Επιπλέον, αν θέλεις να θρέψεις την ψυχή σου με βαθύτερη μελέτη του λόγου σε ρυθμό που σηκώνει η ζωή σου, το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει δωρεάν μαθήματα που μπορείς να παρακολουθήσεις ακόμα και με ένα μωρό στην αγκαλιά.
Τέλος, κράτα μπροστά σου την υπόσχεση. Η Αγία Γραφή λέει να μην κουραστούμε να κάνουμε το καλό, γιατί στον σωστό καιρό θα θερίσουμε, αν δεν τα παρατήσουμε (Γαλάτες 6:9). Τα χρόνια των πανών περνούν, ο καρπός όμως μένει. Γι' αυτό ο κόπος σου δεν είναι μάταιος (Α' Κορινθίους 15:58) - ούτε ένα ξενύχτι, ούτε μια αγκαλιά, ούτε μια προσευχή πάνω από ένα παιδί που κοιμάται.
Λοιπόν, κουρασμένη μαμά, σήκωσε το κεφάλι. Πραγματικά, δεν περιμένεις τη διακονία σου να αρχίσει· είσαι ήδη μέσα της. Επομένως η μητρότητα δεν είναι η αναμονή πριν τη διακονία, αλλά η ίδια η διακονία. Και ο Θεός που σε κάλεσε σε αυτή είναι ο ίδιος που σε κρατάει στην αγκαλιά Του την ώρα που εσύ κρατάς τα παιδιά σου στη δική σου.
Βασικά σημεία
- 01Η διακονία στη μητρότητα δεν ξεκινά «κάποτε» - ξεκίνησε ήδη, ανάμεσα στις πάνες και στα ξενύχτια.
- 02Η αόρατη δουλειά της μητέρας μετράει για τον Θεό, γιατί Εκείνος ζυγίζει την καρδιά, όχι το μέγεθος του κοινού.
- 03Το ευαγγέλιο και η μητρότητα συναντιούνται στη χάρη: ο Χριστός τα κατάφερε εκεί που εσύ νιώθεις ότι δεν αρκείς.
- 04Κάθε πράξη αγάπης προς το παιδί σου είναι σαν να υπηρετείς τον ίδιο τον Χριστό, και ο Θεός δεν τη ξεχνά.
- 05Δεν χρειάζεται να κάνεις περισσότερα· χρειάζεται να βλέπεις αυτά που ήδη κάνεις με τα μάτια του Θεού.