«Αδελφοί μου, μην κρατάτε την πίστη του δοξασμένου Κυρίου μας Ιησού Χριστού κάνοντας διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους.»
Ιάκωβος 2:1
Φαντάσου να αφήνεις τον μόνο σταθερό μισθό σου χωρίς να ξέρεις από πού θα έρθει το επόμενο γεύμα. Αυτό ακριβώς έκανε ο Γεώργιος Μύλλερ το φθινόπωρο του 1830, λίγες εβδομάδες μετά τον γάμο του. Επέλεξε να ζεις από πίστη, δηλαδή να στηρίζεται μόνο στον Θεό για κάθε ανάγκη, αρνούμενος και τον τακτικό μισθό και κάθε έρανο που θα τον έβαζε να ζητιανεύει από ανθρώπους.
Η απόφαση φαίνεται παρακινδυνευμένη, ίσως και απερίσκεπτη. Ωστόσο πίσω της δεν κρυβόταν ριψοκίνδυνη διάθεση, αλλά μια βαθιά πεποίθηση: ότι ο ίδιος ο Θεός είναι αξιόπιστη πηγή, πιο σταθερή από κάθε τράπεζα. Ο Μύλλερ θέλησε να δείξει σε έναν κόσμο που αμφέβαλλε πως ο Κύριος εξακολουθεί να φροντίζει τα παιδιά του, ακόμη και στα πιο μικρά πράγματα.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τι σήμαινε πραγματικά για τον Μύλλερ να ζεις από πίστη. Επιπλέον, θα δούμε πώς το θεμελίωσε στη Γραφή και τι μπορεί να μας διδάξει σήμερα. Δεν πρόκειται για συνταγή πλούτου ούτε για πρόκληση να κάνεις απερισκεψίες. Αντίθετα, είναι μια πρόσκληση να γνωρίσεις τον Θεό ως τον πιστό Πατέρα που δεν αφήνει ποτέ τους δικούς του.
Η απόφαση που έμοιαζε τρέλα
Όταν ο Μύλλερ έγινε ποιμένας στο Τέινμουθ, ο μισθός του πληρωνόταν με την ενοικίαση των καθισμάτων της εκκλησίας. Οι καλύτερες θέσεις κόστιζαν περισσότερο, και αυτό, όπως κατάλαβε γρήγορα, ευνοούσε τους εύπορους και ταπείνωνε τους φτωχούς. Ένα τέτοιο σύστημα, σκέφτηκε, αντιστρατευόταν ευθέως το πνεύμα της Γραφής που απαγορεύει την προσωποληψία στην εκκλησία (Ιάκωβος 2:1).
Έτσι ανακοίνωσε δημόσια κάτι ασυνήθιστο. Σταματούσε την ενοικίαση των καθισμάτων και παραιτούνταν από τον μισθό που του έδινε η εκκλησία. Τοποθέτησε ένα απλό κουτί στην αίθουσα, λέγοντας με ηρεμία ότι όποιος ήθελε να βοηθήσει το ζευγάρι μπορούσε να αφήσει εκεί την προσφορά του. Κανέναν δεν θα πίεζε, κανέναν δεν θα παρακαλούσε.
Παράλληλα πήρε μια ακόμη πιο ριζική απόφαση. Από εκείνη τη στιγμή δεν θα ζητούσε χρήματα από κανέναν άνθρωπο, ούτε καν από τους πιο στενούς αδελφούς της εκκλησίας. Αργότερα παραδέχτηκε ότι αυτό το βήμα απαίτησε περισσότερη χάρη από την παραίτηση του μισθού. Εξάλλου, το να μη ζητάς σημαίνει να αφήνεις τελείως το δίχτυ ασφαλείας.
Γιατί ο δίκαιος θα ζεις από πίστη
Ο Μύλλερ δεν ξεκίνησε από μια ευσεβή ιδέα, αλλά από τον λόγο του Θεού. Στην καρδιά της επιλογής του βρισκόταν μια αρχαία διακήρυξη: ο δίκαιος θα ζήσει με την πίστη του (Αββακούμ 2:4). Η ίδια αλήθεια διατρέχει όλη τη Γραφή και γίνεται ο ακρογωνιαίος λίθος του ευαγγελίου. Πράγματι, ο απόστολος Παύλος τη χρησιμοποιεί για να εξηγήσει πώς ο Θεός δικαιώνει τον άνθρωπο (Ρωμαίους 1:17).
Πρώτον, αυτό σήμαινε για τον Μύλλερ ότι η πίστη δεν είναι απλώς μια στιγμή απόφασης, αλλά ένας ολόκληρος τρόπος ζωής. Δεύτερον, σήμαινε ότι η εξάρτηση από τον Θεό δεν τελειώνει στη σωτηρία, αλλά αγγίζει και το πορτοφόλι, το ψωμί, το νοίκι. Όταν λέμε πως κάποιος μαθαίνει να ζεις από πίστη, εννοούμε ακριβώς αυτό το καθημερινό, πρακτικό εμπιστευθήκαμε.
Συνεπώς η απόφασή του δεν ήταν παρόρμηση μιας στιγμής. Ήταν συνέπεια μιας πεποίθησης που είχε ρίζες βαθιές στο κείμενο. Αν ο δίκαιος όντως ζει με την πίστη του, τότε η πίστη οφείλει να φαίνεται και στα πιο γήινα ζητήματα. Δηλαδή, δεν περιορίζεται μόνο στις στιγμές της προσευχής ή της λατρείας.
Πώς δοκιμάστηκε στην πράξη
Η θεωρία δοκιμάστηκε γρήγορα. Περίπου τρεις εβδομάδες αφότου άφησαν τον μισθό, στο ζευγάρι είχαν απομείνει μόλις οκτώ σελίνια. Εκείνο το πρωί είχαν προσευχηθεί ζητώντας από τον Θεό λίγα χρήματα. Αργότερα την ίδια μέρα μια γυναίκα της εκκλησίας τους έδωσε σαράντα δύο σελίνια, λέγοντας ότι αισθανόταν έντονα εδώ και ημέρες πως έπρεπε να τους βοηθήσει.
Σε άλλη περίσταση, όταν είχαν μείνει με εννέα σελίνια, ο Μύλλερ προσευχήθηκε ξανά. Μέσα σε τριάντα ώρες έλαβαν επτά λίρες και δέκα σελίνια από τρεις διαφορετικές πηγές. Δεν ζήτησε από κανέναν τίποτα. Απλώς είπε στον Κύριο τι χρειαζόταν και περίμενε. Η ανταπόκριση ερχόταν συχνά με τρόπους που τον εξέπλητταν.
Ο ίδιος σχολίασε αργότερα πως ο Θεός, στην αρχή, δεν δοκίμασε σκληρά την πίστη τους. Αντίθετα τους έδωσε πρώτα ενθάρρυνση, για να δουν την προθυμία του να βοηθήσει, προτού τους αφήσει σε δυσκολότερες δοκιμασίες. Πραγματικά, αυτές οι μικρές αποδείξεις επιβεβαίωναν μια υπόσχεση: ότι ο Θεός εκπληρώνει κάθε ανάγκη των παιδιών του (Φιλιππησίους 4:19). Αυτό αποκαλύπτει μια τρυφερότητα που σπάνια περιμένουμε, αφού γνωρίζει πόσο μπορούμε να αντέξουμε.
Ο Θεός ως πηγή και η ελευθερία από το χρήμα
Το κρίσιμο σημείο δεν ήταν η φτώχεια καθαυτή, αλλά η αλλαγή της πηγής. Ο Μύλλερ έπαψε να βλέπει τον μισθό, τους ανθρώπους ή τις περιστάσεις ως την προμήθειά του και έστρεψε το βλέμμα του στον Θεό. Όταν ο Κύριος γίνεται η πραγματική πηγή, το χρήμα χάνει την εξουσία του να μας τρομάζει ή να μας κυβερνά (Παροιμίες 3:5).
Αυτή ακριβώς είναι η ελευθερία από το χρήμα: δεν σημαίνει περιφρόνηση των αναγκών μας, αλλά απελευθέρωση από τον φόβο τους. Η Γραφή μάς καλεί να είμαστε ευχαριστημένοι με όσα έχουμε, στηριγμένοι στην υπόσχεση ότι ο Θεός δεν θα μας αφήσει ποτέ (Εβραίους 13:5). Έτσι, αντί να αγωνιούμε, μπορούμε να ζητάμε πρώτα τη βασιλεία του και να εμπιστευόμαστε ότι τα υπόλοιπα θα προστεθούν (Ματθαίος 6:33).
Επιπλέον, ο Μύλλερ κατάλαβε ότι δεν μπορεί κανείς να υπηρετεί ταυτόχρονα δύο κυρίους. Δηλαδή, ή θα εμπιστευτείς τον Θεό ή θα στηριχθείς στο χρήμα, ποτέ και τα δύο μαζί (Ματθαίος 6:24). Παρόλα αυτά, η ελευθερία αυτή δεν ήρθε με μια μαγική κίνηση. Καλλιεργήθηκε καθημερινά, μέσα από προσευχή, υπομονή και επανειλημμένες αποδείξεις της πιστότητας του Θεού.
Τι σημαίνει για σένα να ζεις από πίστη σήμερα
Ίσως αναρωτιέσαι αν πρέπει κι εσύ να παραιτηθείς από τη δουλειά σου. Η απάντηση είναι όχι. Η ιστορία του Μύλλερ δεν είναι εντολή να αφήσεις τον μισθό σου, αλλά πρόσκληση να αλλάξεις πού στηρίζεται η καρδιά σου. Μπορεί κάποιος να έχει σταθερό εισόδημα και ταυτόχρονα να μαθαίνει αληθινά να ζεις από πίστη, με τα μάτια στραμμένα στον Θεό.
Πρακτικά, αυτό ξεκινά από την προσευχή. Ο Μύλλερ έλεγε στον Κύριο τις ανάγκες του πριν τις πει σε ανθρώπους. Παρόμοια, κι εμείς καλούμαστε να φέρνουμε πρώτα τα ζητήματά μας ενώπιον του Θεού, με ευχαριστία αντί για άγχος (Φιλιππησίους 4:6). Εξάλλου, η αλλαγή δεν είναι κυρίως στις περιστάσεις, αλλά στη διεύθυνση του βλέμματος. Αντί για τον φόβο, η εμπιστοσύνη.
Τελικά, να ζεις από πίστη σημαίνει να αναπαύεσαι σε έναν Ποιμένα που φροντίζει (Ψαλμοί 23:1). Συμπερασματικά, δεν πρόκειται για επικίνδυνο τζόγο, αλλά για ξεκούραση πάνω σε έναν αξιόπιστο Πατέρα. Δηλαδή, το ίδιο μυστικό που αργότερα στήριξε τη μεταστροφή χιλιάδων ορφανών παιδιών μέσα από την πρόνοια του Θεού, μπορεί να στηρίξει και τη δική σου καθημερινότητα. Αν θέλεις να εμβαθύνεις σε τέτοιες αλήθειες, η μελέτη της Γραφής σε κοινότητα βοηθά πολύ. Πραγματικά, το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει ακριβώς αυτό το πλαίσιο μαθητείας και ενθάρρυνσης.
Βασικά σημεία
- 01Να ζεις από πίστη δεν σημαίνει απερισκεψία, αλλά να αλλάζεις πηγή: από τον μισθό και τους ανθρώπους στον ίδιο τον Θεό.
- 02Ο Μύλλερ θεμελίωσε την επιλογή του στη Γραφή, και ιδίως στην αρχή ότι ο δίκαιος θα ζήσει με την πίστη του.
- 03Η ελευθερία από το χρήμα δεν είναι περιφρόνηση των αναγκών, αλλά απελευθέρωση από τον φόβο τους, καθώς ο Θεός γίνεται η πραγματική πηγή.
- 04Δεν χρειάζεται να παραιτηθείς από τη δουλειά σου. Αρκεί να στρέψεις την καρδιά και την προσευχή σου πρώτα στον Θεό.