«Θα έρθει δηλαδή καιρός που οι άνθρωποι δεν θα ανέχονται την υγιή διδασκαλία, αλλά θα συγκεντρώνουν γύρω τους δασκάλους σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες, για να γαργαλιέται ευχάριστα η ακοή τους.»
Β' Τιμόθεο 4:3
Γιατί άφησα το χαρισματικό κίνημα; Η σύντομη απάντηση είναι απλή. Δηλαδή, όταν άρχισα να ελέγχω κάθε διδασκαλία με τη Γραφή και όχι με την εμπειρία μου, πολλά πράγματα δεν στέκονταν. Δεν έφυγα επειδή με πλήγωσε κάποιος. Αντίθετα, έφυγα επειδή αγάπησα την αλήθεια του Λόγου περισσότερο από τα συναισθήματα μιας συγκέντρωσης.
Θέλω να το πω αυτό με σεβασμό. Μέσα στο χαρισματικό κίνημα γνώρισα ειλικρινείς ανθρώπους. Αγαπούν τον Χριστό, προσεύχονται με δάκρυα και θέλουν να δουν τον Θεό να ενεργεί. Ωστόσο, η κριτική μου δεν στρέφεται εναντίον προσώπων ούτε σπιλώνει ονόματα. Στρέφεται στις διδασκαλίες και στα κριτήρια, γιατί ακριβώς εκεί βρίσκεται η ρίζα της σύγχυσης.
Παρ' όλα αυτά, ένα ερώτημα παραμένει κρίσιμο. Ποιος έχει τον τελευταίο λόγο, η εμπειρία ή η Γραφή; Όσο απλό κι αν φαίνεται, αυτό το ερώτημα αλλάζει τα πάντα. Επομένως, εδώ θα μοιραστώ τι έμαθα. Δεν το κάνω ως κατηγορία, αλλά ως μαρτυρία πίστης, με την ελπίδα να βοηθήσω όποιον ψάχνει σταθερό έδαφος.
Χαρισματικό κίνημα: η σύγχυση όταν η εμπειρία γίνεται κριτήριο
Στο χαρισματικό κίνημα ακούμε συχνά τη φράση «το ένιωσα, άρα ήταν ο Θεός». Το πρόβλημα δεν είναι το συναίσθημα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό προωθείται ως κριτήριο αλήθειας. Όταν λοιπόν η εμπειρία γίνεται το μέτρο, τότε ο καθένας έχει τη δική του αλήθεια και η διάκριση καταρρέει.
Επιπλέον, υπάρχει μια διαρκής πίεση για κάτι νέο. Για μια φρέσκια λέξη. Για μια εκδήλωση που θα συγκινήσει. Ο απόστολος Παύλος προειδοποίησε ακριβώς γι' αυτή τη ροπή. Θα έρθει καιρός που οι άνθρωποι δεν θα αντέχουν την υγιή διδασκαλία, αλλά θα μαζεύουν δασκάλους κατά τις επιθυμίες τους (Β' Τιμόθεο 4:3). Έτσι θα στρέφουν την ακοή τους από την αλήθεια προς τους μύθους (Β' Τιμόθεο 4:4).
Ωστόσο, η λύση δεν είναι ο κυνισμός. Η λύση είναι να επιστρέψουμε στο σταθερό σημείο αναφοράς. Αυτό δεν αλλάζει με τη διάθεσή μας. Γι' αυτό και η αληθινή πνευματικότητα δεν φοβάται τον έλεγχο, αλλά τον επιθυμεί.
Το βιβλικό κριτήριο: ελέγξτε τα πάντα με τη Γραφή
Το κριτήριο που με ελευθέρωσε ήταν το παράδειγμα των Βεροιέων. Όταν άκουσαν τον ίδιο τον απόστολο Παύλο, δεν δέχτηκαν τυφλά ό,τι τους είπε. Δέχτηκαν τον λόγο με προθυμία, αλλά κάθε μέρα ερευνούσαν τις Γραφές για να δουν αν όντως έτσι είχαν τα πράγματα (Πράξεις 17:11). Αυτή η στάση χαρακτηρίζεται από τη Γραφή ως ευγένεια ψυχής, όχι ως απιστία.
Δηλαδή, η εντολή προς εμάς είναι σαφής. Να δοκιμάζουμε τα πάντα και να κρατάμε το καλό (Α' Θεσσαλονικείς 5:21). Επιπλέον, δεν μας ζητείται να πιστεύουμε κάθε πνεύμα. Οφείλουμε να δοκιμάζουμε τα πνεύματα αν είναι από τον Θεό, επειδή έχουν βγει στον κόσμο πολλοί ψευδοπροφήτες (Α' Ιωάννου 4:1). Επομένως, η διάκριση δεν είναι έλλειψη πίστης, αλλά πράξη υπακοής.
Συνεπώς, το μέτρο δεν μπορεί να είναι ο εαυτός μας. Ο προφήτης Ησαΐας έδωσε τον αμετάκλητο κανόνα. Αν δεν μιλούν σύμφωνα με τον νόμο και τη μαρτυρία, δεν υπάρχει φως μέσα τους (Ησαΐας 8:20). Πράγματι, όσο λαμπερή κι αν φαίνεται μια εμπειρία, αν δεν συμφωνεί με τον γραπτό Λόγο, δεν είναι φως.
Η επάρκεια της Γραφής: γιατί ο Λόγος αρκεί
Η καρδιά αυτού που έμαθα είναι η επάρκεια της Γραφής. Η Αγία Γραφή δεν είναι ένα βιβλίο ανάμεσα σε άλλα. Αντιθέτως, είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο και για επανόρθωση (Β' Τιμόθεο 3:16). Επομένως, ο σκοπός της είναι να καταρτίζει πλήρως τον άνθρωπο του Θεού για κάθε καλό έργο (Β' Τιμόθεο 3:17).
Αν λοιπόν η Γραφή μας εξοπλίζει για κάθε καλό έργο, τότε δεν μας λείπει κάποια μυστική αποκάλυψη έξω από αυτήν. Αυτό ακριβώς ξεχνά συχνά το χαρισματικό κίνημα. Πράγματι, ο Θεός μίλησε άλλοτε με πολλούς τρόπους μέσω των προφητών (Εβραίους 1:1). Όμως στις έσχατες ημέρες μάς μίλησε μέσω του Υιού (Εβραίους 1:2). Έτσι ο Χριστός είναι ο τελευταίος και πληρέστερος λόγος του Θεού.
Γι' αυτό και ο απόστολος Πέτρος μας καλεί σε κάτι συγκεκριμένο. Να προσέχουμε στον προφητικό λόγο σαν σε λυχνάρι που φέγγει στο σκοτάδι (Β' Πέτρου 1:19). Επομένως, δεν μας στέλνει σε νέες φωνές, αλλά στον γραπτό Λόγο. Όταν το κατάλαβα αυτό, έπαψα να κυνηγάω εμπειρίες. Άρχισα να ησυχάζω στη βεβαιότητα της Γραφής.
Η αλήθεια για το Πνεύμα: τάξη, αλήθεια και ο Χριστός στο κέντρο
Ένα από τα μεγάλα μαθήματα ήταν αυτό. Το Άγιο Πνεύμα δεν αντιφάσκει ποτέ με τον γραπτό Λόγο. Ο ίδιος ο Κύριος το είπε ξεκάθαρα. Όταν έρθει το Πνεύμα της αλήθειας, θα μας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια (Ιωάννης 16:13). Επομένως, το Πνεύμα δοξάζει τον Χριστό. Δεν τραβάει την προσοχή στον εαυτό του ούτε σε εντυπωσιακά φαινόμενα.
Επιπλέον, ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης (Α' Κορινθίους 14:33). Όπου λοιπόν επικρατεί χάος και ανεξέλεγκτος ενθουσιασμός, εκεί δυσκολεύομαι να δω την υπογραφή του Πνεύματος. Η εντολή άλλωστε είναι σαφής. Όλα να γίνονται με ευπρέπεια και τάξη (Α' Κορινθίους 14:40).
Τέλος, η αλήθεια για τα θαυματουργικά σημεία απαιτεί νηφαλιότητα. Δεν αρνούμαι ότι ο Θεός κάνει θαύματα. Αρνούμαι όμως να ταυτίσω κάθε εκδήλωση με το Πνεύμα, όπως κάνει συχνά το χαρισματικό κίνημα. Πράγματι, ο ίδιος ο Λόγος προαναγγέλλει ότι κάποτε οι προφητείες θα καταργηθούν και οι γλώσσες θα παύσουν (Α' Κορινθίους 13:8). Ωστόσο, η αγάπη και η αλήθεια μένουν.
Χαρισματικό κίνημα και πρακτική διάκριση: πώς ελέγχω κάθε διδασκαλία
Πώς εφαρμόζω λοιπόν όλα αυτά στην πράξη; Πρώτα, δεν κρίνω μια διδασκαλία από το πόσο με συγκινεί. Την κρίνω από το αν συμφωνεί με τη Γραφή. Ο απόστολος Παύλος ήταν κατηγορηματικός. Είπε πως ακόμη κι αν ένας άγγελος από τον ουρανό κήρυττε διαφορετικό ευαγγέλιο, ας είναι ανάθεμα (Γαλάτες 1:8).
Δεύτερον, εξετάζω τον καρπό και τον χαρακτήρα. Ο Κύριος μάς προειδοποίησε να προσέχουμε από τους ψευδοπροφήτες (Ματθαίος 7:15). Έπειτα πρόσθεσε ότι από τους καρπούς τους θα τους αναγνωρίσουμε (Ματθαίος 7:16). Έτσι η ταπεινοφροσύνη, η αγάπη για την αλήθεια και η υποταγή στη Γραφή είναι καρποί που μετράνε.
Τρίτον, αγωνίζομαι για την πίστη που παραδόθηκε μία φορά για πάντα στους αγίους (Ιούδα 1:3). Το κάνω όμως αληθεύοντας μέσα στην αγάπη (Εφεσίους 4:15). Η διάκριση χωρίς αγάπη γίνεται σκληρότητα. Αντιθέτως, η αγάπη χωρίς διάκριση γίνεται προδοσία της αλήθειας. Γι' αυτό, αν θες να εμβαθύνεις στη διάκριση πέρα από το χαρισματικό κίνημα, βοηθά μια συστηματική βιβλική κατάρτιση, όπως προσφέρει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.
Βασικά σημεία
- 01Αρχικά, δεν άφησα το χαρισματικό κίνημα από πικρία προς ανθρώπους. Έφυγα επειδή κάθε διδασκαλία πρέπει να ελέγχεται με τη Γραφή και όχι με την εμπειρία.
- 02Επιπλέον, το βιβλικό κριτήριο είναι σαφές. Δηλαδή να δοκιμάζουμε τα πάντα, να ερευνούμε τις Γραφές όπως οι Βεροιείς και να κρατάμε μόνο το καλό.
- 03Η επάρκεια της Γραφής σημαίνει κάτι σπουδαίο. Συνεπώς ο θεόπνευστος Λόγος μάς καταρτίζει πλήρως για κάθε καλό έργο, χωρίς ανάγκη για νέες αποκαλύψεις έξω από αυτόν.
- 04Ωστόσο, το Άγιο Πνεύμα οδηγεί στην αλήθεια. Δοξάζει τον Χριστό και φέρνει τάξη, όχι σύγχυση ή ανεξέλεγκτο ενθουσιασμό.
- 05Τέλος, η γνήσια διάκριση συνδυάζει σθένος για την αλήθεια και αγάπη για τους ανθρώπους. Πράγματι, αληθεύουμε μέσα στην αγάπη.