Ξαπλώνεις το βράδυ και ξανάρχεται. Εκείνη η σκέψη: «η αμαρτία μου είναι πολύ μεγάλη - ο Θεός μπορεί να συγχωρεί τους άλλους, αλλά εμένα όχι». Ίσως πρόκειται για κάτι που έκανες χρόνια πριν. Αντίθετα, ίσως για κάτι που το επαναλαμβάνεις και ντρέπεσαι ακόμα και να το ονομάσεις. Όπως και να έχει, νιώθεις ξεχωριστά, σαν να υπάρχει μια λίστα με όσους χωράνε στο έλεος, και το δικό σου όνομα να είναι διαγραμμένο.
Θέλω να σου μιλήσω σαν φίλη, χωρίς δύσκολες λέξεις. Αρχικά, να ξέρεις: αυτή η αίσθηση είναι αληθινή ως συναίσθημα, αλλά ψεύτικη ως αλήθεια. Επιπλέον, δεν είσαι η μόνη που την κουβαλάει. Δηλαδή, σχεδόν κάθε γυναίκα έχει κάποια στιγμή πιστέψει ότι η αμαρτία μου δεν διορθώνεται με τίποτα. Ωστόσο, υπάρχει απάντηση, και είναι πολύ καλύτερη απ' όσο φαντάζεσαι. Επομένως, ας τη δούμε μαζί, βήμα βήμα.
Το ψέμα: «η αμαρτία μου με βγάζει εκτός»
Δες πώς το ζεις στην καθημερινότητα. Για παράδειγμα, μπαίνεις σε μια εκκλησία και νιώθεις ότι δεν ανήκεις εκεί. Επιπλέον, ακούς άλλους να μιλούν για τον Θεό με οικειότητα και σκέφτεσαι «αυτοί είναι καθαροί, εγώ έχω λεκέδες». Δηλαδή, χωρίς να το πεις δυνατά, έχεις φτιάξει μια κατηγορία ανθρώπων που σώζονται - και έχεις βάλει τον εαυτό σου απ' έξω.
Ωστόσο το ψέμα παίρνει κι άλλες μορφές. Για παράδειγμα, «αν ήξεραν τι έκανα, δεν θα μου μιλούσαν». Ή «τη συγχώρηση την έχω χρησιμοποιήσει ήδη, τέλειωσε για μένα». Έτσι, σιγά σιγά, η αμαρτία μου γίνεται στο μυαλό μου μεγαλύτερη απ' τον ίδιο τον Θεό. Συνεπώς, σταματάω να ζητάω, γιατί είμαι σίγουρη ότι θα ακούσω «όχι».
Αυτό το ψέμα είναι πονηρό γιατί φοράει τη μάσκα της ταπεινότητας. Για παράδειγμα, μοιάζει σεμνό να λες «εγώ είμαι πολύ κακή». Στην πραγματικότητα όμως κρύβει μια καχυποψία: λέει ότι το έλεος του Θεού έχει όρια που τα όρισες εσύ. Επομένως, χωρίς να το θες, βάζεις τον εαυτό σου και τη γνώμη σου πάνω απ' τον λόγο Του.
Γιατί αυτή η σκέψη δεν στέκει στα πόδια της
Σκέψου το λογικά για λίγο. Αν η σωτηρία εξαρτιόταν από το πόσο «μικρή» είναι η αμαρτία μου, τότε ο Χριστός θα μας έσωζε ανάλογα με τις επιδόσεις μας - σαν βαθμολογία. Όμως δεν δούλεψε έτσι. Για παράδειγμα, πάνω στον σταυρό προσευχήθηκε να συγχωρεθούν ακριβώς αυτοί που Τον σταύρωναν (Λουκάς 23:34). Αν αυτοί μπορούσαν να λάβουν έλεος εκείνη τη στιγμή, με ποια λογική θα έμενες εσύ απ' έξω;
Επιπλέον, ρώτησε τον εαυτό σου κάτι απλό: ποιος σου φυτεύει αυτή τη σκέψη; Ο Θεός σε καλεί κοντά, ενώ αυτή η φωνή σε σπρώχνει μακριά Του. Άρα δεν προέρχεται απ' Αυτόν. Για παράδειγμα, ο απόστολος Παύλος είχε καταδιώξει και φυλακίσει χριστιανούς, κι όμως έγινε ο μεγαλύτερος κήρυκας του ευαγγελίου (Α΄ Τιμόθεο 1:15).
Δηλαδή ο Θεός δεν κοιτάζει το παρελθόν σου ως φραγμό, αλλά ως αφορμή να δείξει πόσο μεγάλη είναι η χάρη Του. Όσο πιο βαρύ νιώθεις το παρελθόν σου, τόσο πιο εντυπωσιακή φαίνεται η συγχώρηση όταν την αγγίξεις. Αντίθετα με ό,τι σου ψιθυρίζει η ντροπή, η μεγάλη αμαρτία δεν μπλοκάρει τον Θεό - αναδεικνύει το μέγεθος της αγάπης Του.
Η αλήθεια του Θεού για την αμαρτία μου
Να τι λέει πραγματικά ο Θεός. Αρχικά, το αίμα του Χριστού καθαρίζει «πάσαν αμαρτίαν» (Α΄ Ιωάννου 1:7) - όχι μερικές, όχι τις μικρές, όλες. Επομένως δεν υπάρχει αστερίσκος, δεν υπάρχει εξαίρεση με το όνομά σου από κάτω. Όταν αυτό λέει ο λόγος Του, τότε η αίσθηση «εμένα όχι, η αμαρτία μου είναι αλλιώτικη» απλώς δεν ισχύει, όσο δυνατή κι αν είναι μέσα σου.
Σκέψου επίσης πόσο μακριά πάει αυτή η συγχώρηση. Δηλαδή, ο Θεός υπόσχεται να ρίξει τις αμαρτίες μας στα βάθη της θάλασσας (Μιχαίας 7:19) και να τις απομακρύνει «όσον απέχει η ανατολή από της δύσεως» (Ψαλμοί 103:12). Επομένως δεν τις κρατάει σε ένα ντοσιέ για να σ' τις θυμίζει στην επόμενη πτώση σου. Αν θέλεις να εμβαθύνεις, δες Τι λέει η Αγία Γραφή για τη συγχώρηση; και θα καταλάβεις πόσο πλήρης και τελειωτική είναι.
Και κάτι ακόμη πιο γλυκό: αυτή η συγχώρηση γεννιέται από αγάπη, όχι από υποχρέωση. Ο Θεός δεν σε ανέχεται απρόθυμα, σε αγαπά πραγματικά. Αν αμφιβάλλεις γι' αυτό, σταμάτα λίγο στο Σε αγαπά πραγματικά ο Θεός; - γιατί η αγάπη Του είναι το θεμέλιο όλης αυτής της ελπίδας. Όταν πιστέψεις ότι σε αγαπά, παύεις να φοβάσαι ότι η αμαρτία μου θα Τον κουράσει.
Η μετάνοια: το κλειδί που κρατάς ήδη
Ίσως ρωτήσεις: «μα δεν χρειάζεται να κάνω κάτι;». Ναι, και είναι πιο απλό απ' όσο νομίζεις. Χρειάζεται μετάνοια - δηλαδή να συμφωνήσεις με τον Θεό ότι αυτό που έκανες ήταν αμαρτία και να στραφείς προς Αυτόν. Ωστόσο δεν είναι μια τέλεια τελετή με σωστά λόγια. Είναι μια ειλικρινής καρδιά που λέει «έσφαλα, και Σε χρειάζομαι».
Ο Θεός υπόσχεται κάτι ξεκάθαρο: αν ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας, είναι πιστός να μας τις συγχωρήσει (Α΄ Ιωάννου 1:9). Πρόσεξε τη λέξη «πιστός». Δεν λέει «ίσως» ή «αν είναι σε καλή διάθεση». Είναι δέσμευσή Του, σαν υπογραφή. Επομένως, η συγχώρηση δεν κρέμεται από το πόσο καλά νιώθεις, αλλά από το πόσο αξιόπιστος είναι Εκείνος.
Και μη φοβάσαι ότι θα σε διώξει στην πόρτα. Συνεπώς, ο Ιησούς το είπε καθαρά: όποιον έρχεται σ' Αυτόν δεν θα τον πετάξει έξω με κανέναν τρόπο (Ιωάννης 6:37). Άρα η πόρτα δεν είναι μισάνοιχτη ούτε κλειδωμένη - είναι ορθάνοιχτη, και σε περιμένει απόψε, ακριβώς όπως είσαι.
Πρακτικά βήματα: έλα όπως είσαι
Ας γίνουμε πρακτικές. Πρώτα, ονόμασε το πράγμα. Μη λες αόριστα «είμαι κακή»· πες στον Θεό συγκεκριμένα τι σε βαραίνει. Παραδόξως, όταν ονομάζεις την αμαρτία μου δυνατά, χάνει τη δύναμη που είχε στο σκοτάδι. Επιπλέον, ο Θεός το ξέρει ήδη - δεν θα Τον σοκάρεις με τίποτα, ούτε καν με αυτό που νομίζεις ότι είναι η χειρότερη αμαρτία μου.
Έπειτα, δέξου τη συγχώρηση αντί να την «κερδίσεις». Δηλαδή μην περιμένεις να γίνεις καλύτερη πρώτα· έλα τώρα, λεκιασμένη και κουρασμένη. Ο Θεός είναι κοντά στους συντετριμμένους (Ψαλμοί 34:18), όχι στους τέλειους. Τέλος, όταν η παλιά φωνή ξαναέρθει το βράδυ και ψιθυρίσει ότι η αμαρτία μου είναι αξεπέραστη, απάντησέ της με τον λόγο Του και όχι με τα συναισθήματά σου της στιγμής.
Ένα τελευταίο, καθημερινό βήμα: μην το κάνεις μόνη. Για παράδειγμα, βρες μια χριστιανή που εμπιστεύεσαι και μίλησέ της· η ντροπή λιώνει όταν τη μοιραστείς. Αν θες σταθερή διδασκαλία, υπάρχει στήριξη. Το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει απλά, ζεστά μαθήματα της Αγίας Γραφής για ανθρώπους που ξεκινούν ακριβώς από εκεί που είσαι κι εσύ - με τις απορίες και τα βάρη σου.
Βασικά σημεία
- 01Η σκέψη «η αμαρτία μου είναι πολύ μεγάλη» είναι συναίσθημα, όχι αλήθεια· ο λόγος του Θεού λέει το αντίθετο.
- 02Το αίμα του Χριστού καθαρίζει κάθε αμαρτία - όχι μερικές, όλες - όποιον στρέφεται σ' Αυτόν με μετάνοια.
- 03Η μετάνοια δεν είναι τέλεια τελετή· είναι μια ειλικρινής καρδιά που λέει «έσφαλα, Σε χρειάζομαι».
- 04Δεν περιμένεις να γίνεις καλύτερη πρώτα· έρχεσαι όπως είσαι και δέχεσαι το έλεος ως δώρο.
- 05Ο Θεός υπόσχεται «πιστά» να συγχωρεί όποιον ομολογεί, και δεν διώχνει κανέναν που έρχεται σ' Αυτόν.