«Γιατί ο λαός μου έκανε δύο κακά: εμένα με εγκατέλειψαν, την πηγή του ζωντανού νερού, και έσκαψαν για τον εαυτό τους στέρνες, στέρνες ραγισμένες, που δεν μπορούν να κρατήσουν νερό.»
Ιερεμίας 2:13
Έχεις σκεφτεί ποτέ, έστω και κρυφά, «ο Θεός δεν μου φτάνει»; Ότι ναι μεν πιστεύεις, αλλά για να είσαι αληθινά ευτυχισμένη χρειάζεσαι και κάτι ακόμα, μια παρέα που να σε θέλει, λίγα παραπάνω likes, μια σχέση, ένα σώμα που να σου αρέσει στον καθρέφτη; Αν ναι, θέλω να ξέρεις κάτι από την αρχή: δεν είσαι ούτε κακή ούτε «λάθος» χριστιανή. Είσαι απλώς ειλικρινής.
Πράγματι, αυτή η σκέψη είναι πιο συνηθισμένη απ' όσο νομίζεις. Σε έρευνες ανάμεσα σε νέες κοπέλες, οι περισσότερες παραδέχτηκαν ότι, τουλάχιστον μερικές φορές, νιώθουν πως «ο Θεός από μόνος του δεν φτάνει για να είμαι ικανοποιημένη». Επομένως, δεν μιλάμε για ένα δικό σου ελάττωμα. Αντίθετα, μιλάμε για ένα ψέμα που το ακούμε όλες, ξανά και ξανά.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί τρία πράγματα, ήρεμα και χωρίς κήρυγμα: γιατί νιώθεις έτσι, γιατί τελικά είναι ψέμα, και πού βρίσκεται αυτό που πραγματικά διψάς. Δηλαδή, όχι για να σου πει κανείς «κάνεις λάθος», αλλά για να ανασάνεις.
Πώς νιώθεις όταν λες «ο Θεός δεν μου φτάνει»
Συνήθως δεν το λες δυνατά. Το νιώθεις. Δηλαδή, προσεύχεσαι, αλλά μετά τρέχεις πρώτα στο κινητό για να δεις ποιος σου απάντησε. Έχεις μάθημα Κυριακής, ωστόσο αυτό που σου φτιάχνει πραγματικά τη μέρα είναι ένα μήνυμα από το αγόρι που σου αρέσει. Κάπου μέσα σου σκέφτεσαι: «αν είχα αυτό, αν γινόταν εκείνο, τότε θα ήμουν εντάξει».
Και ξέρεις τι; Αυτό είναι κατανοητό. Πρώτον, οι φίλοι σού απαντούν αμέσως, ενώ ο Θεός μερικές φορές μοιάζει σιωπηλός, σαν να μη σε προσέχει. Δεύτερον, οι φίλοι σε κάνουν να νιώθεις ότι κάποιος νοιάζεται για σένα εδώ και τώρα. Γι' αυτό, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να στηρίζεσαι σε ανθρώπους και πράγματα για να γεμίσεις ένα κενό που, βαθιά μέσα σου, ποτέ δεν γεμίζει εντελώς.
Ωστόσο, εδώ κρύβεται η παγίδα. Η Βίβλος περιγράφει ακριβώς αυτό (Ιερεμίας 2:13): αφήνουμε την πηγή και τρέχουμε σε στέρνες που δεν κρατούν νερό. Δηλαδή, ψάχνουμε τη ζωή εκεί που, όσο κι αν προσπαθούμε, στο τέλος μένουμε διψασμένες.
Το εσωτερικό κενό που τίποτα δεν γεμίζει
Ίσως το έχεις ζήσει ήδη. Πήρες αυτό που τόσο ήθελες, το ρούχο, την παρέα, το «μέσα» σε μια ομάδα, και για λίγο ένιωσες υπέροχα. Έπειτα όμως το εσωτερικό κενό ξαναγύρισε, λίγο πιο πεινασμένο από πριν. Αυτό δεν είναι αποτυχία δική σου. Αντίθετα, είναι ένδειξη ότι μέσα σου υπάρχει ένας χώρος φτιαγμένος για κάτι μεγαλύτερο.
Ο Ιησούς το είπε με μια εικόνα που μένει (Ιωάννης 4:13): το νερό αυτού του κόσμου σε αφήνει να ξαναδιψάς. Δηλαδή, όσα likes, όσες σχέσεις, όσες επιτυχίες κι αν μαζέψεις, η δίψα επιστρέφει. Αντίθετα, υπάρχει ένα νερό που σε χορταίνει αληθινά (Ιωάννης 4:14), και αυτό το δίνει μόνο Εκείνος.
Επομένως, το κενό δεν είναι ο εχθρός σου. Πραγματικά, είναι ένα βέλος που δείχνει προς τα πού να ψάξεις. Σου λέει, ευγενικά αλλά καθαρά, ότι κανένα πλάσμα και κανένα πράγμα δεν φτιάχτηκε για να γεμίσει αυτό που μόνο ο Θεός γεμίζει.
Η αλήθεια: γιατί μόνο ο Θεός φτάνει για την καρδιά σου
Εδώ είναι το σημείο που ανατρέπει το ψέμα. Το ψέμα λέει «ο Θεός δεν μου φτάνει». Αντίθετα, η αλήθεια λέει ότι μόνο ο Θεός φτάνει, γιατί μόνο Εκείνος έφτιαξε την καρδιά σου και ξέρει τι πραγματικά τη γεμίζει. Δηλαδή, όλα τα άλλα είναι όμορφα δώρα, αλλά δεν είναι το σπίτι σου.
Δες πώς το λέει ο ψαλμωδός (Ψαλμοί 73:25). Δεν λέει «εσύ κι ένα σωρό άλλα πράγματα». Λέει (Ψαλμοί 73:26): ακόμα κι όταν το σώμα μου εξαντλείται και η καρδιά μου λυγίζει, Εσύ μένεις η δύναμή μου. Επομένως, ο Θεός δεν είναι ένα κομμάτι της ευτυχίας σου ανάμεσα σε πολλά. Αντίθετα, είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στέκονται όλα τα υπόλοιπα.
Και δεν είναι ένας Θεός που σε αφήνει πεινασμένη ή που δεν σε προσέχει. Πράγματι, ο ίδιος υπόσχεται ότι χορταίνει την ψυχή που διψάει και γεμίζει με αγαθά την ψυχή που πεινάει (Ψαλμοί 107:9). Με άλλα λόγια, η πληρότητα που ψάχνεις παντού υπάρχει, και έχει όνομα.
Όταν χρειάζομαι φίλους περισσότερο από τον Θεό
Μήπως τώρα σκέφτεσαι: «δηλαδή πρέπει να μην αγαπώ τους φίλους μου;». Καθόλου. Αρχικά, οι φίλοι είναι δώρο. Μια καλή παρέα, μια οικογένεια που γελάει, ακόμα κι ένα όμορφο ρούχο, όλα μπορεί να είναι ευλογίες από τον ίδιο τον Θεό. Επομένως, το θέμα δεν είναι αν τα έχεις, αλλά πού τα βάζεις.
Όταν λες «χρειάζομαι φίλους περισσότερο από τον Θεό», χωρίς να το θέλεις βάζεις κάτι καλό στη θέση του Καλύτερου. Ωστόσο, ο Ιησούς δεν είπε «ξέχνα τα όλα». Αντίθετα, είπε κάτι πολύ πιο απελευθερωτικό (Ματθαίος 6:33): βάλε πρώτα Εκείνον, και όλα τα υπόλοιπα θα μπουν στη σωστή τους θέση. Δηλαδή, πρώτα η πηγή, μετά τα ρυάκια.
Έτσι, οι φίλοι και ο Θεός παύουν να είναι αντίπαλοι. Συγκεκριμένα, όταν Εκείνος είναι το κέντρο, σταματάς να ζητάς από τους ανθρώπους κάτι που δεν μπορούν να δώσουν, και αρχίζεις να τους αγαπάς ελεύθερα. Επιπλέον, ο Θεός υπόσχεται ότι θα φροντίσει την κάθε σου ανάγκη (Φιλιππησίους 4:19), όχι φειδωλά, αλλά κατά τον πλούτο Του. Δεν είναι ο γρήγορος Θεός των ευχών σου, αλλά ο Πατέρας που σε κρατάει.
Η ελευθερία όταν ο Θεός σου φτάνει στ' αλήθεια
Σκέψου πόσο κουραστικό είναι να ελπίζεις σε ανθρώπους που μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξουν γνώμη ή να φύγουν. Δηλαδή, οι φίλες μετακομίζουν, οι σχέσεις τελειώνουν, τα likes σβήνουν. Όταν στηρίζεις όλη σου την αξία εκεί, ζεις συνέχεια με αγωνία. Ωστόσο, υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Ο Θεός υπόσχεται κάτι που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί (Εβραίους 13:5): ότι δεν θα σε αφήσει και δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ. Επομένως, η αξία σου δεν κρέμεται πια από το αν σε διάλεξαν ή σε ξέχασαν. Είσαι ήδη αγαπημένη, σταθερά, και αυτό δεν αλλάζει με τη διάθεση κανενός, ακόμα κι αν μια παλιά πληγή σού λέει το αντίθετο.
Πρακτικά, αυτό αλλάζει τη μέρα σου. Για παράδειγμα, μπορείς να ξεκινάς το πρωί μιλώντας πρώτα σ' Εκείνον, πριν ανοίξεις τα social. Επιπλέον, όταν νιώσεις το γνωστό κενό, μπορείς να μην τρέξεις να το γεμίσεις βιαστικά, αλλά να σταθείς και να πεις: «Κύριε, μόνο Εσύ με χορταίνεις». Αν θέλεις βοήθεια να μάθεις πώς, το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει απλά μαθήματα Βίβλου ειδικά για νέους.
Γιατί στο τέλος, η χαρά δεν έρχεται όταν αποκτήσεις περισσότερα (Ψαλμοί 16:11). Αντίθετα, έρχεται όταν ανακαλύψεις ότι Εκείνος που ήδη σε κρατάει σου φτάνει, και τότε πραγματικά είμαι ευτυχισμένη παύει να είναι ευχή και γίνεται αλήθεια.
Βασικά σημεία
- 01Το να σκέφτεσαι «ο Θεός δεν μου φτάνει» δεν σε κάνει κακή χριστιανή. Πράγματι, είναι ένα κοινό ψέμα που το νιώθουν σχεδόν όλες οι κοπέλες, και η αρχή της θεραπείας είναι να το πεις ειλικρινά.
- 02Το εσωτερικό κενό που τίποτα δεν γεμίζει δεν είναι αποτυχία. Αντίθετα, είναι ένδειξη ότι μέσα σου υπάρχει χώρος φτιαγμένος μόνο για τον Θεό, και γι' αυτό κανένα like ή καμία σχέση δεν τον γεμίζει για πάντα.
- 03Όταν λες «χρειάζομαι φίλους περισσότερο από τον Θεό», βάζεις κάτι καλό στη θέση του Καλύτερου. Ωστόσο, με το να βάλεις πρώτα Εκείνον, όλα τα υπόλοιπα μπαίνουν στη σωστή τους θέση και τα χαίρεσαι ελεύθερα.
- 04Μπορείς να είσαι αληθινά ευτυχισμένη όχι αποκτώντας περισσότερα, αλλά ανακαλύπτοντας ότι ο Θεός, που υποσχέθηκε να μη σε αφήσει ποτέ, σου φτάνει.
