«Και τώρα, να, ο Κύριος με κράτησε ζωντανό, όπως το είπε, αυτά τα σαράντα πέντε χρόνια, από την ημέρα που μίλησε ο Κύριος αυτόν τον λόγο στον Μωυσή, όταν ο Ισραήλ πορευόταν μέσα στην έρημο. Και τώρα, να, εγώ είμαι σήμερα ογδόντα πέντε χρονών.»
Ιησούς του Ναυή 14:10
Υπάρχει μια σιωπηλή σκέψη που στοιχειώνει πολλούς από εμάς καθώς περνούν τα χρόνια. «Αν ήμουν νεότερος». «Αν είχα ξεκινήσει νωρίτερα». «Τώρα πια είναι αργά για μένα». Κι όμως, η Αγία Γραφή έρχεται να σταθεί απέναντι σε αυτή τη σκέψη με μια αλήθεια που αναπαύει την καρδιά: ποτέ δεν είναι αργά για τον Θεό να σε καλέσει, να σε χρησιμοποιήσει και να φέρει καρπό μέσα από τη ζωή σου, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεσαι σήμερα.
Δύο άνθρωποι, χωρισμένοι από αιώνες, μαρτυρούν το ίδιο πράγμα. Αφενός ο Χάλεβ, ογδόντα πέντε χρονών, ζητάει ένα βουνό γεμάτο γίγαντες αντί για μια ήσυχη σύνταξη. Αφετέρου ένας άλλος άνθρωπος, κοντά στα πενήντα, με ρημαγμένη υγεία και χωρίς να του δίνει κανένας γιατρός το εντάξιμο, ακούει την αληθινή κλήση και ξεκινάει. Δεν ήταν υπεράνθρωποι. Αντίθετα, ήταν άνθρωποι σαν εμάς, που απλώς πίστεψαν ότι ο Θεός δεν είχε τελειώσει μαζί τους.
Συνεπώς, σε αυτό το άρθρο θα δούμε τι λέει η Γραφή για το κάλεσμα του Θεού σε κάθε ηλικία. Επιπλέον, θα δούμε πώς η δύναμή Του φανερώνεται εκεί που νιώθουμε πιο αδύναμοι. Τέλος, θα δούμε πώς αυτή η αλήθεια αλλάζει τον τρόπο που κοιτάς το υπόλοιπο της ζωής σου, είτε είσαι είκοσι είτε εβδομήντα πέντε.
Ο Χάλεβ στα ογδόντα πέντε: η καρδιά που λέει «ακόμη»
Όταν ο λαός του Ισραήλ μοίραζε επιτέλους τη Γη της Επαγγελίας, ένας γέροντας στάθηκε μπροστά στον Ιησού του Ναυή. Καταρχήν, κανείς δεν θα τον κατηγορούσε αν ζητούσε ένα ήσυχο, εύφορο κομμάτι γης για να ξεκουραστεί. Αντίθετα, ο Χάλεβ θυμίζει πρώτα πόσο πιστός στάθηκε ο Θεός απέναντί του (Ιησούς του Ναυή 14:10). Πραγματικά, σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια κρατήθηκε ζωντανός για να φτάσει σε αυτή τη μέρα.
Έπειτα κάνει κάτι εκπληκτικό. Δηλαδή, δηλώνει ότι νιώθει το ίδιο δυνατός όπως και τότε, και ζητάει όχι την πεδιάδα, αλλά το βουνό όπου κατοικούν οι γίγαντες (Ιησούς του Ναυή 14:11). Στα ογδόντα πέντε του διαλέγει την πιο δύσκολη αποστολή, όχι την πιο εύκολη. Δεν στηρίζεται όμως στα μπράτσα του. Αντίθετα, λέει καθαρά: «εάν ο Κύριος είναι μαζί μου, θα μπορέσω να τους διώξω» (Ιησούς του Ναυή 14:12).
Εδώ βρίσκεται το μυστικό. Ο Χάλεβ δεν αρνείται την ηλικία του. Ωστόσο, αρνείται να αφήσει την ηλικία να ορίσει τι μπορεί να κάνει ο Θεός μέσα του. Η εμπιστοσύνη του δεν ήταν στις δυνάμεις του σώματός του, αλλά στην παρουσία Εκείνου που τον είχε φυλάξει ζωντανό. Συμπερασματικά, ποτέ δεν είναι αργά για τον Θεό. Το κάλεσμά Του δεν περιμένει να είμαστε στα καλύτερά μας. Αντίθετα, περιμένει μόνο μια καρδιά που λέει «ναι, ακόμη».
Ποτέ δεν είναι αργά για τον Θεό: κλήση στα πενήντα με ρημαγμένη υγεία
Αιώνες αργότερα, ένας άντρας περπατούσε στους δρόμους του Λίβερπουλ. Είχε ήδη ζήσει μια γεμάτη ζωή. Αρχικά, στα νιάτα του είχε αφήσει μια λαμπρή αθλητική καριέρα για χάρη του Χριστού. Αργότερα είχε χαρίσει ολόκληρη μια τεράστια κληρονομιά για να ζήσει εμπιστευόμενος μόνο τον Θεό. Πλησίαζε όμως τα πενήντα, η υγεία του ήταν ρημαγμένη, και θα μπορούσε δικαιολογημένα να πει πως ο αγώνας του είχε τελειώσει.
Τότε είδε μια αφίσα που μιλούσε για λαούς που δεν είχαν ακούσει ποτέ το όνομα του Χριστού. Κάτι μέσα του ξύπνησε. Αρχικά, η πρώτη του σκέψη ήταν ειλικρινής και ανθρώπινη: «Είναι πολύ αργά για μένα. Είμαι άρρωστος, και οι γιατροί δεν θα μου το επέτρεπαν». Ωστόσο, λένε, ήρθε μέσα του η απάντηση που του γύρισε τη ζωή ανάποδα: «Εγώ είμαι ο Θεός που σε θεραπεύει. Μπορείς να μου εμπιστευθείς; Θα έρθω μαζί σου και θα σε φυλάξω».
Αυτή η εσωτερική πάλη δεν είναι ξένη σε κανέναν μας. Αρχικά, η λογική μετράει τα χρόνια, την υγεία, τα οικονομικά και βγάζει το συμπέρασμα «αδύνατον». Η πίστη, ωστόσο, ρωτάει ένα διαφορετικό ερώτημα: «Είναι ο Θεός μαζί μου;». Πραγματικά, η ίδια η Γραφή υπόσχεται πως ο Θεός μάς βαστάζει μέχρι τα άσπρα μαλλιά (Ησαΐας 46:4). Επομένως, αυτός ο άνθρωπος δεν αγνόησε τις δυσκολίες, παρ' όλα αυτά αρνήθηκε να τις αφήσει να έχουν τον τελευταίο λόγο. Εξάλλου, δεν χρειάζεται να είσαι πιονιέρος ιεραπόστολος για να βρεθείς στο ίδιο σταυροδρόμι. Αρκεί να νιώσεις ότι ο Θεός σε σπρώχνει προς κάτι, ενώ τα χρόνια λένε πως πέρασε η ώρα σου.
Η δύναμη του Θεού τελειώνεται στην αδυναμία
Γιατί επιμένει η Γραφή ότι ποτέ δεν είναι αργά για τον Θεό, ακόμη κι όταν το σώμα μας προδίδει; Επειδή ο Θεός δεν δουλεύει με τον τρόπο που νομίζουμε. Καταρχήν, εμείς ψάχνουμε δυνατούς, υγιείς και νέους. Εκείνος, αντίθετα, ευχαριστιέται να φανερώνει τη δύναμή Του εκεί που εμείς δεν έχουμε άλλη δύναμη να δώσουμε.
Ο απόστολος Παύλος, ένας άνθρωπος που πάλεψε με μια επώδυνη αδυναμία, έλαβε μια απάντηση που έγινε παρηγοριά για αιώνες. Δηλαδή, η χάρη του Θεού αρκεί, και η δύναμή Του φανερώνεται τέλεια μέσα στην αδυναμία (Β' Κορινθίους 12:9). Δεν είναι ότι ο Θεός ανέχεται την αδυναμία μας. Αντίθετα, την επιλέγει ως τον τόπο όπου θα λάμψει η δική Του δόξα, ώστε να μην καυχηθεί κανείς στον εαυτό του.
Αυτό αλλάζει εντελώς τον λογαριασμό. Όταν λες «δεν έχω πια τις δυνάμεις», η πίστη απαντά «τέλεια, γιατί εκεί ακριβώς δουλεύει καλύτερα ο Θεός». Συνεπώς, η αδυναμία σου δεν είναι εμπόδιο στο σχέδιό Του. Πραγματικά, μπορεί να είναι το ίδιο το κανάλι μέσα από το οποίο θα κυλήσει η δύναμή Του. Έτσι, η γήρανση, η αρρώστια ή τα σπασμένα όνειρα παύουν να είναι λόγοι παραίτησης και γίνονται προσκλήσεις εμπιστοσύνης.
Καρποφορία στα γεράματα: ποτέ δεν είναι αργά για τον Θεό να φέρει καρπό
Υπάρχει μια αντίληψη ότι η πνευματική παραγωγικότητα ανήκει στα νιάτα, και ότι τα γηρατειά είναι απλώς ένας χρόνος αναμονής. Ωστόσο, η Γραφή λέει το ακριβώς αντίθετο. Ο ψαλμωδός δηλώνει πως οι δίκαιοι θα καρποφορούν ακόμη και στα βαθιά γεράματα, και θα παραμένουν θαλεροί και γεμάτοι ζωή (Ψαλμοί 92:14). Δηλαδή, η καρποφορία δεν έχει ημερομηνία λήξης για όποιον είναι ριζωμένος στον Θεό.
Σκέψου το. Ένας άνθρωπος που ξεκινάει μια νέα αποστολή κοντά στα πενήντα ή στα ογδόντα πέντε δεν είναι παράδοξο για τον Θεό. Αντίθετα, είναι ακριβώς το είδος της ιστορίας που Εκείνος αγαπάει να γράφει. Πραγματικά, όταν ο καρπός έρχεται από ένα αδύναμο κλήμα, γίνεται ολοφάνερο πως η ζωή δεν ήρθε από το κλήμα, αλλά από τη ρίζα. Επομένως, η ηλικία δεν ακυρώνει την υπόσχεση. Μάλλον την κάνει πιο λαμπρή.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ο παππούς που προσεύχεται για τα εγγόνια του, η γιαγιά που παρηγορεί μια νεότερη γυναίκα, ο συνταξιούχος που ανοίγει το σπίτι του για φιλοξενία, όλοι αυτοί καρποφορούν. Δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις μια αποστολή στην άλλη άκρη του κόσμου. Αντίθετα, χρειάζεται μόνο να μη θάψεις την κλήση σου πίσω από τη φράση «είμαι πια μεγάλος». Συμπερασματικά, ο Θεός υπόσχεται να σε βαστάξει μέχρι τα άσπρα μαλλιά, και η υπόσχεση αυτή δεν λήγει ποτέ.
Πώς απαντάς όταν νομίζεις πως είναι πια αργά
Ας γίνουμε πρακτικοί, γιατί η αλήθεια ότι ποτέ δεν είναι αργά για τον Θεό δεν είναι για να μας συγκινήσει μόνο, αλλά για να μας κινήσει. Πρώτον, σταμάτησε να ρωτάς «τι μου απομένει;» και ρώτησε «τι θέλει ο Θεός να κάνω με όσα μου απομένουν;». Συνεπώς, η εστίαση μετατοπίζεται από τα χρόνια που πέρασαν στη μέρα που σου δίνεται σήμερα.
Δεύτερον, ονόμασε φωναχτά τις δικαιολογίες σου, όπως ακριβώς έκαναν ο Χάλεβ κι εκείνος ο άνθρωπος. «Είμαι άρρωστος». «Δεν έχω χρήματα». «Είναι αργά». Έπειτα φέρ' τες ειλικρινά μπροστά στον Θεό, και άκουσε την απάντησή Του: «Τα πάντα μπορώ με τη δύναμη του Χριστού που με ενδυναμώνει» (Φιλιππησίους 4:13). Αυτός ο στίχος δεν είναι μαγικός. Αντίθετα, είναι η ομολογία ενός ανθρώπου που έμαθε να αντλεί τη δύναμή του από αλλού, όχι από τον εαυτό του.
Τρίτον, κάνε το επόμενο μικρό βήμα υπακοής, χωρίς να περιμένεις να σου φύγουν όλοι οι φόβοι. Ο Χάλεβ ζήτησε το βουνό. Εκείνος ο άνθρωπος μπήκε στο πλοίο. Εσύ ίσως χρειάζεται απλώς να σηκώσεις ένα τηλέφωνο, να συγχωρήσεις κάποιον, ή να πεις επιτέλους εκείνο το «ναι» που αναβάλλεις χρόνια. Επιπλέον, αν θέλεις να εμβαθύνεις στον Λόγο και να αναγνωρίζεις την κλήση του Θεού στη ζωή σου, μπορείς να βρεις βιβλικά μαθήματα στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Τέλος, όποια κι αν είναι η ηλικία σου, ο Θεός έχει ακόμη ένα κεφάλαιο γραμμένο για σένα.
Βασικά σημεία
- 01Ποτέ δεν είναι αργά για τον Θεό να σε καλέσει: ο Χάλεβ ζήτησε το πιο δύσκολο βουνό στα ογδόντα πέντε του, στηριγμένος όχι στις δυνάμεις του αλλά στην παρουσία του Κυρίου.
- 02Η κλήση του Θεού σε κάθε ηλικία δεν περιμένει να είσαι στα καλύτερά σου. Περιμένει μια καρδιά που λέει «ναι, ακόμη», παρά τα χρόνια, την υγεία ή τα οικονομικά.
- 03Η δύναμη του Θεού τελειώνεται στην αδυναμία. Η αρρώστια και η γήρανση δεν είναι εμπόδια στο σχέδιό Του, αλλά τόποι όπου λάμπει καθαρότερα η δική Του δύναμη.
- 04Η καρποφορία δεν λήγει με την ηλικία. Ο Θεός υπόσχεται να μας βαστάξει μέχρι τα άσπρα μαλλιά και μας καλεί να κάνουμε το επόμενο μικρό βήμα υπακοής σήμερα.