Μυστήριο Βαβυλώνα: τι κρύβει πραγματικά η γυναίκα πάνω στο κόκκινο θηρίο της Αποκάλυψης

I.Τι είναι το Μυστήριο Βαβυλώνα στην Αποκάλυψη;

Στο όραμα, ένας άγγελος καλεί τον Ιωάννη να δει «την κρίση της μεγάλης πόρνης». Αυτή κάθεται πάνω σε πολλά νερά, και μαζί της πόρνευσαν οι βασιλιάδες της γης. (Αποκάλυψη 17:1) Πρόκειται για μια εικόνα εξουσίας, πλούτου και γοητείας που μεθάει τους ισχυρούς και τους λαούς. Δηλαδή, δεν μιλάμε απλώς για μια πόλη, αλλά για ένα ολόκληρο σύστημα ζωής που υπόσχεται απόλαυση μακριά από τον Θεό.

Στο μέτωπό της είναι γραμμένο ένα όνομα: «Μυστήριο, Βαβυλώνα η μεγάλη, η μητέρα των πορνών και των βδελυγμάτων της γης». (Αποκάλυψη 17:5) Η αρχική Βαβυλώνα, από τον πύργο της Βαβέλ και έπειτα, υπήρξε στη Γραφή το σύμβολο της ανθρώπινης υπεροψίας που χτίζει «όνομα» χωρίς τον Θεό. Έτσι, η Αποκάλυψη παίρνει αυτό το παλιό σύμβολο και το ανεβάζει σε παγκόσμια, διαχρονική κλίμακα.

Επομένως, το Μυστήριο Βαβυλώνα δεν περιγράφει κατ' ανάγκη ένα μόνο κράτος ή θεσμό. Περιγράφει την οργανωμένη αποστασία: την πολιτική, οικονομική και θρησκευτική δύναμη που λατρεύει τον εαυτό της στη θέση του Δημιουργού. Ωστόσο, ακριβώς επειδή είναι «μυστήριο», ζητάει διάκριση και ταπείνωση, όχι βιαστικές ταυτίσεις.

II.Γιατί η Βαβυλώνα η μεγάλη παρουσιάζεται ως «πόρνη»;

Η εικόνα της πορνείας στη Γραφή δεν αφορά μόνο σαρκικές αμαρτίες. Συχνά περιγράφει την πνευματική απιστία: όταν ο λαός που ανήκει στον Θεό στρέφει την καρδιά του σε άλλους «εραστές», δηλαδή σε είδωλα, σε πλούτο, σε δύναμη. Έτσι, η Βαβυλώνα η μεγάλη παρουσιάζεται ως πόρνη γιατί προσφέρει ακριβώς αυτό: ψεύτικη λατρεία στη θέση της πιστότητας στον αληθινό Θεό.

Ο Ιωάννης βλέπει επίσης τη γυναίκα «μεθυσμένη από το αίμα των αγίων». (Αποκάλυψη 17:6) Πραγματικά, το σύστημα της Βαβυλώνας δεν είναι αθώο: όπου κυριαρχεί, εκεί διώκονται όσοι μένουν πιστοί στον Χριστό. Ωστόσο, ο Ιάκωβος μάς θυμίζει ότι το ίδιο πνεύμα μπορεί να φωλιάσει και μέσα μας, όταν η φιλία με τον κόσμο γίνεται έχθρα προς τον Θεό. (Ιακώβου 4:4)

Συνεπώς, ο όρος «πνευματική πορνεία» δεν είναι ένα όπλο για να το στρέφουμε εναντίον άλλων. Αντίθετα, είναι ένας καθρέφτης. Κάθε εκκλησία και κάθε πιστός κινδυνεύει να συμβιβαστεί, να αγαπήσει την αναγνώριση του κόσμου και να χάσει σιγά-σιγά την πρώτη αγάπη. Γι' αυτό η προειδοποίηση αφορά πρώτα εμάς, όχι κάποιον μακρινό «άλλον».

III.Η πτώση της Βαβυλώνας και η φωνή «βγείτε από αυτήν»

Στο κεφάλαιο 18 ο τόνος αλλάζει. Ένας άλλος άγγελος αναγγέλλει με δυνατή φωνή ότι «έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα η μεγάλη» και έγινε κατοικία δαιμόνων. (Αποκάλυψη 18:2) Παρόλα αυτά, μέσα σε αυτή την κρίση ακούγεται μια απρόσμενα τρυφερή φωνή από τον ουρανό. Δηλαδή, ο Θεός δεν θέλει ο λαός του να χαθεί μαζί με το σύστημα που κρίνεται.

Η εντολή είναι σαφής: «Βγείτε από αυτήν, λαέ μου, για να μη συμμετάσχετε στις αμαρτίες της και να μη λάβετε από τις πληγές της». (Αποκάλυψη 18:4) Πρώτον, υπάρχει διαχωρισμός από την αμαρτία. Δεύτερον, υπάρχει προστασία από την κρίση. Το «βγείτε από αυτήν» δεν είναι κάλεσμα μίσους, αλλά κάλεσμα σωτηρίας και αγάπης προς όσους ακούν.

Αυτή η φωνή δεν είναι καινούργια στη Γραφή. Ο προφήτης Ησαΐας είχε ήδη καλέσει τον λαό να βγει από τη Βαβυλώνα και να μην αγγίξει το ακάθαρτο. (Ησαΐας 52:11) Επομένως, το «βγείτε από αυτήν» είναι μια διαχρονική πρόσκληση. Κάθε γενιά πιστών καλείται να αποχωριστεί από ό,τι την παρασύρει μακριά από τον Θεό. Καλείται να ανήκει ολοκληρωτικά σε Εκείνον.

IV.Η πόρνη απέναντι στη νύφη: δύο τρόποι ζωής

Η Αποκάλυψη δεν μας αφήνει απλώς με μια εικόνα κρίσης. Αμέσως μετά την πτώση της Βαβυλώνας, ο ουρανός γιορτάζει «τον γάμο του Αρνίου», και η νύφη του έχει ετοιμαστεί. (Αποκάλυψη 19:7) Έτσι, το βιβλίο τοποθετεί απέναντι δύο γυναίκες: την πόρνη Βαβυλώνα και τη νύφη Εκκλησία. Δηλαδή, δύο τρόπους ζωής, δύο έρωτες, δύο τέλη.

Η πόρνη ντύνεται με πορφύρα και χρυσάφι, αλλά μέσα της είναι γεμάτη υπεροψία και λέει στην καρδιά της «κάθομαι βασίλισσα, δεν θα δω ποτέ πένθος». (Αποκάλυψη 18:7) Αντίθετα, η νύφη είναι ντυμένη με «το λαμπρό και καθαρό λινό», που είναι οι δίκαιες πράξεις των αγίων. Η μία ζητάει δόξα για τον εαυτό της, η άλλη ζει για τη δόξα του Αρνίου.

Γι' αυτό η επιλογή δεν είναι θεωρητική. Ο απόστολος Ιωάννης μάς προτρέπει να μην αγαπάμε τον κόσμο ούτε τα πράγματα του κόσμου. Άλλωστε, η αγάπη του Πατέρα δεν συμβαδίζει με την αγάπη του κόσμου. (Α' Ιωάννου 2:15) Συνεπώς, καθημερινά διαλέγουμε σε ποια από τις δύο γυναίκες μοιάζει η καρδιά μας. Στη Βαβυλώνα που μεθάει με τον εαυτό της ή στη νύφη που περιμένει τον Νυμφίο της;

V.Πώς μας αφορά σήμερα το «Μυστήριο Βαβυλώνα»;

Η μεγαλύτερη παγίδα όταν διαβάζουμε αυτά τα κεφάλαια είναι να ψάξουμε ποιον να ταυτίσουμε με την πόρνη. Ωστόσο, το κείμενο μάς σπρώχνει σε άλλη κατεύθυνση. Πρώτα από όλα, μας ζητάει να εξετάσουμε τη δική μας καρδιά. Δηλαδή, μήπως κι εμείς, ως εκκλησίες και ως πρόσωπα, έχουμε αφήσει τον κόσμο να μας διαμορφώσει περισσότερο από τον Χριστό;

Ο Παύλος δίνει την ίδια προτροπή με άλλα λόγια, καλώντας τους πιστούς να βγουν ανάμεσα από την ακαθαρσία και να αποχωριστούν. (Β' Κορινθίους 6:17) Πραγματικά, ο διαχωρισμός για τον οποίο μιλάει η Γραφή δεν είναι αλαζονική απόσταση από τους ανθρώπους, αλλά καθαρότητα καρδιάς και αφοσίωση στον Θεό. Επομένως, «βγαίνω από τη Βαβυλώνα» σημαίνει να μετανοώ καθημερινά από τους συμβιβασμούς μου.

Αυτή η ανάγνωση μάς κρατάει ταπεινούς. Δεν δείχνουμε με το δάχτυλο μια άλλη κοινότητα ή παράδοση, σαν να είμαστε εμείς ασφαλείς. Αντίθετα, στεκόμαστε όλοι κάτω από την ίδια προειδοποίηση και την ίδια χάρη. Θέλεις να εμβαθύνεις σε τέτοια θέματα; Μπορείς να δεις τα μαθήματα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος. Βοηθούν να μελετάμε τη Γραφή νηφάλια και με σεβασμό στο κείμενο.

Τελικά, το Μυστήριο Βαβυλώνα δεν είναι ένα παιχνίδι ταυτίσεων αλλά μια πρόσκληση πιστότητας. Όσο ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, ακούμε τη φωνή που λέει «βγείτε από αυτήν». Συμπερασματικά, η Αποκάλυψη μάς καλεί να ανήκουμε στη νύφη του Αρνίου, να ζούμε καθαρά και να περιμένουμε με χαρά τον ερχομό του Κυρίου.