«Υπάρχει δρόμος που φαίνεται σωστός στον άνθρωπο, το τέλος του όμως οδηγεί στον θάνατο.»
Παροιμίες 14:12
Οι καλές προθέσεις είναι ίσως η πιο αγαπημένη δικαιολογία του άντρα, ωστόσο είναι και η πιο επικίνδυνη. «Είχα καλές προθέσεις» λες στη γυναίκα σου όταν ξέχασες ξανά αυτό που υποσχέθηκες. Το ίδιο λες στον εαυτό σου όταν η καριέρα γλιστράει, όταν τα παιδιά μεγαλώνουν χωρίς εσένα, όταν ξυπνάς και δεν αναγνωρίζεις τον άνθρωπο που έγινες.
Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Αρχικά κανείς δεν ξεκινάει με κακές προθέσεις. Πράγματι όλοι θέλουμε να είμαστε καλοί σύζυγοι, καλοί πατέρες, έντιμοι επαγγελματίες. Όμως ο γάμος δεν χτίζεται με προθέσεις, χτίζεται με πράξεις. Επομένως η καρδιά σου το ξέρει αυτό, και γι' αυτό η ατάκα «είχα καλές προθέσεις» αφήνει πάντα μια πικρή γεύση.
Σε αυτό το άρθρο, λοιπόν, θα δούμε ευθέως πού πληγώνει αυτό το ψέμα. Συγκεκριμένα θα δούμε τι λέει πραγματικά η Αγία Γραφή για τη σχέση πρόθεσης και πράξης. Τέλος θα δούμε πώς ένας άντρας μπορεί να βγει από τον φαύλο κύκλο των δικαιολογιών προς μια ζωή αλήθειας και ελευθερίας.
Το ψέμα: «αφού είχα καλές προθέσεις, δεν φταίω»
Πρώτον, ας ονομάσουμε το ψέμα όπως το ζεις. Λέει: αρκεί να ήθελα το σωστό, η ζημιά που έκανα δεν με βαραίνει. Επομένως η αργοπορία, η αμέλεια, η σιωπή σου μπροστά στη γυναίκα σου, όλα συγχωρούνται επειδή «βαθιά μέσα σου» αγαπούσες.
Αυτός ο δρόμος φαίνεται λογικός. Φαίνεται μάλιστα και ευγενικός, γι' αυτό και τον περπατάμε τόσο εύκολα. Ωστόσο η Γραφή προειδοποιεί ακριβώς γι' αυτή την αυταπάτη: ένας δρόμος μπορεί να φαίνεται σωστός στα μάτια σου και να σε οδηγεί κατευθείαν στην καταστροφή. (Παροιμίες 14:12)
Δηλαδή το πρόβλημα δεν είναι ότι έχεις κακές προθέσεις. Αντίθετα, το πρόβλημα είναι ότι χρησιμοποιείς τις καλές σου προθέσεις σαν άλλοθι για να μην αλλάξεις τίποτα. Συνεπώς, όσο το κάνεις αυτό, τόσο ο δρόμος που σου φαίνεται σωστός σε απομακρύνει από όλους όσους αγαπάς.
Πού πληγώνει: ο γάμος δεν τρέφεται με καλές προθέσεις
Σκέψου πρακτικά. Η γυναίκα σου δεν ένιωσε ποτέ τις προθέσεις σου, ένιωσε τις πράξεις σου ή την απουσία τους. Για παράδειγμα, τα παιδιά σου δεν θυμούνται τι σκόπευες να κάνεις, θυμούνται αν ήσουν εκεί. Επομένως η πρόθεση που δεν γίνεται πράξη, μπροστά τους, ισοδυναμεί με το τίποτα.
Το ίδιο ισχύει και στη δουλειά. Πράγματι κανένας εργοδότης, κανένας πελάτης, κανένας συνεργάτης δεν πληρώνει για προθέσεις. Δηλαδή η αξία σου ως άντρα στον επαγγελματικό χώρο κρίνεται από αυτό που παραδίδεις, όχι από αυτό που σχεδίαζες. Εξάλλου η ατάκα «είχα καλές προθέσεις» ακούγεται τόσο αδύναμη όταν τη λες δυνατά.
Εδώ ακριβώς η Γραφή είναι ωμή και ξεκάθαρη. Όπως η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή, έτσι και η αγάπη σου χωρίς πράξη είναι νεκρή. (Ιακώβου 2:17) Μπορεί να χτυπάει ακόμα μέσα σου, αλλά για όσους σε περιμένουν είναι σαν να μην υπάρχει.
Η αλήθεια για πρόθεση και πράξη μπροστά στον Θεό
Ας περάσουμε τώρα στο πιο σοβαρό σημείο. Το ψέμα των καλών προθέσεων δεν σου χαλάει μόνο τον γάμο και την καριέρα. Επιπλέον σε ξεγελάει και απέναντι στον ίδιο τον Θεό, γιατί σε κάνει να πιστεύεις ότι η καλή διάθεση αρκεί για να σταθείς ενώπιόν Του.
Όμως ο Χριστός μιλά για κάτι διαφορετικό. Δεν θα μπει στη βασιλεία των ουρανών όποιος απλώς Τον αποκαλεί «Κύριε», αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα. (Ματθαίος 7:21) Η πρόθεση που σταματά στα χείλη, χωρίς να γίνει υπακοή, δεν αρκεί. Μάλιστα ο Ιησούς το θέτει σαν ερώτηση που τρυπάει: γιατί με φωνάζετε «Κύριε» και δεν κάνετε αυτά που λέω; (Λουκάς 6:46)
Συνεπώς η σχέση πρόθεσης και πράξης δεν είναι θεωρία. Είναι το όριο ανάμεσα σε μια ζωντανή πίστη και σε μια νεκρή θρησκευτικότητα. Ο άντρας που νομίζει ότι οι καλές προθέσεις τον καλύπτουν, στην πραγματικότητα μένει στο κατώφλι και δεν μπαίνει ποτέ μέσα.
Ο Θεός βλέπει την καρδιά, αλλά κρίνει και την πράξη
Εδώ ίσως αντιδράς. «Μα ο Θεός δεν βλέπει την καρδιά μου; Δεν ξέρει τις προθέσεις μου;» Ναι, τις ξέρει. Πράγματι ο Κύριος δεν κρίνει όπως ο άνθρωπος, που μένει στο φαινόμενο, αλλά βλέπει βαθιά μέσα στην καρδιά. (Α' Σαμουήλ 16:7) Όμως αυτό δεν είναι το άλλοθί σου, είναι ο μεγαλύτερος έλεγχός σου.
Γιατί αν ο Θεός βλέπει την καρδιά, τότε βλέπει και πόσες φορές οι «καλές προθέσεις» σου ήταν απλώς τεμπελιά ντυμένη ευγένεια. Επιπλέον η Γραφή ξεκαθαρίζει ότι ο Θεός δεν εμπαίζεται: ό,τι σπέρνεις, αυτό θα θερίσεις. (Γαλάτες 6:7) Δηλαδή σπέρνεις αμέλεια στον γάμο, θα θερίσεις απόσταση. Αντίστοιχα σπέρνεις δικαιολογίες, θα θερίσεις δυσπιστία.
Τέλος, υπάρχει μια μέρα λογαριασμού. Όλοι μας θα σταθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού για να ανταμειφθούμε σύμφωνα με όσα πράξαμε μέσα στο σώμα, καλά ή κακά. (Β' Κορινθίους 5:10) Δεν λέει «σύμφωνα με όσα σκοπεύαμε», λέει «σύμφωνα με όσα πράξαμε». Αυτή είναι η αλήθεια που γκρεμίζει το ψέμα.
Η ευθύνη του άντρα: από τις δικαιολογίες αμαρτίας στην πράξη
Ας μιλήσουμε λοιπόν για ευθύνη, γιατί εδώ κρίνεται ο χαρακτήρας ενός άντρα. Η Γραφή δεν αφήνει περιθώριο: όποιος ξέρει το καλό που πρέπει να κάνει και δεν το κάνει, αυτό για εκείνον είναι αμαρτία. (Ιακώβου 4:17) Με άλλα λόγια, η παράλειψη δεν είναι ουδέτερη. Το «ήθελα αλλά δεν το έκανα» δεν είναι αθώο, είναι ευθύνη που σε βαραίνει.
Οι δικαιολογίες αμαρτίας έχουν πάντα την ίδια δομή. Κρύβουμε το λάθος, το μικραίνουμε, το ντύνουμε με καλές προθέσεις. Όμως η Γραφή λέει ότι όποιος κρύβει τις αμαρτίες του δεν θα ευοδωθεί, ενώ όποιος τις ομολογεί και τις εγκαταλείπει θα βρει έλεος. (Παροιμίες 28:13) Δηλαδή ο δρόμος δεν περνά μέσα από καλύτερες δικαιολογίες, αλλά μέσα από ειλικρινή ομολογία.
Πάρε λοιπόν ευθύνη σήμερα. Σταμάτα να ζητάς από τους δικούς σου να αναγνωρίσουν την πρόθεσή σου και δώσ' τους την πράξη. Μια συγγνώμη χωρίς δικαιολογία. Ένα παρόν βράδυ αντί για μια υπόσχεση. Μια πράξη υπακοής στον Θεό αντί για μια ευσεβή σκέψη που δεν βγαίνει ποτέ από μέσα σου.
Η ελευθερία: όταν η μετάνοια γίνεται καινούργια αρχή
Ίσως διαβάζεις όλα αυτά και νιώθεις βάρος. Καλό σημάδι. Αυτό το βάρος δεν είναι καταδίκη, είναι η αρχή της ελευθερίας. Γιατί η αλήθεια του Ευαγγελίου δεν σε αφήνει στις δικαιολογίες σου, αλλά ούτε και σε συντρίβει. Σου ανοίγει δρόμο επιστροφής.
Ο Θεός υπόσχεται ότι, αν ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας, είναι πιστός και δίκαιος ώστε να μας τις συγχωρήσει και να μας καθαρίσει από κάθε αδικία. (Α' Ιωάννου 1:9) Δεν σου ζητά τέλειες προθέσεις, σου ζητά μια ειλικρινή καρδιά. Και όταν προσευχηθείς όπως ο Δαβίδ, «Θεέ, δημιούργησε μέσα μου καθαρή καρδιά και ανανέωσε μέσα μου σταθερό πνεύμα», (Ψαλμοί 51:10) θα διαπιστώσεις ότι ο ίδιος ο Θεός αναλαμβάνει αυτό που εσύ δεν μπορούσες.
Έτσι σταματάς να μεταμορφώνεσαι κατά τα πρότυπα του κόσμου και αρχίζεις να μεταμορφώνεσαι με την ανανέωση του νου σου, ώστε να ξεχωρίζεις στην πράξη το θέλημα του Θεού. (Ρωμαίους 12:2) Αν θέλεις να βαθύνεις σε αυτή την αλλαγή νου, αξίζει να δεις τα μαθήματα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος, όπου η Γραφή μελετάται για να γίνει ζωή και όχι θεωρία. Η αληθινή ελευθερία του άντρα δεν είναι να έχει καλές προθέσεις, αλλά να ζει αυτό που πιστεύει.
Βασικά σημεία
- 01Οι καλές προθέσεις δεν δικαιολογούν την αμαρτία και δεν σώζουν τον γάμο σου. Η οικογένειά σου ζει τις πράξεις σου, όχι τις σκέψεις σου.
- 02Η σχέση πρόθεσης και πράξης είναι το όριο ανάμεσα σε ζωντανή πίστη και νεκρή θρησκευτικότητα. Ο Χριστός ζητά υπακοή, όχι απλώς καλή διάθεση.
- 03Ο Θεός βλέπει την καρδιά αλλά κρίνει και την πράξη. Στο βήμα Του θα ανταμειφθούμε σύμφωνα με όσα πράξαμε, όχι σύμφωνα με όσα σκοπεύαμε.
- 04Η ευθύνη του άντρα περνά μέσα από την ομολογία, όχι μέσα από καλύτερες δικαιολογίες. Όποιος κρύβει την αμαρτία μένει, όποιος την ομολογεί βρίσκει έλεος.
- 05Η ελευθερία έρχεται με τη μετάνοια. Ο Θεός δημιουργεί καθαρή καρδιά και ανανεώνει τον νου σου, ώστε να ζεις στην πράξη αυτό που πιστεύεις.