Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
ΒΙΒΛΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗΔίκτυο Βίβλου
Τόμος 1Τεύχος 01
Για νέες γυναίκες7΄ ανάγνωση5 ενότητες

«Αφεντικό του εαυτού μου»: γιατί αυτή η ελευθερία σε πληγώνει πιο πολύ απ' όσο νομίζεις

Νιώθεις ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να σου λέει τι να κάνεις - ας μιλήσουμε ειλικρινά για το τι κρύβεται πίσω απ' αυτό και πού οδηγεί στ' αλήθεια.

Κοινοποίηση
Περίληψη

«Το φίδι ήταν το πιο πονηρό από όλα τα ζώα του αγρού που είχε φτιάξει ο Κύριος ο Θεός. Και είπε στη γυναίκα: «Αλήθεια σας είπε ο Θεός να μη φάτε από κανένα δέντρο του κήπου;»»

Γένεση 3:1

«Αφεντικό του εαυτού μου» - αυτή είναι η φωνή που ακούς μέσα σου κάθε φορά που κάποιος σου λέει τι να κάνεις. Είναι μια πολύ ανθρώπινη αντίδραση, και θέλω από την αρχή να ξέρεις ότι δεν σε κρίνω καθόλου. Όλες μας την ακούσαμε αυτή τη φωνή στα δεκαεφτά μας: στην πόρτα που έκλεισε με δύναμη, στο «δεν καταλαβαίνεις τίποτα» που πέταξα στη μάνα μου, στην αίσθηση ότι επιτέλους θα ζήσω όπως εγώ θέλω.

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που κανείς δεν σου το λέει καθαρά: αυτή η αίσθηση ελευθερίας συχνά δεν σε απελευθερώνει. Αντίθετα, σε δένει χειρότερα. Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί από πού γεννήθηκε αυτό το ψέμα, γιατί η κόντρα με τους γονείς δεν είναι η πραγματική ανεξαρτησία που νομίζεις, και πού βρίσκεται τελικά η ελευθερία που πραγματικά διψάς.

Δεν θα σου μιλήσω από ψηλά, ούτε θα σου κάνω κήρυγμα. Θα σου μιλήσω σαν μεγαλύτερη αδελφή που πέρασε τον ίδιο δρόμο και έμαθε, με αρκετές γρατζουνιές, ότι το «κάνω ό,τι θέλω» και το «είμαι ελεύθερη» δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Από πού ξεκίνησε το ψέμα «αφεντικό του εαυτού μου»

Πριν μιλήσουμε για σένα, ας πάμε πολύ πίσω. Το ψέμα «αφεντικό του εαυτού μου» δεν το επινόησε ούτε το TikTok ούτε καμιά σειρά. Είναι, στην πραγματικότητα, το παλιότερο ψέμα του κόσμου. Στον κήπο της Εδέμ, το φίδι πλησίασε την Εύα όχι με μια ευθεία επίθεση, αλλά με μια ύπουλη ερώτηση που έσπερνε αμφιβολία: «αλήθεια το είπε αυτό ο Θεός;» (Γένεση 3:1)

Έπειτα ήρθε το χτύπημα. Το φίδι της υποσχέθηκε ότι, αν παρακούσει, «θα γίνετε σαν θεοί». (Γένεση 3:5) Δηλαδή: δεν χρειάζεσαι κανέναν πάνω από σένα, εσύ θα ορίζεις τι είναι καλό και τι κακό, εσύ θα είσαι το αφεντικό. Σου θυμίζει κάτι; Είναι ακριβώς η ίδια φωνή που νιώθεις σήμερα, μόνο που τότε δεν υπήρχαν γονείς να τη φορτώσεις. Υπήρχε μόνο ο Θεός που αγαπούσε την Εύα και ήθελε το καλό της.

Πρόσεξε λοιπόν το εξής: η πρώτη φορά που ακούστηκε αυτό το ψέμα, δεν οδήγησε σε ελευθερία. Αντίθετα, οδήγησε σε ντροπή, κρυψίματα και απομάκρυνση. Από τότε, πράγματι, ο πειρασμός μένει ίδιος. Αλλάζει μόνο το ντύσιμο: άλλοτε φοράει στίχους τραγουδιών, άλλοτε ταινίες όπου οι γονείς εμφανίζονται χαζοί και ξεπερασμένοι. Στο βάθος όμως, σου ψιθυρίζει το ίδιο: «κανείς δεν έχει δικαίωμα να σου λέει τι να κάνεις».

Η κόντρα με τους γονείς και το «αφεντικό του εαυτού μου»: γιατί δεν είναι ανεξαρτησία

Ας μιλήσουμε τώρα για το καθημερινό σου. Η κόντρα με τους γονείς νιώθεται σαν δύναμη. Όταν λες «όχι», όταν χτυπάς την πόρτα, όταν κρατάς το δικό σου, μοιάζει σαν να κερδίζεις ένα κομμάτι ανεξαρτησίας. Καταλαβαίνω απόλυτα γιατί. Σε αυτή την ηλικία διψάς να σε δουν ως ξεχωριστό άτομο, όχι ως το παιδάκι που έδεναν τα κορδόνια του.

Ωστόσο, εδώ κρύβεται η παγίδα. Η Αγία Γραφή λέει κάτι που κόβει την ανάσα: όποιον υπακούς, εκείνου γίνεσαι δούλος. (Ρωμαίους 6:16) Με άλλα λόγια, όταν αφήνεις τον θυμό, την περηφάνια ή την πίεση των φίλων να σε σπρώχνουν στην κόντρα, νομίζεις ότι ελευθερώνεσαι, ενώ στην πραγματικότητα αλλάζεις αφεντικό. Δεν γίνεσαι ανεξάρτητη. Γίνεσαι δούλα του εαυτού σου - και ο εαυτός μας δεν είναι πάντα καλό αφεντικό.

Σκέψου το πρακτικά. Πόσες φορές «νίκησες» σε έναν καβγά με τη μάνα σου και ένιωσες χειρότερα μετά; Πράγματι, η ψεύτικη ανεξαρτησία αφήνει πάντα μια γεύση μοναξιάς. Δηλαδή, βαθιά μέσα μας, δεν φτιαχτήκαμε για να ζούμε σαν μικρά αφεντικά κλεισμένα στο δωμάτιό μας. Αντίθετα, φτιαχτήκαμε για σχέση, για εμπιστοσύνη, για δέσιμο. Συμπερασματικά, η αληθινή ωριμότητα δεν φαίνεται από το πόσο δυνατά λες «όχι», αλλά από το πόσο σοφά διαλέγεις τις μάχες σου.

Η υποταγή σε αυθεντία δεν σε μικραίνει - δες ποιος το έκανε πρώτος

Ίσως μέχρι τώρα να σκέφτεσαι: «μα η υποταγή σε αυθεντία είναι για τους αδύναμους». Το ξέρω, έτσι μας το πουλάει ο κόσμος. Όμως θέλω να σου δείξω κάποιον που σίγουρα δεν ήταν αδύναμος και που, παρ' όλα αυτά, διάλεξε την υπακοή.

Ο Ιησούς, ο Υιός του Θεού, μεγάλωσε σε ένα κανονικό σπίτι με κανονικούς γονείς που έκαναν λάθη, όπως όλοι. Και τι έκανε; «Ήταν υποταγμένος σ' αυτούς.» (Λουκάς 2:51) Σκέψου το λίγο: Εκείνος που έφτιαξε το σύμπαν υπάκουε στη Μαρία και στον Ιωσήφ, βοηθούσε στο σπίτι, σεβόταν τους γονείς του. Δεν το έκανε επειδή ήταν κατώτερος. Το έκανε επειδή η υποταγή, όταν είναι από αγάπη, δεν σε μικραίνει - σε μεγαλώνει.

Αργότερα, ο ίδιος ο Ιησούς ταπείνωσε τον εαυτό του ως το τέλος, «έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου». (Φιλιππησίους 2:8) Επομένως, δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι όταν σέβεσαι μια αυθεντία. Αντίθετα, δεν χάνεις την αξία σου. Πράγματι, ακολουθείς τα χνάρια του πιο ελεύθερου ανθρώπου που πάτησε ποτέ στη γη. Η εντολή «τα παιδιά, να υπακούτε στους γονείς σας» (Εφεσίους 6:1) δεν είναι μια χειροπέδα. Αντίθετα, είναι μια προστασία, όπως οι μπάρες στις στροφές του δρόμου που, ενώ μοιάζουν να σε περιορίζουν, στην πραγματικότητα σε κρατούν να μην πέσεις στον γκρεμό.

Πού βρίσκεται τελικά η αληθινή ελευθερία

Φτάσαμε στο πιο όμορφο κομμάτι. Γιατί ναι, η δίψα σου για ελευθερία είναι αληθινή και καλή. Απλώς ο κόσμος σου έδειξε λάθος πόρτα. Η αληθινή ελευθερία δεν είναι το να μην ακούς κανέναν. Είναι το να ελευθερωθείς από τα πράγματα που σε σέρνουν: τον φόβο, την ανάγκη να εντυπωσιάσεις, τη σύγκριση, την πίεση.

Ο Ιησούς το είπε ξεκάθαρα: «αν λοιπόν ο Υιός σας ελευθερώσει, θα είστε πραγματικά ελεύθεροι». (Ιωάννης 8:36) Αυτή είναι μια ελευθερία που κανένας καβγάς δεν μπορεί να σου δώσει. Επιπλέον, ο ψαλμωδός περιγράφει αυτή τη ζωή σαν περπάτημα σε ανοιχτό, ευρύχωρο τόπο: «θα περπατώ με άνεση, γιατί αναζήτησα τις εντολές σου». (Ψαλμοί 119:45) Πρόσεξε το παράδοξο - οι εντολές του Θεού δεν στενεύουν τη ζωή, την ανοίγουν.

Και μη φοβάσαι ότι, αν αφήσεις τον έλεγχο, θα σε αδικήσουν. Ωστόσο, ακόμα κι όταν οι γονείς σου κάνουν λάθος, υπάρχει Κάποιος ψηλότερα. Η Γραφή λέει ότι η καρδιά ακόμα και του βασιλιά είναι στο χέρι του Κυρίου, και Εκείνος τη γυρίζει όπου θέλει. (Παροιμίες 21:1) Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να γίνεις εσύ το αφεντικό για να είσαι ασφαλής. Πράγματι, υπάρχει ένας Πατέρας που σε προσέχει πιο τρυφερά απ' όσο μπορείς να φανταστείς. Αν θες να βαθύνεις σε αυτές τις αλήθειες με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν, μπορείς να ρίξεις μια ματιά στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.

Πρακτικά βήματα: πώς να αφήσεις το ψέμα χωρίς να χάσεις τον εαυτό σου

Όλα αυτά ακούγονται ωραία, αλλά πώς εφαρμόζονται τη Δευτέρα το πρωί που η μάνα σου σε φωνάζει βιαστικά να κατέβεις; Ας γίνουμε πρακτικές. Πρώτον, την επόμενη φορά που νιώσεις τη φωνή «αφεντικό του εαυτού μου» να ανεβαίνει, σταμάτα για δύο δευτερόλεπτα και ρώτησε τον εαυτό σου: «θέλω την αλήθεια ή θέλω απλώς να νικήσω;» Αυτή η μικρή παύση αλλάζει τα πάντα.

Δεύτερον, δοκίμασε αυτό που έκανε ο Δανιήλ. Όταν διαφωνούσε με μια εντολή, δεν χτυπούσε πόρτες. Πρότεινε με σεβασμό μια εναλλακτική: «δοκίμασέ μας για δέκα μέρες». (Δανιήλ 1:12) Αν διαφωνείς με τους γονείς σου για κάτι, πρότεινε ήρεμα μια λύση αντί να μπεις σε πόλεμο. Θα εκπλαγείς πόσο πιο εύκολα σε ακούνε όταν δεν φωνάζεις.

Τρίτον, να ξέρεις ότι η αλλαγή πονάει στην αρχή, και αυτό είναι φυσιολογικό. Πράγματι, η Γραφή λέει ότι κάθε διαπαιδαγώγηση τη στιγμή της δεν μοιάζει χαρά, αλλά αργότερα δίνει «καρπό ειρηνικό». (Εβραίους 12:11) Ωστόσο, δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Δηλαδή, δεν χρειάζεται να γίνεις τέλεια από αύριο. Χρειάζεται μόνο να κάνεις το επόμενο σωστό βήμα, και μετά το επόμενο. Συμπερασματικά, η αληθινή ελευθερία δεν έρχεται σε μια νύχτα, αλλά έρχεται - και αξίζει κάθε βήμα.

Βασικά σημεία

  1. 01Η αίσθηση «αφεντικό του εαυτού μου» είναι το παλιότερο ψέμα του κόσμου: ξεκίνησε στην Εδέμ και δεν οδήγησε ποτέ σε ελευθερία, αλλά σε ντροπή και απομάκρυνση.
  2. 02Η κόντρα με τους γονείς δεν είναι ανεξαρτησία· όταν αφήνεις τον θυμό και την περηφάνια να σε σπρώχνουν, απλώς αλλάζεις αφεντικό αντί να ελευθερώνεσαι.
  3. 03Η υποταγή σε αυθεντία, όταν γίνεται από αγάπη, δεν σε μικραίνει· ο ίδιος ο Ιησούς υπάκουε στους γονείς του και ήταν ο πιο ελεύθερος άνθρωπος.
  4. 04Η αληθινή ελευθερία δεν είναι το να μην ακούς κανέναν, αλλά το να απελευθερωθείς από τον φόβο και την πίεση - και τη δίνει μόνο ο Χριστός.
  5. 05Πρακτικά: κάνε μια παύση πριν αντιδράσεις, πρότεινε εναλλακτικές με σεβασμό όπως ο Δανιήλ, και δώσε χρόνο στον εαυτό σου να αλλάξει.

Δες επίσης

Κοινοποίηση