Να παραδώσω την αγάπη στον Θεό: πες το ναι που σου κοστίζει όταν αφήνεις τον έρωτά σου στα χέρια Του

I.Γιατί πονάει τόσο να παραδώσω την αγάπη στον Θεό

Ας το πούμε ξεκάθαρα: πονάει επειδή είναι αληθινός πόνος. Δεν είναι υπερβολή ούτε αδυναμία πίστης. Όταν αγαπάς κάποιον και νιώθεις ότι ίσως πρέπει να τον αφήσεις, η καρδιά σου σπαράζει σαν να χάνεις ένα κομμάτι του μέλλοντός σου. Μια κοπέλα είκοσι τεσσάρων ετών το έγραψε ωμά: «Το πρόβλημά μου είναι η καρδιά μου». Και έβαλε το δάχτυλο ακριβώς στο σημείο όπου κρίνονται όλα.

Ο ψαλμωδός δεν έκρυψε αυτόν τον πόνο από τον Θεό. Αντίθετα, του τον έφερε ολόκληρο, με τους στεναγμούς και τις άγρυπνες νύχτες (Ψαλμοί 38:9). Πρόσεξε κάτι σημαντικό εδώ: ο Θεός δεν σου ζητά να προσποιηθείς ότι δεν πονάς. Σου ζητά να φέρεις τον πόθο σου ενώπιόν Του, ειλικρινά και χωρίς μάσκα.

Έτσι, το πρώτο βήμα δεν είναι να καταπιέσεις το συναίσθημα, αλλά να το ονομάσεις. Όταν λες «Θεέ μου, αυτό θέλω, αυτόν αγαπώ, και πονάω που ίσως πρέπει να τον αφήσω», δεν αμαρτάνεις. Προσεύχεσαι. Και ακριβώς εκεί, στην ειλικρίνεια, ξεκινά η αληθινή παράδοση.

II.Όταν παρέδωσα την αγάπη στον Θεό: η ιστορία ενός άγριου αλόγου

Ο Φρεντ ήταν ήδη αρραβωνιασμένος με μια χριστιανή πριν γίνει κι ο ίδιος πιστός. Εκείνη τον έφερε στην εκκλησία, εκείνος μεταστράφηκε, και τότε ένιωσε μέσα του την κλήση για ιεραποστολή. Όμως η αρραβωνιαστικιά του είπε καθαρά: «Δεν θέλω να γίνω γυναίκα ιεραποστόλου». Και έμεινε σταθερή σε αυτό.

«Στην καρδιά μου μαινόταν ένας ανελέητος πόλεμος, και κράτησε έξι ολόκληρους μήνες», έγραψε αργότερα. Έχασε τη χαρά του. Η σκέψη ότι κάποιος άλλος θα την παντρευόταν τον τρέλαινε. Δεν μπορούσε με τίποτα να αφήσει το κορίτσι. Κι όμως, μέρα τη μέρα, καθώς προσευχόταν να γίνει πρόθυμος, ο Θεός άρχισε να μαλακώνει την καρδιά του.

Στο τέλος εκείνων των βασανιστικών μηνών προσευχήθηκε: «Εντάξει, Πατέρα, την παραδίδω, ολοκληρωτικά και απόλυτα». Και να τι ανακάλυψε: «Μόλις υπάκουσα, το παντοδύναμο χέρι Του δούλεψε σαν χέρι άριστου χειρουργού στην καρδιά μου και μου αφαίρεσε τον πόθο για το κορίτσι που δεν είχε ορίσει για μένα. Βρέθηκα σε πλήρη ελευθερία». Όπως ο προφήτης που έβαλε το πρόσωπό του σαν σκληρή πέτρα και ήξερε ότι δεν θα ντροπιαστεί (Ησαΐας 50:7), έτσι κι ο Φρεντ στάθηκε στην απόφασή του.

Δώδεκα χρόνια αργότερα, σε ένα ταξίδι, ο Θεός τον κάθισε δίπλα σε μια πιστή κοπέλα, την Ανν. Ερωτεύτηκαν. Αλλά αυτή τη φορά δεν όρμησε. Περίμενε την επιβεβαίωση του Θεού - και την πήρε με τρόπο που μόνο Εκείνος ξέρει να ορχηστρώνει: οι δυο τους, χωριστά, την ίδια μέρα, ένιωσαν τη βεβαιότητα και έγραψαν γράμματα που διασταυρώθηκαν στον αέρα. Ο Θεός που τον βοήθησε δεν τον άφησε να ντροπιαστεί (Ρωμαίους 10:11).

III.Πόθος και θέληση: το πεδίο όπου κρίνεται αν θα παραδώσω την αγάπη στον Θεό

Εδώ είναι το κλειδί που αλλάζει τα πάντα. Πρώτον, η υπακοή έφερε ελευθερία στον Φρεντ· ωστόσο δεν εξαφάνισε αυτόματα τον ανθρώπινο πόθο. Δηλαδή, ακόμη κι όταν παραδώσω την αγάπη στον Θεό, η ελπίδα για γάμο μένει κάτι καλό, κάτι θεόσταλτο. Παρ' όλα αυτά, για ορισμένους ο γάμος δεν είναι το καλύτερο, τουλάχιστον όχι τώρα. Επομένως, εδώ ακριβώς δίνεται η μάχη.

Πρόσεξε τη διάκριση: ο πόθος σου κι η θέλησή σου είναι δύο διαφορετικά πράγματα, και τα δύο δοσμένα από τον Θεό. Στη Βίβλο, η καρδιά δεν είναι το συναίσθημα· είναι η θέληση, ο πυρήνας του εαυτού σου, η δύναμη που αποφασίζει και πράττει. Γι' αυτό η ζωή με τον Θεό δεν κρίνεται στο επίπεδο των αισθημάτων, αλλά στο επίπεδο της θέλησης.

Δηλαδή το ερώτημα δεν είναι «τι νιώθω;» αλλά «τι θέλω να κάνω;». Τα συναισθήματα μπορεί να μείνουν - να αγαπάς, να ποθείς, να λαχταράς. Ωστόσο δεν έχουν εξουσία να ορίζουν τις πράξεις σου. Είναι σαν πλοία δεμένα με αλυσίδα: τραβούν, αλλά δεν πάνε πιο μακριά απ' όσο επιτρέπει το σχοινί που εσύ, με την απόφαση της θέλησής σου, παρέδωσες στο χέρι του Θεού.

Ο απόστολος Παύλος μάς δείχνει τον δρόμο: αιχμαλωτίζουμε κάθε σκέψη και την υποτάσσουμε στον Χριστό (Β' Κορινθίους 10:5). Αυτό δεν είναι καταπίεση· είναι πράξη της θέλησης. Και ακόμη κι ο Κύριος Ιησούς, αν και Υιός, έμαθε την υπακοή μέσα από όσα έπαθε (Εβραίους 5:8). Επομένως ο πόνος σου δεν είναι σημάδι ότι κάνεις λάθος - μπορεί να είναι ακριβώς το σημείο της κοινωνίας σου μαζί Του.

IV.Πρακτικά βήματα όταν αποφασίζεις να παραδώσεις τον έρωτά σου

Ωραία η θεωρία, αλλά πώς γίνεται στην πράξη, μέσα στη δική σου σχέση; Πρώτον, μη βιάζεσαι να ορμήσεις. Όπως ο Φρεντ με την Ανν, μάθε να περιμένεις την καθοδήγηση του Θεού αντί να αφήνεις την ορμή να αποφασίζει. Ο ψαλμωδός το λέει απλά: αναπαύσου στον Κύριο και περίμενέ Τον (Ψαλμοί 37:7).

Δεύτερον, μην περιμένεις υπερφυσική φωνή από τον ουρανό. Ο Φρεντ έλπιζε σε μια βροντερή απάντηση, αλλά δεν την άκουσε. Η βεβαιότητα ήρθε ήσυχα, μέσα από προσευχή και Γραφή. Έτσι, αντί να ψάχνεις σημάδια στον αέρα, εμπιστεύσου τον Κύριο με όλη σου την καρδιά και μη στηρίζεσαι στη δική σου σύνεση (Παροιμίες 3:5).

Τρίτον, παράδωσε ξανά και ξανά. Δηλαδή, να παραδώσω την αγάπη στον Θεό δεν είναι μία στιγμή· αντίθετα, είναι μια καθημερινή επιλογή. Ωστόσο θα νιώθεις άσχημα, ίσως και υποκριτικά, σαν να μην το εννοείς πραγματικά. Παρ' όλα αυτά, αγνόησε αυτόν τον ψίθυρο. Συνεπώς, αρκεί η θέλησή σου να είναι στραμμένη προς τον Θεό· τότε τα βασανισμένα συναισθήματα θα ακολουθήσουν, αργά ή γρήγορα.

Αν θες να εμβαθύνεις βιβλικά σε αυτή τη μάχη πόθου και θέλησης, μια αξιόπιστη πηγή μελέτης είναι το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, που προσφέρει στέρεη διδασκαλία πάνω στο θέλημα Θεού και την καθημερινή υπακοή. Τέλος, θυμήσου: δεν είσαι μόνος σε αυτόν τον αγώνα.

V.Το τέλειο timing του Θεού: ελπίδα και χάρη για όποιον αναμένει

Ίσως φοβάσαι το ίδιο που φοβόταν η κοπέλα των είκοσι τεσσάρων: «Αν παρατήσω τις ελπίδες και τα όνειρά μου, μήπως δεν γίνουν ποτέ πραγματικότητα;». Είναι ειλικρινής φόβος, και ο Θεός δεν τον περιφρονεί. Μερικές φορές παίρνει τον πόθο μακριά· άλλες φορές τον αφήνει, για να μάθεις να ζεις εξαρτημένος μόνο από Εκείνον.

Δες όμως τι έκανε ο Θεός για τον Φρεντ. Δώδεκα χρόνια αναμονής, μηδέν χρήματα, οκτώμισι χιλιάδες χιλιόμετρα απόσταση - κι όμως ο Θεός κανόνισε το ταξίδι, τα γράμματα, ακόμη και δύο μπογιατζήδες που τον πήγαν στο σπίτι της Ανν. Το timing Του ήταν τέλειο μέχρι το λεπτό. Αυτός που σου ζητά να παραδώσεις την αγάπη σου, είναι ο ίδιος που υπόσχεται να σε οδηγεί πάντοτε και να χορταίνει την ψυχή σου ακόμη και στην ξηρασία (Ησαΐας 58:11).

Και αν έχεις ήδη πέσει, αν έχεις τρέξει μπροστά από τον Θεό στο παρελθόν σου, άκουσε καλά: εδώ δεν υπάρχει τόπος για ντροπή ή καταδίκη. Αντίθετα, υπάρχει χάρη. Δηλαδή, όπως ο Παύλος, ξεχνάς ό,τι είναι πίσω και απλώνεσαι προς ό,τι είναι μπροστά (Φιλιππησίους 3:13). Συνεπώς ο Θεός αποκαθιστά, δεν στιγματίζει.

Πράγματι, θα έχεις θλίψη σε αυτόν τον κόσμο· ο Ιησούς δεν το έκρυψε. Ωστόσο μέσα σε Εκείνον έχεις ειρήνη, γιατί Αυτός νίκησε τον κόσμο (Ιωάννης 16:33). Επομένως το ναι που σου κοστίζει σήμερα δεν είναι απώλεια· αντίθετα, είναι εμπιστοσύνη παραδομένη στα πιο σίγουρα χέρια του σύμπαντος.