«Και άκουσαν τη φωνή του Κυρίου του Θεού, που περπατούσε στον κήπο κατά το δειλινό· και κρύφτηκαν ο Αδάμ και η γυναίκα του από το πρόσωπο του Κυρίου του Θεού, ανάμεσα στα δέντρα του κήπου.»
Γένεση 3:8
Ας το πούμε όπως πραγματικά το νιώθεις: «Αν υπάρχει Θεός, γιατί ο Θεός δεν φανερώνεται μια φορά μπροστά μου;» Θες να Τον δεις με τα μάτια σου και να τελειώνει η αμφιβολία. Είναι μια πολύ τίμια απορία, και δεν είσαι ο μόνος που τη σκέφτεσαι. Η σύντομη απάντηση είναι ότι δεν κρύβεται από καπρίτσιο ούτε επειδή αδιαφορεί. Αντίθετα, ανάμεσα σε σένα και σε Αυτόν υπάρχει ένα εμπόδιο που το έβαλε η αμαρτία, και αυτό είναι που μπλοκάρει το «πρόσωπο με πρόσωπο».
Σκέψου το σαν ένα δείπνο που κάποτε ήταν προγραμματισμένο για δύο φίλους, και τη μέρα της συνάντησης ο ένας έφυγε τρέχοντας και κρύφτηκε. Το τραπέζι έμεινε στρωμένο, ωστόσο η παρέα χάθηκε. Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία μας με τον Θεό. Δηλαδή το ερώτημα γιατί ο Θεός δεν φανερώνεται έχει μια ολόκληρη ιστορία από πίσω. Παρακάτω, λοιπόν, θα δούμε γιατί δεν Τον βλέπουμε σήμερα, γιατί αυτό δεν σημαίνει ότι μας εγκατέλειψε, και κυρίως πώς ανοίγει ξανά ο δρόμος της επιστροφής.
Στην αρχή δεν ήταν έτσι: η χαμένη κοινωνία με τον Θεό
Για να καταλάβεις γιατί τώρα νιώθεις απόσταση, πρέπει πρώτα να δεις πώς ήταν τα πράγματα στην αρχή. Η Αγία Γραφή λέει ότι οι πρώτοι άνθρωποι ζούσαν σε άμεση κοινωνία με τον Θεό, σαν δύο πρόσωπα που περπατούν μαζί και μιλάνε φυσιολογικά. Δεν υπήρχε τοίχος ανάμεσά τους, δεν υπήρχε φόβος, δεν υπήρχε αυτό το κενό που σήμερα μας πληγώνει.
Όλα όμως άλλαξαν τη στιγμή της ανυπακοής. Αμέσως μόλις παράκουσαν, το πρώτο πράγμα που έκαναν ο Αδάμ και η γυναίκα του ήταν να τρέξουν και να κρυφτούν από τον Θεό ανάμεσα στα δέντρα (Γένεση 3:8). Πρόσεξε κάτι σημαντικό εδώ: στην αρχή δεν κρύφτηκε ο Θεός από τον άνθρωπο. Αντίθετα, ο άνθρωπος κρύφτηκε από τον Θεό. Με άλλα λόγια, η πρώτη κίνηση απομάκρυνσης ήρθε από τη δική μας πλευρά, όχι από τη δική Του.
Δηλαδή το ερώτημα «γιατί δεν Τον βλέπω;» έχει μια ανατροπή που σπάνια σκεφτόμαστε. Η απόσταση δεν ξεκίνησε επειδή ένας μακρινός Θεός γύρισε την πλάτη. Ξεκίνησε επειδή ο φόβος και η ντροπή έκαναν τον άνθρωπο να θελήσει να εξαφανιστεί από το βλέμμα Του.
Γιατί ο Θεός δεν φανερώνεται σήμερα: το τείχος της αμαρτίας
Ας έρθουμε τώρα στην καρδιά του ζητήματος. Ο λόγος που σήμερα ο Θεός δεν φανερώνεται μπροστά μας δεν είναι η αδιαφορία, αλλά ένα πραγματικό εμπόδιο. Ο προφήτης Ησαΐας το λέει ωμά: οι ανομίες μας έβαλαν χωρίσματα ανάμεσα σε εμάς και στον Θεό, και οι αμαρτίες μας Του έκρυψαν το πρόσωπο (Ησαΐας 59:2). Δηλαδή το τείχος δεν είναι φανταστικό· είναι η ίδια η αμαρτία που στέκεται στη μέση.
Υπάρχει κι ένας δεύτερος λόγος, εξίσου σοβαρός. Ο Θεός είναι απόλυτα καθαρός και κατοικεί σε φως που κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να πλησιάσει· κανένας δεν Τον είδε ποτέ ούτε μπορεί να Τον δει με τα φυσικά του μάτια (Α' Τιμόθεο 6:16). Για να το νιώσεις, σκέψου ότι δεν μπορείς να κοιτάξεις κατάματα τον ήλιο χωρίς να τυφλωθείς. Με τον ίδιο τρόπο, η αγιότητα του Θεού είναι τόσο εκτυφλωτική που, στην κατάστασή μας, το «πρόσωπο με πρόσωπο» θα μας συνέτριβε αντί να μας βοηθούσε.
Επομένως ο αόρατος Θεός δεν είναι ένας Θεός που παίζει κρυφτό μαζί μας για να μας μπερδέψει. Αντίθετα, η αορατότητα αυτή είναι ταυτόχρονα συνέπεια της δικής μας ρήξης και προστασία για εμάς. Δηλαδή, όταν ρωτάμε γιατί ο Θεός δεν φανερώνεται, η πιο τίμια απάντηση είναι διπλή. Από τη μία, το τείχος το έστησε η αμαρτία. Από την άλλη, η αγιότητά Του προστατεύει εμάς όσο είμαστε ακόμη χωρισμένοι. Με άλλα λόγια, αν Τον βλέπαμε τώρα όπως είναι, δεν θα αντέχαμε το βάρος της παρουσίας Του.
Πώς ο Θεός φανερώνεται μέσα από τον Ιησού
Εδώ είναι που η ιστορία αλλάζει εντελώς τόνο. Παρόλο που κανείς δεν είδε ποτέ τον Θεό άμεσα, η Αγία Γραφή λέει ότι ο μονογενής Υιός, που βρίσκεται στην αγκαλιά του Πατέρα, Εκείνος μας Τον φανέρωσε (Ιωάννης 1:18). Δηλαδή ο Θεός δεν μας άφησε στο σκοτάδι· αντίθετα, διάλεξε να γίνει ορατός με τρόπο που να μπορούμε να αντέξουμε. Με άλλα λόγια, η απάντηση στο γιατί ο Θεός δεν φανερώνεται με εκτυφλωτική δόξα είναι ότι προτίμησε να φανερώνεται με ταπεινό, ανθρώπινο πρόσωπο.
Σκέψου πάλι το χαμένο δείπνο της αρχής. Αντί να μείνει το τραπέζι άδειο για πάντα, ο ίδιος ο οικοδεσπότης βγήκε έξω να βρει τον καλεσμένο που κρύφτηκε. Αυτό ακριβώς έκανε ο Θεός όταν ήρθε ο Ιησούς: ντύθηκε την ανθρώπινη φύση μας, περπάτησε ανάμεσά μας και έδειξε με σάρκα και οστά πώς είναι η καρδιά του Πατέρα. Για παράδειγμα, όποιος γνώρισε τον Ιησού, την καλοσύνη Του και την αλήθεια Του, είδε στην πράξη ποιος είναι ο Θεός.
Ωστόσο ο Ιησούς δεν ήρθε μόνο για να μας δείξει κάτι, αλλά για να μας ανοίξει έναν δρόμο. Ο ίδιος είπε ότι Αυτός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή, και ότι κανείς δεν φτάνει στον Πατέρα παρά μόνο μέσα από Αυτόν (Ιωάννης 14:6). Με άλλα λόγια, η γέφυρα πάνω από το τείχος της αμαρτίας έχει όνομα, και το όνομα αυτό είναι ο Ιησούς.
Πρακτικά βήματα: πώς ξαναβρίσκεις τον αόρατο Θεό
Ίσως σκέφτεσαι: «Ωραία όλα αυτά, αλλά πώς με αφορούν εμένα σήμερα;» Καλή ερώτηση. Η αλήθεια είναι ότι ο πρώτος που έκανε κίνηση επιστροφής δεν είσαι εσύ, αλλά ο Θεός. Επειδή τόσο πολύ αγάπησε τον κόσμο, έδωσε τον μονογενή Του Υιό, ώστε όποιος Τον εμπιστευτεί να μη χαθεί, αλλά να έχει αιώνια ζωή (Ιωάννης 3:16). Δηλαδή η αγάπη ήρθε πρώτη· εσένα σου μένει να την υποδεχτείς.
Αρχικά, σταμάτα να ψάχνεις απόδειξη μόνο με τα μάτια και δώσε χώρο στην εμπιστοσύνη. Πες στον Θεό απλά, με δικά σου λόγια, ότι θες να Τον γνωρίσεις και ότι παραδέχεσαι τη ρήξη που έφερε η δική σου αμαρτία. Έπειτα, διάβασε τα Ευαγγέλια, εκεί όπου ο Ιησούς γίνεται ζωντανός μπροστά σου, και ζήτησέ Του να σου ανοίξει τα μάτια της καρδιάς. Τέλος, βρες ανθρώπους που περπατούν ήδη αυτόν τον δρόμο, ώστε να μην προσπαθείς μόνος.
Αν θέλεις να πας ένα βήμα παραπέρα και να μελετήσεις σοβαρά την Αγία Γραφή, μπορείς να ξεκινήσεις από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, που προσφέρει δωρεάν μαθήματα για απλούς ανθρώπους. Έτσι η αναζήτηση παύει να είναι μια μοναχική απορία και γίνεται ένα πραγματικό ταξίδι γνωριμίας.
Η μέρα που θα Τον δούμε: το δείπνο που ξαναστρώνεται
Υπάρχει κι ένα τελευταίο κομμάτι που δίνει ελπίδα. Το ότι σήμερα δεν Τον βλέπουμε δεν είναι το τέλος της ιστορίας, αλλά μια προσωρινή κατάσταση. Η Αγία Γραφή υπόσχεται ότι όσοι ανήκουν στον Θεό θα δουν κάποτε το πρόσωπό Του, και το όνομά Του θα είναι γραμμένο πάνω τους (Αποκάλυψη 22:4). Δηλαδή το «πρόσωπο με πρόσωπο» που λαχταράς δεν ακυρώθηκε· απλώς μετατέθηκε για τη στιγμή που θα είμαστε έτοιμοι γι' αυτό.
Με άλλα λόγια, το χαμένο δείπνο της αρχής ξαναστρώνεται. Αυτή τη φορά κανείς δεν θα χρειαστεί να κρυφτεί, γιατί η αμαρτία που είχε στήσει το τείχος θα έχει φύγει από τη μέση. Έτσι η αορατότητα του Θεού δεν είναι ο τελικός λόγος, αλλά μια παρένθεση μέσα σε μια ιστορία που οδεύει προς τη συνάντηση.
Επομένως, αν ρωτάς τίμια γιατί ο Θεός δεν φανερώνεται τώρα, η απάντηση είναι διπλή. Από τη μία, υπάρχει το τείχος που έβαλε η πτώση του ανθρώπου. Από την άλλη, υπάρχει μια αγάπη που δούλεψε σιωπηλά για να γκρεμίσει αυτό το τείχος μέσα από τον Ιησού. Το ερώτημα τελικά δεν είναι αν θα δεις τον Θεό, αλλά αν θα δεχτείς τον δρόμο που Εκείνος ήδη άνοιξε.
Βασικά σημεία
- 01Στην αρχή ο άνθρωπος ζούσε σε άμεση κοινωνία με τον Θεό· η αμαρτία είναι αυτή που έσπασε τη σχέση.
- 02Δεν κρύφτηκε ο Θεός πρώτος· ο άνθρωπος κρύφτηκε από Αυτόν μετά την πτώση του ανθρώπου.
- 03Ο αόρατος Θεός κατοικεί σε φως που δεν αντέχουμε ακόμη να δούμε με τα φυσικά μας μάτια.
- 04Ο Ιησούς φανέρωσε τον Θεό και άνοιξε τον μοναδικό δρόμο επιστροφής προς τον Πατέρα.
- 05Τέλος, όσοι Τον εμπιστεύονται θα δουν κάποτε το πρόσωπό Του· η αορατότητα είναι προσωρινή, όχι μόνιμη.