Όταν η καρδιά σφίγγεται μπροστά σε ό,τι έρχεται, η δευτέρα παρουσία του Χριστού δίνει μια απάντηση. Η απάντηση αυτή δεν στηρίζεται σε εικασίες αλλά σε υπόσχεση: ο Κύριος Ιησούς επιστρέφει, ορατά και ένδοξα. Έτσι ο φόβος για το μέλλον δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Πράγματι, σκοτεινά σύννεφα μαζεύονται στον ορίζοντα της εποχής μας, και ολοένα και πιο πιεστικά ανεβαίνει το ερώτημα: τι μας περιμένει;
Η αγωνία είναι κατανοητή. Ωστόσο, η Αγία Γραφή δεν μας αφήνει να την κουβαλάμε μόνοι. Αντίθετα, μας δίνει μια στέρεη ελπίδα, που δεν εξαρτάται από το πόσο καλά ή άσχημα φαίνονται τα πράγματα γύρω μας. Δηλαδή η βεβαιότητα δεν έρχεται από το να μαντέψουμε σωστά το αύριο, αλλά από το να γνωρίσουμε Εκείνον που κρατάει το αύριο στα χέρια του.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τρία πράγματα. Πρώτον, γιατί ο φόβος για το μέλλον δεν χρειάζεται να μας κυβερνά. Δεύτερον, τι λέει στ' αλήθεια η βιβλική προφητεία για την επιστροφή του Χριστού. Τρίτον, πώς η προσδοκία αυτή γίνεται η κεντρική ελπίδα των πιστών. Θα το κάνουμε χωρίς ημερομηνίες, χωρίς τρομολαγνεία και με ταπεινότητα στα όσα η Γραφή αφήνει μυστήριο.
Η αγωνία για το μέλλον και γιατί η δευτέρα παρουσία νικά τον φόβο
Δεν χρειάζεται κανείς να είναι απαισιόδοξος για να νιώσει την ανησυχία της εποχής. Πόλεμοι, οικονομική αβεβαιότητα, φυσικές καταστροφές και μια διάχυτη αίσθηση ότι κάτι κλονίζεται φτάνουν πια μέσα στο σπίτι μας, στην οθόνη μας, στη σκέψη μας. Έτσι, ολοένα πιο επίμονα, γεννιέται το ερώτημα αν υπάρχει βάσιμος λόγος για ελπίδα.
Η φυσική μας αντίδραση παίρνει δύο δρόμους. Είτε κλείνουμε τα μάτια και ελπίζουμε ότι όλα θα μείνουν «ως έχουν», είτε βυθιζόμαστε στον τρόμο και τις θεωρίες για το τέλος. Όμως καμία από τις δύο στάσεις δεν αναπαύει την καρδιά. Η πρώτη είναι αυταπάτη, η δεύτερη είναι παράλυση. Με άλλα λόγια, ο φόβος μπορεί να περιγράψει το πρόβλημα, αλλά δεν δίνει ποτέ απάντηση.
Εδώ ακριβώς παρεμβαίνει η βιβλική προφητεία με διαφορετική φωνή. Δεν μας καλεί να μαντέψουμε ημερομηνίες ούτε να ταυτίσουμε πρόσωπα και χώρες με προφητικές μορφές. Αντίθετα, στρέφει το βλέμμα μας σε ένα Πρόσωπο που έρχεται. Επομένως, ο τελευταίος λόγος για το μέλλον δεν ανήκει στον φόβο μας, αλλά στον Κύριο που επιστρέφει.
Η δευτέρα παρουσία ως βέβαιη υπόσχεση, όχι εικασία
Το θεμέλιο της ελπίδας μας δεν είναι μια αισιόδοξη διάθεση, αλλά μια ρητή υπόσχεση. Την ημέρα που ο Ιησούς ανέβηκε στον ουρανό, δύο άγγελοι διαβεβαίωσαν τους μαθητές ότι ο ίδιος Ιησούς θα ξανάρθει με τον ίδιο τρόπο που τον είδαν να φεύγει (Πράξεις 1:11). Δηλαδή η επιστροφή του Χριστού δεν είναι ευσεβής πόθος, αλλά λόγος που δόθηκε από τον ουρανό.
Ο ίδιος ο Κύριος μίλησε ξεκάθαρα γι' αυτή την ημέρα. Δεν την περιέγραψε ως κάτι κρυφό ή αμφίβολο, αλλά ως γεγονός ορατό σε όλη τη γη, με δύναμη και δόξα μεγάλη (Ματθαίος 24:30). Συνεπώς, η δευτέρα παρουσία δεν θα είναι μια ιδιωτική εμπειρία λίγων μυημένων, αλλά μια φανέρωση που κανείς δεν θα μπορέσει να αρνηθεί.
Αυτή η βεβαιότητα αλλάζει ριζικά τον τρόπο που κοιτάμε το μέλλον. Πράγματι, αν η ιστορία προχωρά τυφλά προς το χάος, τότε ο φόβος είναι δικαιολογημένος. Αν όμως κατευθύνεται προς μια συνάντηση με τον αναστημένο Κύριο, τότε ακόμη και τα δύσκολα αποκτούν άλλο νόημα. Έτσι, η προφητεία δεν τροφοδοτεί τον πανικό, αλλά τη σταθερότητα.
Η επιστροφή του Χριστού ως η κεντρική ελπίδα των πιστών
Για τον πιστό, η δευτέρα παρουσία δεν είναι ένα τρομακτικό κεφάλαιο, αλλά η εκπλήρωση της πιο βαθιάς προσδοκίας. Ο Ιησούς υποσχέθηκε στους δικούς του ότι θα έρθει ξανά για να τους πάρει κοντά του. Δηλαδή η ελπίδα μας δεν είναι ένα μέρος, αλλά μια συνάντηση με Πρόσωπο.
Ο απόστολος Παύλος περιγράφει αυτή την ώρα με όρους χαράς και ανάστασης. Όσοι έχουν πεθάνει εν Χριστώ θα αναστηθούν, και μαζί με τους ζωντανούς θα συναντήσουν τον Κύριο (Α' Θεσσαλονικείς 4:16). Με άλλα λόγια, ο θάνατος δεν είναι το τέλος της ιστορίας για όποιον ανήκει στον Χριστό.
Και η ελπίδα προχωρά ακόμη πιο μακριά. Η Γραφή δεν υπόσχεται απλώς διαφυγή από έναν κακό κόσμο. Υπόσχεται μια καινούργια πραγματικότητα, όπου ο Θεός σκουπίζει κάθε δάκρυ και ο θάνατος, το πένθος και ο πόνος δεν θα υπάρχουν πια (Αποκάλυψη 21:4). Επομένως, η τελική λέξη της ιστορίας δεν είναι η φθορά, αλλά η αποκατάσταση κάθε πράγματος.
Χωρίς ημερομηνίες: η ταπεινότητα που ζητά η βιβλική προφητεία
Όσο βέβαιη είναι η επιστροφή του Χριστού, άλλο τόσο άγνωστος μένει ο χρόνος της. Ο ίδιος ο Ιησούς δήλωσε ότι την ημέρα και την ώρα δεν τη γνωρίζει κανείς, ούτε καν οι άγγελοι, παρά μόνο ο Πατέρας (Ματθαίος 24:36). Συνεπώς, κάθε προσπάθεια να οριστεί ημερομηνία αντιβαίνει ευθέως στα λόγια του Κυρίου και αξίζει μόνο τη δυσπιστία μας.
Η Γραφή μάς προστατεύει επίσης από έναν άλλο πειρασμό: το να ερμηνεύουμε την καθυστέρηση ως αδιαφορία. Ο απόστολος Πέτρος εξηγεί ότι ο Κύριος δεν βραδύνει την υπόσχεσή του, αλλά μακροθυμεί, μη θέλοντας να χαθεί κανείς, αλλά όλοι να έρθουν σε μετάνοια (Β' Πέτρου 3:9). Δηλαδή ο χρόνος που περνά δεν είναι σημάδι λήθης, αλλά έλεος που δίνει ευκαιρία.
Υπάρχουν ζητήματα στην εσχατολογία όπου ειλικρινείς πιστοί διαφωνούν, όπως το τίμινγκ της θλίψης, η αρπαγή ή η χιλιετία. Σε αυτά αξίζει σεβασμός στις διαφορετικές ευαγγελικές ερμηνείες και ταπεινότητα, χωρίς δογματισμό. Άλλωστε, το κέντρο της προσδοκίας μας δεν είναι ένα διάγραμμα γεγονότων, αλλά το βέβαιο πρόσωπο του ερχόμενου Κυρίου.
Πώς να είσαι έτοιμος: η ελπίδα που αλλάζει το σήμερα
Η σωστή στάση απέναντι στη δευτέρα παρουσία δεν είναι ούτε ο τρόμος ούτε η αδιαφορία, αλλά η ετοιμότητα. Ο απόστολος Ιωάννης γράφει κάτι παρήγορο. Αν και δεν ξέρουμε ακόμη πλήρως τι θα γίνουμε, ξέρουμε πως όταν φανερωθεί ο Κύριος θα γίνουμε όμοιοι μ' Εκείνον. Πράγματι, αυτή η ελπίδα δεν μας αφήνει αδρανείς.
Η ίδια ελπίδα έχει και άμεση πρακτική συνέπεια. Όποιος την κρατά μέσα του, καθαρίζει τον εαυτό του και τη ζωή του. Με άλλα λόγια, η προσδοκία της επιστροφής του Χριστού δεν μας αποσπά από τη ζωή, αλλά μας κάνει να τη ζούμε με σοβαρότητα, αγάπη και αγιότητα εδώ και τώρα. Η ετοιμότητα, λοιπόν, δεν είναι αγωνία αλλά τρόπος ζωής.
Γι' αυτό και ο Ιησούς μιλά διαφορετικά για τα δύσκολα που θα προηγηθούν. Δεν λέει στους δικούς του να σκύψουν το κεφάλι από φόβο, αλλά να σηκωθούν, γιατί η απολύτρωσή τους πλησιάζει (Λουκάς 21:28). Αν θέλεις να εμβαθύνεις βιβλικά σε αυτή την ελπίδα της δευτέρας παρουσίας, μπορείς να μελετήσεις τη Γραφή συστηματικά μέσα από την κοινότητα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος. Έτσι, ο φόβος για το μέλλον δίνει τη θέση του στην προσμονή του Κυρίου που έρχεται.
Βασικά σημεία
- 01Η δευτέρα παρουσία του Χριστού είναι βέβαιη υπόσχεση που δόθηκε από τον ουρανό, όχι εικασία· γι' αυτό ο φόβος για το μέλλον δεν έχει τον τελευταίο λόγο.
- 02Η επιστροφή του Χριστού θα είναι ορατή και ένδοξη, και αποτελεί την κεντρική ελπίδα των πιστών: ανάσταση, συνάντηση με τον Κύριο και ένας κόσμος χωρίς δάκρυα.
- 03Η βιβλική προφητεία δεν ορίζει ημερομηνίες ούτε ταυτίζει πρόσωπα με προφητικές μορφές· ο ίδιος ο Ιησούς είπε ότι την ώρα δεν τη γνωρίζει κανείς εκτός από τον Πατέρα.
- 04Στα αμφιλεγόμενα ζητήματα (τίμινγκ θλίψης, αρπαγή, χιλιετία) αρμόζει σεβασμός στις διαφορετικές ευαγγελικές ερμηνείες και ταπεινότητα, χωρίς δογματισμό.
- 05Η σωστή απάντηση δεν είναι ο τρόμος αλλά η ετοιμότητα: μια ζωντανή ελπίδα που καθαρίζει την καρδιά και μας κάνει να ζούμε το σήμερα προσμένοντας τον Κύριο.