Όχι, η εκκλησία δεν είναι προαιρετική - και μέσα σου, βαθιά, το ξέρεις. Σηκώνεσαι κάθε πρωί, χτυπάς κάρτα, στέκεσαι στη δουλειά σου ό,τι κι αν γίνει, γιατί ξέρεις ότι η συνέπεια εκεί χτίζει κάτι. Ωστόσο στην εκκλησία πας «όποτε προλάβεις», σαν να είναι ένα χόμπι που το αφήνεις πρώτο όταν πιέζεται το πρόγραμμα. Κάπου εκεί κρύβεται ένα ψέμα που σε προδίδει χωρίς να το καταλαβαίνεις.
Το ψέμα ακούγεται λογικό: «Πιστεύω και μόνος μου, δεν χρειάζομαι να ανήκω κάπου». Αρχικά μοιάζει με ανεξαρτησία, με αντρίκεια αυτάρκεια. Ωστόσο στην πραγματικότητα κανένας άντρας δεν στέκεται όρθιος μόνος του για πολύ. Δηλαδή ούτε στη δουλειά, ούτε στον γάμο, ούτε στην πίστη αντέχει επ' άπειρον χωρίς στήριγμα.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε ευθέως γιατί η ιδέα ότι η εκκλησία είναι προαιρετική είναι παγίδα, πού ακριβώς σε πληγώνει η πνευματική απομόνωση, και τι λέει η Γραφή για το να ανήκεις σε σώμα. Δεν είναι θέμα τύπων ή υποχρέωσης. Είναι θέμα επιβίωσης.
Το ψέμα: «Η εκκλησία είναι προαιρετική, πιστεύω και μόνος μου»
Ας το πούμε όπως το ζεις. Δουλεύεις σκληρά όλη την εβδομάδα και η Κυριακή είναι η μόνη μέρα να ξεκουραστείς. Επιπλέον σκέφτεσαι ότι ο Θεός σε ακούει είτε είσαι σε ναό είτε στον καναπέ σου. Συνεπώς σιγά σιγά η εκκλησία γίνεται «κάτι καλό αν προλάβεις», όχι κάτι που το χτίζεις.
Δηλαδή χωρίς να το αποφασίσεις ποτέ συνειδητά, κατέληξες να θεωρείς την εκκλησία προαιρετική. Όμως πρόσεξε την ασυμμετρία. Στη δουλειά η συνέπεια είναι αδιαπραγμάτευτη. Στον γάμο ξέρεις ότι «θα έρθω όποτε προλάβω» δεν στέκεται. Γιατί λοιπόν μόνο εκεί που παίζεται η ψυχή σου δέχεσαι την ασυνέπεια ως φυσιολογική;
Πραγματικά, το ψέμα δεν λέει «μην πιστεύεις». Λέει κάτι πιο ύπουλο: «πίστεψε, αλλά μόνος». Σου ψιθυρίζει ότι η πίστη χωρίς εκκλησία είναι το ίδιο, μόνο πιο βολική. Και ακριβώς εκεί αρχίζει το ξήλωμα.
Πού σε πληγώνει η πνευματική απομόνωση
Η πνευματική απομόνωση δεν χτυπά την πρώτη Κυριακή που λείπεις. Αντίθετα χτυπά τον έκτο μήνα, όταν έρθει το πλήγμα. Δηλαδή μια απόλυση, ένας καβγάς στο σπίτι, ένας πειρασμός που επανέρχεται. Τότε ψάχνεις χέρι να σε σηκώσει και δεν υπάρχει κανείς, γιατί δεν άφησες κανέναν να μπει.
Η Γραφή το λέει χωρίς περιστροφές: (Εκκλησιαστής 4:12) ο ένας υπερισχύει εύκολα, οι δύο αντιστέκονται, και (Εκκλησιαστής 4:9) το τριπλό σχοινί δεν κόβεται γρήγορα. Αντίθετα, (Εκκλησιαστής 4:10) αλίμονο στον μοναχικό που πέφτει και δεν έχει δεύτερον να τον σηκώσει. Δεν είναι ποίηση αυτό. Είναι μηχανική της αντοχής.
Για παράδειγμα, σκέψου πόσοι άντρες κρατάνε προσχήματα για χρόνια ακριβώς επειδή κανείς δεν είναι αρκετά κοντά για να δει την αλήθεια. Η απομόνωση δεν σε κάνει δυνατότερο. Σε αφήνει εκτεθειμένο, ωραιοποιημένο απ' έξω και μόνο από μέσα. Συνεπώς, όταν έρθει η πτώση, δεν υπάρχει δίχτυ.
Η αλήθεια: η εκκλησία δεν είναι προαιρετική, ανήκεις σε σώμα
Εδώ είναι η βιβλική αλήθεια που ανατρέπει το ψέμα. Όταν πίστεψες, δεν έγινες ένας ανεξάρτητος πιστός που τα βγάζει πέρα μόνος. (Α' Κορινθίους 12:27) Έγινες μέλος ενός σώματος, του σώματος του Χριστού. Και το μέλος δεν λειτουργεί κομμένο.
Γι' αυτό (Α' Κορινθίους 12:21) το μάτι δεν μπορεί να πει στο χέρι «δεν σε χρειάζομαι». Όταν λες ότι η εκκλησία είναι προαιρετική, στην ουσία λες ότι δεν χρειάζεσαι το υπόλοιπο σώμα και ότι το σώμα δεν σε χρειάζεται. Όμως (Εφεσίους 4:16) ολόκληρο το σώμα μεγαλώνει μόνο όταν κάθε μέλος συνεισφέρει το μερίδιό του. Η απουσία σου δεν αδειάζει μόνο εσένα. Στερεί κάτι κι από τους άλλους.
Επομένως το «πιστεύω και μόνος μου» δεν είναι απλώς ελλιπές. Είναι αντίθετο με το πώς σχεδίασε ο Θεός την πίστη. Δεν σε κάλεσε σε μια ιδιωτική σχέση που κρατάς για τον εαυτό σου. Σε κάλεσε σε έναν λαό.
Γιατί η συνέπεια στην εκκλησία σε χτίζει σαν άντρα
Σκέψου γιατί πας στη δουλειά ακόμα και τις μέρες που δεν έχεις διάθεση. Επειδή η συνέπεια χτίζει χαρακτήρα, εμπιστοσύνη, αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει εδώ. (Πράξεις 2:42) Οι πρώτοι πιστοί έμεναν σταθερά στη διδαχή, στην κοινωνία, στο κοινό τραπέζι και στις προσευχές. Δεν περνούσαν «όποτε προλάβαιναν». Έχτιζαν ζωή μαζί.
Η εκκλησία δεν είναι θεατής που σε κρίνει. Αντίθετα είναι το ακόνι. (Παροιμίες 27:17) Όπως ο σίδηρος ακονίζει τον σίδηρο, έτσι ένας άντρας ακονίζει το πρόσωπο του φίλου του. Δηλαδή χωρίς άλλους άντρες δίπλα σου, στομώνεις χωρίς να το καταλαβαίνεις. Επιπλέον, (Ματθαίος 18:20) ο Χριστός υποσχέθηκε ότι όπου είναι δύο ή τρεις μαζεμένοι στο όνομά Του, εκεί είναι κι Αυτός ανάμεσά τους. Υπάρχει παρουσία στη συνάθροιση που δεν τη βρίσκεις στον καναπέ.
Πρακτικά, η ελευθερία δεν είναι να μην ανήκεις πουθενά. Ελευθερία είναι να σταθείς όρθιος όταν όλα γκρεμίζονται, επειδή υπάρχουν αδελφοί που σε κρατάνε. Αν θέλεις να το πάρεις σοβαρά, σπούδασε τη Γραφή με άλλους που το παλεύουν, για παράδειγμα μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Δεν χτίζεσαι μόνος. Ποτέ δεν χτίστηκες μόνος.
Πώς να επιστρέψεις χωρίς ντροπή
Ίσως λείπεις καιρό και νιώθεις αμηχανία να ξαναμπείς. Κατανοητό. Όμως μην αφήνεις τη ντροπή να γίνει το νέο πρόσχημα. Η Γραφή μάς προτρέπει (Εβραίους 10:25) να μην εγκαταλείπουμε τη συνάθροιση, όπως το έχουν συνηθίσει κάποιοι, αλλά να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον. Η πόρτα δεν έκλεισε.
Ξεκίνα μικρά αλλά σταθερά. Διάλεξε μια κοινότητα, πήγαινε κάθε Κυριακή σαν να χτυπάς κάρτα, και άσε έναν δύο ανθρώπους να μάθουν την αλήθεια για το πού βρίσκεσαι. Δηλαδή κάνε ακριβώς αυτό που ήδη κάνεις στη δουλειά: εμφανίσου, μείνε, συνεισέφερε. (Γαλάτες 6:2) Σήκωσε και τα βάρη των άλλων, κι έτσι εκπληρώνεις τον νόμο του Χριστού.
Τέλος, θυμήσου ότι ο Θεός δεν σε καλεί πίσω για να σε κρίνει. Σε καλεί για να σε φυτέψει. (Ψαλμοί 92:13) Όσοι είναι φυτεμένοι στον οίκο του Κυρίου ανθίζουν στις αυλές του Θεού. Ο μοναχικός άντρας μαραίνεται. Ο φυτεμένος ανθίζει. Διάλεξε πού θα ριζώσεις.
Βασικά σημεία
- 01Η εκκλησία δεν είναι προαιρετική: η ίδια συνέπεια που δείχνεις στη δουλειά και στον γάμο οφείλεις να τη δείξεις και εκεί που παίζεται η ψυχή σου.
- 02Η πνευματική απομόνωση δεν σε κάνει δυνατότερο· σε αφήνει εκτεθειμένο, ώστε όταν έρθει η πτώση να μην υπάρχει κανείς να σε σηκώσει.
- 03Όταν πίστεψες, έγινες μέλος ενός σώματος· η πίστη χωρίς εκκλησία αντιβαίνει στο πώς σχεδίασε ο Θεός να ζεις τη σχέση μαζί Του.
- 04Η ελευθερία δεν είναι να μην ανήκεις πουθενά, αλλά να στέκεσαι όρθιος επειδή υπάρχουν αδελφοί που σε κρατούν και σε ακονίζουν.
- 05Δεν χρειάζεται τέλεια επιστροφή· χρειάζεται σταθερή: διάλεξε κοινότητα, εμφανίσου κάθε Κυριακή και άσε λίγους ανθρώπους να μπουν στην αλήθεια σου.