Μου φτάνει ο Θεός ή πάντα λείπει κάτι; Το κενό που γεμίζει

I.Το ψέμα: «μου φτάνει ο Θεός, αλλά θέλω κι άλλα»

Το ψέμα δουλεύει αθόρυβα μέσα στη ρουτίνα. Λες στον εαυτό σου ότι θα είσαι ευχαριστημένη μόλις γίνει κάτι. Για παράδειγμα, «όταν παντρευτώ», «όταν αλλάξω σπίτι», «όταν τα παιδιά μεγαλώσουν», «όταν φτιάξουν τα οικονομικά». Ωστόσο φτάνεις εκεί, και η ικανοποίηση κρατάει λίγο. Έπειτα γεννιέται ένα καινούργιο «όταν».

Έτσι μπαίνεις σε έναν τροχό που γυρίζει χωρίς να σταματά. Επιπλέον το κινητό σού δείχνει συνέχεια ζωές που μοιάζουν πιο γεμάτες από τη δική σου. Δηλαδή, μετράς πάντα τι σου λείπει, ποτέ τι έχεις. Η φωνή ψιθυρίζει: «κάτι ακόμη σου χρειάζεται για να είσαι πλήρης».

Πρόσεξε όμως κάτι κρυφό. Το ψέμα δεν λέει «δεν θέλω τον Θεό». Αντίθετα, λέει «θέλω τον Θεό συν κάτι άλλο». Για παράδειγμα, Θεό συν την έγκριση των άλλων, Θεό συν την ασφάλεια, Θεό συν έναν άντρα που θα με κάνει ευτυχισμένη. Έτσι ο Θεός γίνεται ένα κομμάτι του παζλ, όχι το θεμέλιο. Με αυτόν τον τρόπο, σπάνια στεκόμαστε να πούμε ειλικρινά ότι Εκείνος μάς φτάνει.

II.Γιατί δεν στέκει: η δίψα που κανένα δώρο δεν σβήνει

Σκέψου το αλμυρό νερό της θάλασσας. Πίνεις, και για μια στιγμή νιώθεις δροσιά. Ωστόσο μετά διψάς ακόμη πιο πολύ. Έτσι ακριβώς λειτουργούν τα πράγματα όταν τους ζητάμε να γεμίσουν ένα κενό φτιαγμένο για τον Θεό. Δίνουν μια στιγμή χαράς, και αφήνουν πίσω μεγαλύτερη δίψα.

Για παράδειγμα, σκέψου πόσες φορές πήρες κάτι που πολύ ήθελες. Η χαρά κράτησε λίγες μέρες, ίσως λίγες εβδομάδες. Έπειτα έγινε κανονικό, και το βλέμμα σου γύρισε στο επόμενο. Δηλαδή το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν βρήκες το σωστό πράγμα· είναι ότι κανένα πράγμα δεν χωράει σε αυτό το κενό.

Η Βίβλος το λέει καθαρά: όλα όσα κυνηγάμε κάτω από τον ήλιο, χωρίς τον Θεό, μένουν μάταια, σαν να κυνηγάς τον άνεμο (Εκκλησιαστής 1:14). Αν θες να καταλάβεις βαθύτερα πόσο σε νοιάζεται Εκείνος μέσα σε αυτό το κυνήγι, δες Σε αγαπά πραγματικά ο Θεός;.

Ωστόσο δεν φταις εσύ που νιώθεις αυτή τη δίψα. Σε έφτιαξε έτσι. Σε δημιούργησε με ένα κενό που μόνο Εκείνος γεμίζει, για να Τον αναζητάς. Επομένως, το κενό δεν είναι ελάττωμα· είναι πυξίδα που δείχνει προς τα πού να πας - προς τον Έναν που μόνος Του φτάνει.

III.Η αλήθεια: μου φτάνει ο Θεός γιατί είναι η πηγή

Να η σταθερή πέτρα. Ο Θεός δεν είναι ένα ακόμη πράγμα στη λίστα σου· είναι η πηγή απ' όπου πηγάζει κάθε πραγματικό καλό. Ο Ιησούς το είπε με μια εικόνα που καταλαβαίνει κάθε γυναίκα που έχει διψάσει: όποιος πίνει από το νερό που δίνει Εκείνος, δεν θα διψάσει ποτέ ξανά (Ιωάννης 4:14).

Πρόσεξε τη διαφορά. Τα δώρα του Θεού - η οικογένεια, η δουλειά, οι φίλες, η υγεία - είναι όμορφα και αληθινά. Ωστόσο είναι ποτάμια, δεν είναι η πηγή. Δηλαδή, όταν στεγνώνει το ποτάμι, η πηγή μένει. Όταν χάνεις κάτι αγαπημένο, ο Θεός παραμένει αυτός που μπορεί ακόμη να σε γεμίσει.

Για παράδειγμα, ο Δαβίδ έγραψε ότι μέσα στην παρουσία του Θεού υπάρχει χορτασμός χαράς (Ψαλμοί 16:11). Δεν είπε «λίγη χαρά μέχρι να βρω κάτι καλύτερο». Είπε χορτασμός - αυτό το αίσθημα όταν σηκώνεσαι από το τραπέζι πραγματικά χορτάτη και δεν θέλεις τίποτε άλλο.

Αυτό αλλάζει τα πάντα. Επομένως, δεν χρειάζεται να κυνηγάς συνέχεια το επόμενο πράγμα για να νιώσεις πλήρης. Όταν λοιπόν λες «μου φτάνει ο Θεός», δεν αρνείσαι τη χαρά· βρίσκεις την πηγή της. Και επειδή είναι η πηγή, Εκείνος φτάνει για όλη μου τη ζωή. Η πληρότητα δεν είναι κάτι που θα αποκτήσεις κάποτε· είναι Κάποιος που ήδη σε καλεί κοντά Του σήμερα.

IV.Η αλήθεια για τον Θεό: τα υπόλοιπα είναι δώρα, όχι θεμέλιο

Εδώ είναι το κλειδί που ελευθερώνει. Ο Θεός δεν σου ζητά να πετάξεις όσα αγαπάς. Αντίθετα, σου ζητά να τα βάλεις στη σωστή θέση. Δηλαδή, ο σύζυγος, τα παιδιά, η δουλειά, τα όνειρά σου είναι δώρα από το χέρι Του - όχι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στέκεσαι.

Σκέψου τη διαφορά. Όταν ένα δώρο γίνεται θεμέλιο, σε τρομάζει η ιδέα να το χάσεις. Ωστόσο όταν ο Θεός είναι το θεμέλιο, μπορείς να χαίρεσαι τα δώρα χωρίς να τα σφίγγεις με αγωνία. Επιπλέον, ο Ιάκωβος γράφει ότι κάθε καλό δώρο κατεβαίνει από Πάνω (Ιακώβου 1:17). Δηλαδή ο Δωρητής είναι μεγαλύτερος από το δώρο.

Για παράδειγμα, μια γυναίκα μπορεί να έχει τα πάντα - γάμο, παιδιά, σπίτι - και να νιώθει άδεια. Μια άλλη μπορεί να έχει χάσει πολλά και να ακτινοβολεί ειρήνη. Η διαφορά δεν είναι στις περιστάσεις· είναι στο πού πατάνε τα πόδια τους. Η μία στηρίζεται στα δώρα, η άλλη στον Δωρητή.

Ο απόστολος Παύλος έμαθε αυτό το μυστικό μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες. Είπε ότι έμαθε να είναι ευχαριστημένος και όταν είχε και όταν δεν είχε (Φιλιππησίους 4:11-12). Στην ουσία είχε φτάσει στο σημείο όπου ο Θεός του φτάνει, ό,τι κι αν συνέβαινε γύρω του. Επομένως, η πληρότητα δεν εξαρτάται από το τι κρατάς στα χέρια σου, αλλά από το ποιος κρατάει εσένα.

V.Πρακτικά βήματα: αναζητώ πρώτα τον Θεό

Η αλλαγή δεν έρχεται με το να πιέσεις τον εαυτό σου να μη θέλει τίποτα. Έρχεται με το να βάζεις τον Θεό πρώτο, κι έπειτα να δέχεσαι τα υπόλοιπα σαν δώρα. Ο Ιησούς το είπε απλά: ζήτησε πρώτα τη βασιλεία Του, και τα υπόλοιπα θα προστεθούν (Ματθαίος 6:33). Αρχικά, λοιπόν, ξεκίνα τη μέρα σου με Εκείνον, πριν το κινητό, πριν τη λίστα.

Έπειτα, ονόμασε το κενό. Όταν νιώσεις την παλιά δίψα, αντί να τρέξεις στο επόμενο πράγμα, σταμάτα και πες: «αυτό το κενό φωνάζει τον Θεό, όχι κάτι άλλο». Δηλαδή, στρέψε τη δίψα προς την πηγή. Με τον καιρό, η ψυχή σου μαθαίνει πού να πηγαίνει για να χορτάσει.

Τέλος, εξάσκησε την ευγνωμοσύνη και μη μένεις μόνη. Για παράδειγμα, κάθε βράδυ γράψε τρία δώρα της ημέρας και ευχαρίστησε γι' αυτά τον Δωρητή. Επιπλέον, μοιράσου τον δρόμο σου με μια κοινότητα που ανοίγει τη Βίβλο μαζί, όπως το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Κι αν νιώθεις ότι δεν προλαβαίνεις καν να Τον αναζητήσεις, διάβασε Δεν έχω χρόνο για τον Θεό;. Σιγά σιγά θα μπορείς να πεις με βεβαιότητα «μου φτάνει ο Θεός», γιατί Εκείνος χορταίνει την ψυχή σου και σε περιμένει (Ψαλμοί 107:9).