«οικοδομημένοι πάνω στο θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών, με ακρογωνιαίο λίθο τον ίδιο τον Ιησού Χριστό.»
Εφεσίους 2:20
Η Νέα Αποστολική Μεταρρύθμιση είναι ένα σύγχρονο κίνημα που υπόσχεται μια «νέα αποστολική εποχή». Στην κορυφή της εκκλησίας τοποθετεί ζωντανούς «αποστόλους» και «προφήτες», μεγάλα σημεία και μια παγκόσμια αναζωπύρωση. Ακούγεται ελκυστικό. Ωστόσο ο πιστός δεν κρίνει ένα κίνημα από τις υποσχέσεις του, αλλά από τη συμφωνία του με τη Γραφή. Επομένως το ερώτημα δεν είναι αν το κίνημα είναι θερμό ή δημοφιλές. Το ερώτημα είναι αν στέκει όρθιο μπροστά στον λόγο του Θεού.
Επιπλέον, το όνομα «μεταρρύθμιση» κουβαλά βάρος. Παραπέμπει στην επιστροφή στη Γραφή. Ωστόσο εδώ συμβαίνει συχνά το αντίθετο. Νέες «αποκαλύψεις» και νέοι αξιωματούχοι τοποθετούνται δίπλα ή και πάνω από το γραπτό κείμενο. Γι' αυτό οφείλουμε να ρωτήσουμε με νηφαλιότητα: πρόκειται για πραγματική επιστροφή στις πηγές ή για κάτι που, υπό νέο όνομα, απομακρύνεται από αυτές;
Σε αυτό το άρθρο δεν στοχεύουμε σε πρόσωπα ούτε σπιλώνουμε ονόματα. Αντίθετα, αγαπάμε όσους βρίσκονται μέσα στο κίνημα και θέλουμε το καλό τους. Εστιάζουμε όμως στις διδασκαλίες και στις αρχές. Έτσι κάθε αναγνώστης αποκτά σταθερά εργαλεία πνευματικής διάκρισης. Δηλαδή μαθαίνει να εξετάζει μόνος του, με αγάπη για την αλήθεια, κάθε νέο ρεύμα.
Τι είναι η Νέα Αποστολική Μεταρρύθμιση;
Η Νέα Αποστολική Μεταρρύθμιση γεννήθηκε μέσα από χαρισματικά ρεύματα του τέλους του 20ού αιώνα. Τότε διακήρυξε την έναρξη μιας «δεύτερης αποστολικής εποχής». Στο επίκεντρό της βρίσκεται μια συγκεκριμένη πεποίθηση. Λέει ότι ο Θεός αποκαθιστά σήμερα δύο αξιώματα με κυβερνητική εξουσία πάνω στην εκκλησία: τους «αποστόλους» και τους «προφήτες». Από αυτούς, υποστηρίζεται, περνά μια νέα ροή αποκαλύψεων και εντολών για τον λαό του Θεού.
Ωστόσο η ίδια η Γραφή μιλά διαφορετικά. Παρουσιάζει τους αποστόλους και τους προφήτες ως το θεμέλιο της εκκλησίας, δηλαδή ως κάτι που μπήκε μία φορά στην αρχή. Ο Παύλος γράφει ότι οι πιστοί είναι οικοδομημένοι πάνω σε αυτό το θεμέλιο, με ακρογωνιαίο λίθο τον ίδιο τον Χριστό. (Εφεσίους 2:20) Ένα θεμέλιο όμως δεν χτίζεται ξανά σε κάθε γενιά. Αντίθετα, τοποθετείται μία φορά και πάνω του οικοδομείται όλο το υπόλοιπο.
Επομένως, πριν δεχτούμε ή απορρίψουμε οτιδήποτε, χρειάζεται να ρωτήσουμε: αυτό που ονομάζει το κίνημα «αποκατάσταση» συμφωνεί με τη Γραφή ή προσθέτει κάτι που η Γραφή ποτέ δεν υποσχέθηκε; Αυτή είναι η σωστή αφετηρία της εξέτασης.
Το βιβλικό κριτήριο: εξέτασε τα πάντα με τον λόγο του Θεού
Η πρώτη και θεμελιώδης αρχή της πνευματικής διάκρισης δεν είναι η καχυποψία, αλλά ο έλεγχος. Όταν ο Παύλος κήρυξε στη Βέροια, οι ακροατές δεν τον δέχτηκαν τυφλά ούτε τον απέρριψαν προκαταβολικά. Αντίθετα, δέχτηκαν τον λόγο με προθυμία και κάθε μέρα ερευνούσαν τις Γραφές. (Πράξεις 17:11) Η Γραφή ονομάζει αυτή τη στάση ευγενική και την προβάλλει ως πρότυπο.
Δηλαδή το μέτρο δεν είναι η εμπειρία ούτε η ένταση των συναισθημάτων. Δεν είναι ούτε ο αριθμός των ακολούθων, αλλά η συμφωνία με το γραπτό κείμενο. Γι' αυτό ο Ιωάννης μάς προειδοποιεί να μην πιστεύουμε κάθε πνεύμα. Αντίθετα, οφείλουμε να δοκιμάζουμε τα πνεύματα αν είναι από τον Θεό, επειδή πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν βγει στον κόσμο. (Α' Ιωάννου 4:1) Επομένως η εντολή να «δοκιμάζουμε» δεν είναι προαιρετική· είναι ευθύνη κάθε πιστού.
Συνεπώς η σωστή στάση είναι ισορροπημένη: ούτε αφελής αποδοχή ούτε εμπαθής απόρριψη. Ο Παύλος το συνοψίζει καθαρά: να τα εξετάζουμε όλα και να κρατάμε το καλό. (Α' Θεσσαλονικείς 5:21) Πρώτον εξετάζουμε, και έπειτα κρατάμε ό,τι περνά τη δοκιμασία του λόγου του Θεού. Αυτή η μέθοδος ισχύει για κάθε κίνημα, παλιό ή νέο, χωρίς εξαίρεση.
Σύγχρονοι απόστολοι και προφήτες υπό το φως της Γραφής
Το πιο καίριο σημείο της Νέας Αποστολικής Μεταρρύθμισης είναι μια συγκεκριμένη αξίωση. Λέει ότι υπάρχουν σήμερα άνθρωποι με αποστολική και προφητική εξουσία ισάξια με εκείνη των πρώτων αποστόλων. Η Γραφή όμως μας καλεί να είμαστε προσεκτικοί ακριβώς εδώ. Ο ίδιος ο Κύριος προειδοποίησε να φυλαγόμαστε από τους ψευδοπροφήτες. (Ματθαίος 7:15) Επομένως ο τίτλος «προφήτης» από μόνος του δεν εγγυάται τίποτα.
Παρόμοια, ο Παύλος μιλά για ανθρώπους που παρουσιάζονται ως απόστολοι Χριστού. Στην πραγματικότητα όμως είναι ψευδαπόστολοι και δόλιοι εργάτες. (Β' Κορινθίους 11:13) Δεν έλεγε ότι κάθε διεκδικητής τίτλου είναι γνήσιος. Αντίθετα, προειδοποιούσε ότι κάποιοι μετασχηματίζονται για να φανούν αξιόπιστοι. Άρα η αυτο-ανακήρυξη σε «απόστολο» δεν είναι διαπιστευτήριο, αλλά ακριβώς το σημείο που χρειάζεται διάκριση.
Υπάρχει μάλιστα και ένα συγκεκριμένο, μετρήσιμο κριτήριο για τον προφήτη. Ο Μωυσής το διατύπωσε καθαρά. Όταν κάποιος μιλά στο όνομα του Κυρίου και το λόγιο δεν εκπληρωθεί, δεν το είπε ο Κύριος. (Δευτερονόμιο 18:22) Συνεπώς οι αποτυχημένες προφητείες είναι συχνό φαινόμενο σε τέτοια ρεύματα. Δεν αποτελούν όμως λεπτομέρεια, αλλά το ίδιο το αποδεικτικό στοιχείο που η Γραφή ζητά να προσέξουμε.
Η επάρκεια της Γραφής απέναντι στις νέες «αποκαλύψεις»
Στο επίκεντρο κάθε υγιούς διάκρισης βρίσκεται η επάρκεια της Γραφής. Ο Παύλος γράφει ότι ολόκληρη η Γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο και για διόρθωση. (Β' Τιμόθεο 3:16) Δηλαδή ο λόγος του Θεού επαρκεί για να καταρτίσει πλήρως τον πιστό. Επομένως δεν περιμένει συμπληρώματα από νέους «αποστόλους» ή φρέσκες «αποκαλύψεις».
Επιπλέον, ο Θεός μίλησε στους πατέρες με τους προφήτες παλιά. Στις έσχατες όμως ημέρες μάς μίλησε μέσω του Υιού. (Εβραίους 1:1) Δηλαδή η αποκάλυψη κορυφώθηκε στον Χριστό. Δεν είναι ανοιχτό ρεύμα που τρέχει εξίσου σε κάθε εποχή. Γι' αυτό και ο Πέτρος μάς στρέφει στον «βεβαιότερο προφητικό λόγο». (Β' Πέτρου 1:19) Το σταθερό φως είναι ο γραπτός λόγος, όχι οι νέες φωνές.
Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Ιούδας μάς προτρέπει να αγωνιζόμαστε για την πίστη. Πρόκειται για πίστη που παραδόθηκε «μία φορά για πάντα» στους αγίους. (Ιούδα 1:3) Δηλαδή είναι παρακαταθήκη ολοκληρωμένη, όχι κάτι που διαρκώς αναδιατυπώνεται. Και η ίδια η Γραφή κλείνει με αυστηρή προειδοποίηση. Όποιος προσθέτει σε αυτά, ο Θεός θα προσθέσει σε αυτόν τις πληγές. (Αποκάλυψη 22:18) Συνεπώς κάθε «νέα αποκάλυψη» που υπερβαίνει το κείμενο πρέπει να μας βάζει σε σοβαρή επιφύλαξη.
Πρακτική διάκριση: πώς εξετάζω τη Νέα Αποστολική Μεταρρύθμιση
Με βάση όσα είδαμε, η πρακτική διάκριση απέναντι στη Νέα Αποστολική Μεταρρύθμιση γίνεται απλούστερη απ' όσο φοβόμαστε. Πρώτον, ελέγχουμε το ευαγγέλιο. Ο Παύλος είναι κατηγορηματικός. Ακόμη και αν άγγελος από τον ουρανό κηρύξει άλλο ευαγγέλιο από εκείνο που λάβαμε, ας είναι ανάθεμα. (Γαλάτες 1:8) Επομένως, αν ένα κίνημα μετατοπίζει το κέντρο από τον σταυρό στα σημεία ή στους τίτλους, αυτό από μόνο του είναι κόκκινη σημαία.
Δεύτερον, προσέχουμε από πού αντλεί την εξουσία του. Ο Παύλος προειδοποιεί να μη μας παρασύρει κανείς με φιλοσοφία και κενή απάτη, σύμφωνα με την παράδοση των ανθρώπων. (Κολοσσαείς 2:8) Όταν λοιπόν ακούμε «ο απόστολος είπε» να τοποθετείται πάνω από το «γέγραπται», η ισορροπία έχει ήδη χαθεί. Δηλαδή η αυθεντία ανήκει στον λόγο του Θεού, όχι σε ανθρώπινα αξιώματα.
Τρίτον, παρατηρούμε τους καρπούς με υπομονή. Εκπληρώνονται οι προφητείες; Οδηγεί το κίνημα σε ταπείνωση και σε αγάπη για τη Γραφή ή σε εξάρτηση από «χρισμένους» ηγέτες; Δεν χρειάζεται εμπάθεια ούτε προσωπική επίθεση. Αντίθετα, χρειάζεται καθαρή σκέψη και αγάπη για όσους πλανώνται. Για όποιον θέλει να εμβαθύνει στη μέθοδο της διάκρισης, χρήσιμη είναι η σχολή Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, που εκπαιδεύει στην προσεκτική μελέτη του κειμένου.
Βασικά σημεία
- 01Η Νέα Αποστολική Μεταρρύθμιση δεν κρίνεται από τις υποσχέσεις ή τη θερμότητά της, αλλά από τη συμφωνία της με τον λόγο του Θεού· γι' αυτό εξετάζουμε τα πάντα όπως οι Βεροιείς και κρατάμε μόνο ό,τι περνά τη δοκιμασία της Γραφής.
- 02Οι σύγχρονοι απόστολοι και προφήτες δεν επικυρώνονται από τον τίτλο τους· η Γραφή θέτει σαφή κριτήρια, μεταξύ άλλων την εκπλήρωση της προφητείας και τη συμφωνία με το γνήσιο ευαγγέλιο.
- 03Η επάρκεια της Γραφής σημαίνει ότι ο γραπτός λόγος καταρτίζει πλήρως τον πιστό· οι νέες «αποκαλύψεις» που τοποθετούνται πάνω από το κείμενο πρέπει να μας βάζουν σε επιφύλαξη.
- 04Η υγιής πνευματική διάκριση δεν είναι εμπάθεια ούτε προσωπική επίθεση· είναι αγάπη για την αλήθεια και για όσους πλανώνται, με σαφήνεια απέναντι στη διδασκαλία και σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους.