«Αυτοί δε ήταν ευγενέστεροι από τους Θεσσαλονικείς, γιατί δέχθηκαν τον λόγο με κάθε προθυμία, εξετάζοντας καθημερινά τις γραφές, αν αυτά έτσι είχαν.»
Πράξεις 17:11
Η επάρκεια της Γραφής σημαίνει ότι ο ολοκληρωμένος λόγος του Θεού αρκεί. Πράγματι, περιέχει όλα όσα χρειαζόμαστε για να γνωρίσουμε τον Θεό, να σωθούμε και να ζήσουμε όπως Εκείνος θέλει. Με άλλα λόγια, δεν λείπει κάτι ουσιαστικό. Συνεπώς, δεν χρειάζεται συμπλήρωση με «νέες αποκαλύψεις», οράματα ή φωνές πέρα από όσα ήδη έγραψε ο Θεός.
Ωστόσο, σήμερα ακούμε συχνά ότι ο Θεός δίνει «νέο λόγο» για την εποχή μας. Επομένως ο πιστός μπερδεύεται. Πρέπει άραγε να περιμένει προσωπική αποκάλυψη για να ξέρει το θέλημα του Θεού; Η απάντηση της ίδιας της Γραφής είναι σαφής και παρηγορητική.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πρώτα το βιβλικό κριτήριο με το οποίο ελέγχουμε κάθε διδασκαλία. Έπειτα θα δούμε την αλήθεια για την επάρκεια και το κλείσιμο της αποκάλυψης. Τέλος θα δούμε πρακτικά βήματα διάκρισης. Έτσι η αγάπη μας για την αλήθεια συμβαδίζει με την αγάπη για όσους πλανώνται.
Το βιβλικό κριτήριο: έλεγχε τα πάντα με τη Γραφή
Καταρχήν, πριν αποφασίσουμε αν μια διδασκαλία είναι γνήσια, χρειαζόμαστε ένα σταθερό μέτρο. Πράγματι, η Γραφή το δίνει. Οι Βεροιείς επαινούνται όχι επειδή πίστεψαν τυφλά. Αντίθετα, επαινούνται επειδή εξέταζαν καθημερινά τις γραφές, αν όσα άκουγαν ήταν αληθινά (Πράξεις 17:11). Συνεπώς, ακόμη και ο λόγος ενός αποστόλου ελεγχόταν με βάση τον γραπτό λόγο.
Αυτό σημαίνει ότι η αυθεντία δεν βρίσκεται στον ομιλητή ούτε στο χάρισμά του. Δεν βρίσκεται καν στη συγκίνηση που προκαλεί. Βρίσκεται μόνο σε όσα ήδη αποκάλυψε ο Θεός. Επιπλέον, η Γραφή μας παραγγέλλει να δοκιμάζουμε τα πνεύματα, αν είναι από τον Θεό (Α' Ιωάννου 4:1).
Δηλαδή η διάκριση δεν είναι έλλειψη αγάπης ούτε καχυποψία. Αντίθετα, είναι πράξη υπακοής και προστασίας. Όταν λοιπόν κάποιος παρουσιάζει «νέες αποκαλύψεις», το πρώτο μας ερώτημα δεν είναι πόσο πειστικός ακούγεται. Είναι αν συμφωνεί με όσα έχει ήδη πει ο Θεός.
Η επάρκεια της Γραφής: ένας λόγος που αρκεί πλήρως
Η καρδιά του ζητήματος είναι μία αλήθεια. Δηλαδή, ο λόγος του Θεού είναι θεόπνευστος και αρκεί. Πράγματι, η Γραφή δηλώνει ότι όλη η γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, έλεγχο, διόρθωση και εκπαίδευση στη δικαιοσύνη (Β' Τιμόθεο 3:16). Καλύπτει δηλαδή κάθε πτυχή της πνευματικής μας ζωής.
Μάλιστα, ο σκοπός αυτής της επάρκειας δηλώνεται καθαρά. Στόχος είναι να γίνει ο άνθρωπος του Θεού τέλειος, πλήρως εξοπλισμένος για κάθε καλό έργο (Β' Τιμόθεο 3:17). Αν λοιπόν η Γραφή μάς εξοπλίζει για κάθε καλό έργο, τότε δεν μένει κάποιο ουσιαστικό κενό. Δεν χρειάζεται μια εξωβιβλική αποκάλυψη για να το γεμίσει.
Επιπλέον, ο ίδιος ο λόγος περιγράφεται ως άμωμος. Είναι ικανός να επιστρέφει την ψυχή και να σοφίζει τον απλό (Ψαλμοί 19:7). Πραγματικά, αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι ένα νέο μήνυμα. Χρειαζόμαστε να εμβαθύνουμε σε εκείνο που ήδη μας δόθηκε.
Μια αποκάλυψη που ολοκληρώθηκε στον Χριστό
Γιατί όμως να μην περιμένουμε ακόμη νέα λόγια από τον Θεό; Επειδή η Γραφή παρουσιάζει την αποκάλυψη ως ολοκληρωμένη στον Χριστό. Παλιά ο Θεός μίλησε στους πατέρες μέσω των προφητών με πολλούς τρόπους (Εβραίους 1:1). Όμως στις έσχατες αυτές ημέρες μίλησε σε εμάς μέσω του Υιού (Εβραίους 1:2).
Με άλλα λόγια, ο Χριστός είναι η τελική και πλήρης λέξη του Θεού. Επομένως δεν περιμένουμε ανώτερη αποκάλυψη. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτε ανώτερο από τον ίδιο τον Υιό και το ευαγγέλιό Του. Συνεπώς, τα θεμελιωτικά, σημειακά χαρίσματα της Πεντηκοστής εκπλήρωσαν τον σκοπό τους και έπαψαν. Ωστόσο ο Θεός εξακολουθεί να ενεργεί κυριαρχικά και να κάνει θαύματα κατά το θέλημά Του.
Γι' αυτό και η πίστη περιγράφεται ως κάτι που παραδόθηκε μία φορά για πάντα στους αγίους (Ιούδα 1:3). Καλούμαστε λοιπόν να αγωνιζόμαστε γι' αυτήν. Δηλαδή το έργο μας δεν είναι να προσθέτουμε στην πίστη. Είναι να τη φυλάμε πιστά και να την υπερασπιζόμαστε.
Η επάρκεια της Γραφής και ο κίνδυνος της προσθήκης
Εδώ ακριβώς φανερώνεται γιατί οι «νέες αποκαλύψεις» είναι τόσο επικίνδυνες. Πράγματι, συχνά καταλήγουν σε προσθήκη στον λόγο του Θεού. Επομένως η Γραφή προειδοποιεί αυστηρά όποιον προσθέτει στα γραμμένα. Λέει ότι ο Θεός θα του προσθέσει τις πληγές που είναι γραμμένες (Αποκάλυψη 22:18).
Παρόμοια, ο σοφός λόγος των Παροιμιών μάς θυμίζει κάτι σημαντικό. Κάθε λόγος του Θεού είναι δοκιμασμένος και ασπίδα για όσους έχουν την πεποίθησή τους σε Αυτόν (Παροιμίες 30:5). Ακριβώς γι' αυτό ακολουθεί η προειδοποίηση να μην προσθέτουμε στους λόγους Του, για να μη βρεθούμε ψεύτες (Παροιμίες 30:6).
Ας είμαστε όμως δίκαιοι. Το ζήτημα δεν είναι τα πρόσωπα ούτε τα κίνητρα κάποιων αδελφών που πλανώνται με ειλικρίνεια. Το ζήτημα είναι η αρχή. Όταν μια εμπειρία ή ένα «νέο μήνυμα» τοποθετείται δίπλα ή πάνω από τη Γραφή, υπονομεύεται η αυθεντία της. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για κάθε πλάνη.
Πρακτική πνευματική διάκριση χωρίς εμπάθεια
Πώς λοιπόν εφαρμόζουμε όλα αυτά στην πνευματική διάκριση; Πρώτον, ελέγχουμε το περιεχόμενο, όχι μόνο τη μορφή. Όταν κάποιος κηρύττει διαφορετικό ευαγγέλιο, η Γραφή είναι κατηγορηματική. Ισχύει ακόμη κι αν πρόκειται για άγγελο από τον ουρανό (Γαλάτες 1:8).
Δεύτερον, συγκρίνουμε κάθε ισχυρισμό με τον νόμο και τη μαρτυρία του Θεού. Δηλαδή, αν μια διδασκαλία δεν μιλά σύμφωνα με τον λόγο Του, τότε δεν υπάρχει φως σε αυτήν (Ησαΐας 8:20). Επομένως ένα όραμα ή μια εντύπωση δεν αποκτά κύρος επειδή ήταν έντονη. Αντίθετα, το αποκτά μόνο αν συμφωνεί με τη Γραφή.
Τρίτον, διατηρούμε τη σωστή στάση καρδιάς. Διακρίνουμε με σαφήνεια απέναντι στην πλάνη. Παράλληλα, στεκόμαστε με σεβασμό και αγάπη απέναντι στους ανθρώπους. Για βαθύτερη μελέτη της επάρκειας της Γραφής βοηθά η συστηματική κατάρτιση, όπως προσφέρει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Τελικά, η αγάπη για την αλήθεια και η αγάπη για τους πλανεμένους συμβαδίζουν.
Βασικά σημεία
- 01Η επάρκεια της Γραφής σημαίνει ότι ο ολοκληρωμένος λόγος του Θεού αρκεί. Περιέχει όλα όσα χρειαζόμαστε για σωτηρία και ευσέβεια, χωρίς ανάγκη για νέες αποκαλύψεις.
- 02Κάθε διδασκαλία ελέγχεται με τη Γραφή. Οι Βεροιείς εξέταζαν καθημερινά τις γραφές, και εμείς καλούμαστε να δοκιμάζουμε τα πνεύματα.
- 03Η αποκάλυψη ολοκληρώθηκε στον Χριστό. Η πίστη παραδόθηκε μία φορά για πάντα στους αγίους. Γι' αυτό προστασία της είναι η φύλαξη, όχι η προσθήκη.
- 04Η πνευματική διάκριση γίνεται με σαφήνεια προς την πλάνη. Παράλληλα κρατά αγάπη και σεβασμό προς τους ανθρώπους, χωρίς εμπάθεια ή προσωπικές επιθέσεις.