Χρόνος για τον Θεό; Δεν σου λείπουν ώρες, λείπει κάτι άλλο

I.Το ψέμα: «θα ασχοληθώ με τον Θεό αργότερα»

Δες πώς δουλεύει αυτό μέσα στη μέρα σου. Αρχικά ξυπνάς και πιάνεις πρώτα το κινητό. Έπειτα έρχονται το πρωινό, τα παιδιά, τα μηνύματα, η δουλειά. Τέλος, το βράδυ σωριάζεσαι στον καναπέ, εξαντλημένη. Κάπου εκεί ψιθυρίζεις: «Αύριο θα κάτσω λίγο με τον Θεό.» Όμως το αύριο μοιάζει ίδιο.

Έτσι παγιδεύεσαι. Ο Θεός δεν φεύγει από τη ζωή σου με μια μεγάλη απόφαση. Φεύγει σιγά σιγά, καθώς μπαίνει πάντα τελευταίος στη λίστα. Επιπλέον, μια φωνή σού λέει: «Η ζωή είναι δική σου, κάνε ό,τι προλαβαίνεις.» Ακούγεται ελευθερία. Στην πραγματικότητα είναι μια αόρατη αλυσίδα.

Για παράδειγμα, στέκεσαι μπροστά στον καθρέφτη το πρωί και νιώθεις άδεια, χωρίς να ξέρεις γιατί. Έχεις χίλια πράγματα και κανένα δεν σε γεμίζει. Δηλαδή αυτό το κενό δεν λέει «τρέξε περισσότερο». Λέει «κάτι λείπει από την πρώτη θέση».

Η παγίδα είναι πονηρή ακριβώς επειδή δεν μοιάζει με παγίδα. Κανείς δεν αποφασίζει μια μέρα να αφήσει τον Θεό απ' έξω. Απλώς αναβάλλεις. Λες «όταν ηρεμήσουν τα πράγματα», «όταν μεγαλώσουν τα παιδιά», «όταν βρω χρόνο για τον Θεό». Όμως τα πράγματα ποτέ δεν ηρεμούν αρκετά. Έτσι το «αργότερα» γίνεται «ποτέ», χωρίς καν να το καταλάβεις.

II.Γιατί ο λίγος χρόνος για τον Θεό είναι ψέμα

Σκέψου το ειλικρινά. Βρίσκεις χρόνο γι' αυτά που αγαπάς. Για παράδειγμα, για μια σειρά, για ένα τηλεφώνημα με τη φίλη σου, για να δεις τι κάνουν οι άλλες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δηλαδή ο χρόνος υπάρχει. Απλώς πάει εκεί που είναι η καρδιά σου, επομένως το θέμα δεν είναι η ποσότητά του.

Γι' αυτό το «δεν έχω χρόνο» δεν είναι αλήθεια για το ρολόι. Είναι αλήθεια για τις προτεραιότητες. Ο Ιησούς το είπε καθαρά: όπου είναι ο θησαυρός σου, εκεί θα είναι και η καρδιά σου (Ματθαίος 6:21). Με άλλα λόγια, δεν χάνεις τον χρόνο σου· τον επενδύεις. Το ερώτημα είναι πού.

Ωστόσο εδώ κρύβεται και μια ενοχή που σε βαραίνει. Νομίζεις ότι χρειάζεσαι μία ολόκληρη ώρα ησυχίας για να μετράει. Δεν είναι έτσι. Ο Θεός δεν ζητά τέλειες συνθήκες. Αντιθέτως, ζητά μια στροφή της καρδιάς, ακόμα κι ανάμεσα στα πιάτα.

Σκέψου το κι αλλιώς. Όταν αγαπάς κάποιον, δεν μετράς τα λεπτά· τα κλέβεις. Στέλνεις ένα μήνυμα στην ουρά του σούπερ μάρκετ, σκέφτεσαι τον άλλον ενώ οδηγείς. Έτσι λειτουργεί και ο χρόνος για τον Θεό. Δεν είναι ένα ραντεβού που πρέπει να κλείσεις, αλλά μια παρουσία που σε συντροφεύει. Επομένως το «δεν προλαβαίνω» κρύβει συχνά ένα «δεν το έχω βάλει ακόμα στην καρδιά μου».

III.Η αλήθεια: ζήτησε πρώτα τον Θεό

Να η αλήθεια που ελευθερώνει. Ό,τι βάζεις πρώτο διαμορφώνει όλα τα υπόλοιπα. Για παράδειγμα, αν βάλεις πρώτο τον φόβο, η μέρα σου γεμίζει άγχος. Επιπλέον, αν βάλεις πρώτη τη σύγκριση, νιώθεις πάντα λίγη. Αν όμως βάλεις πρώτο τον Θεό, τα άλλα μπαίνουν στη θέση τους.

Ο Ιησούς το υποσχέθηκε ξεκάθαρα. Ζήτα πρώτα τη βασιλεία του Θεού, και όλα τα υπόλοιπα θα σου δοθούν (Ματθαίος 6:33). Δεν λέει «παράτα τα πάντα». Λέει «βάλε με πρώτο, και θα δεις πώς ξεμπλέκει το κουβάρι». Για παράδειγμα, όταν αρχίζεις τη μέρα μαζί Του, οι μικρές αναποδιές δεν σε ρίχνουν τόσο εύκολα.

Επιπλέον, ο Θεός δεν είναι ένα ακόμη καθήκον στη λίστα σου. Αντιθέτως, είναι η πηγή που δίνει νόημα σε όλη τη λίστα. Ο ψαλμωδός το ένιωσε αυτό βαθιά, λέγοντας πως κοντά στον Θεό η ψυχή του βρίσκει χορτασμό και χαρά (Ψαλμοί 16:11). Δηλαδή, αυτό ζητά κι η δική σου κουρασμένη καρδιά.

IV.Ο Θεός θέλει σχέση, όχι άλλη μία υποχρέωση

Ίσως φοβάσαι ότι ο Θεός σε κοιτά αυστηρά και κρατά λογαριασμό για το πόσο λίγο Του δίνεις. Ωστόσο μην το πιστέψεις αυτό. Δεν σε θέλει για να σε κουράσει. Αντιθέτως, σε θέλει επειδή σε αγαπά. Για παράδειγμα, ο ίδιος ο Ιησούς καλεί τους κουρασμένους κοντά Του για να βρουν ανάπαυση (Ματθαίος 11:28).

Δηλαδή ο χρόνος μαζί Του δεν αφαιρεί από τη ζωή σου. Αντιθέτως, της δίνει αναπνοή. Όταν νιώθεις μόνη το βράδυ, Εκείνος είναι παρών. Όταν σε πνίγει η ενοχή, Εκείνος προσφέρει συγχώρεση. Επομένως η σχέση αυτή είναι ζωντανή και θέλει φροντίδα, όπως κάθε σχέση που αγαπάς.

Να το θυμάσαι όμως. Αυτή η σχέση μπορεί και να ξεχαστεί από τη δική μας πλευρά, αν την αφήνουμε διαρκώς τελευταία. Γι' αυτό η Γραφή μάς προτρέπει να πλησιάζουμε τον Θεό, με την υπόσχεση πως τότε κι Εκείνος πλησιάζει εμάς (Ιακώβου 4:8). Το πρώτο βήμα είναι δικό σου.

Φαντάσου, για παράδειγμα, μια φιλία που την αφήνεις χρόνια χωρίς τηλεφώνημα. Δεν χάνεται με καβγά· σβήνει από αμέλεια. Δηλαδή το ίδιο ισχύει κι εδώ. Ο Θεός δεν φεύγει θυμωμένος, μα η δική σου καρδιά μπορεί να κρυώσει αν δεν Του δίνεις χώρο. Η καλή είδηση, ωστόσο, είναι πως η πόρτα μένει πάντα ανοιχτή. Αρκεί μια ειλικρινής στροφή, και θα νιώσεις ξανά πόσο κοντά είναι.

V.Πρακτικά βήματα για να βρεις χρόνο για τον Θεό

Ας γίνουμε πρακτικές. Δεν χρειάζεσαι μια τέλεια ρουτίνα. Αρχικά, διάλεξε μία στιγμή που έτσι κι αλλιώς υπάρχει: τον πρώτο καφέ, τη διαδρομή, τα πέντε λεπτά πριν κοιμηθείς. Σύνδεσε τον Θεό με κάτι που ήδη κάνεις, και θα Τον θυμάσαι πιο εύκολα.

Έπειτα, κράτα το μικρό και ειλικρινές. Διάβασε λίγα εδάφια και μίλησέ Του απλά, σαν σε φίλο. Αν δεν ξέρεις από πού ν' αρχίσεις, δες πρακτικά το Πώς να μελετώ την Αγία Γραφή; (Ιησούς του Ναυή 1:8). Και όταν σε πιάνει φόβος ή άγχος, βοηθά το Πώς μπορώ να προσεύχομαι όταν είμαι γεμάτος φόβο;.

Τέλος, μην τα παρατάς όταν χάνεις μια μέρα. Η πίστη δεν είναι αγώνας τελειότητας. Αντιθέτως, είναι μια σχέση που μεγαλώνει με τη συνέπεια, όχι με την εντέλεια. Αν θέλεις παρέα στον δρόμο, υπάρχει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Ο Παύλος το έλεγε όμορφα: ξεχνάμε τα πίσω και απλωνόμαστε προς τα μπρος (Φιλιππησίους 3:13).