«Με την πίστη άφησε την Αίγυπτο, χωρίς να φοβηθεί τον θυμό του βασιλιά· γιατί έμεινε σταθερός σαν να έβλεπε τον αόρατο Θεό.»
Εβραίους 11:27
Πώς βρίσκει κανείς αντοχή στον πόνο όταν ο Θεός μοιάζει εντελώς αόρατος; Ίσως αυτή τη στιγμή να ζεις μέσα σε μια δοκιμασία που δεν διάλεξες: μια αρρώστια που δεν φεύγει, μια απώλεια που σε άδειασε, ή έναν τοίχο που σου πήρε ό,τι αγαπούσες. Και ίσως η πιο σκληρή πληγή να μην είναι ο ίδιος ο πόνος, αλλά η σιωπή. Προσεύχεσαι, και ο ουρανός φαίνεται κλειστός.
Ωστόσο, δεν είσαι μόνος σε αυτό το σκοτάδι, και δεν είσαι ο πρώτος που το περπατάει. Πράγματι, πριν από περίπου τετρακόσια χρόνια, ένας απλός κατασκευαστής χύτρων στην Αγγλία, ο Τζον Μπάνιαν, έχασε δώδεκα ολόκληρα χρόνια της ζωής του πίσω από τα κάγκελα, μόνο και μόνο επειδή κήρυττε το ευαγγέλιο. Δηλαδή, έχασε την ελευθερία του, τη δουλειά του και την καθημερινή ζωή με τη γυναίκα και τα παιδιά του.
Ωστόσο, αντί να τσακιστεί, βγήκε από εκείνο το κελί πιο δυνατός, με τον πιο αληθινό Χριστό που είχε γνωρίσει ποτέ. Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί πώς η ζωή του μάς δείχνει ότι η αντοχή στον πόνο δεν στηρίζεται ποτέ σε όσα βλέπουμε, αλλά στην εμπιστοσύνη στον αόρατο Θεό που κρατά τα πάντα στα χέρια του.
Αντοχή στον πόνο σημαίνει να ζεις εμπιστευόμενος τον αόρατο Θεό
Όταν ο Μπάνιαν προσπαθούσε να εξηγήσει το μυστικό της αντοχής του, χρησιμοποιούσε ξανά και ξανά μία φράση: «να ζεις εμπιστευόμενος τον αόρατο Θεό». Δεν εννοούσε ότι ο Θεός ήταν απών. Εννοούσε ότι η πίστη βλέπει αυτό που τα μάτια δεν φτάνουν. Πράγματι, αυτή ακριβώς η ματιά κράτησε όρθιους τους πιστούς όλων των αιώνων μέσα στη φωτιά.
Σκέψου, για παράδειγμα, τον Μωυσή. Η Γραφή λέει ότι άντεξε επειδή έβλεπε κάτι που οι άλλοι δεν έβλεπαν (Εβραίους 11:27). Δηλαδή, η αντοχή του δεν στηριζόταν στις συνθήκες, που ήταν εναντίον του, αλλά σε μια Παρουσία πιο πραγματική από τον θυμό του βασιλιά. Ομοίως, ο Μπάνιαν έμαθε στη φυλακή ότι ο αόρατος Θεός ήταν πιο στέρεος κι από τους πέτρινους τοίχους γύρω του.
Επιπλέον, ο απόστολος Παύλος μάς δίνει το κλειδί αυτής της ματιάς. Τα ορατά, λέει, είναι προσωρινά, ενώ τα αόρατα είναι αιώνια (Β' Κορινθίους 4:18). Συνεπώς, η εμπιστοσύνη στον αόρατο Θεό δεν είναι φυγή από την πραγματικότητα· είναι η πιο βαθιά προσγείωση σε αυτήν. Όταν λοιπόν τα μάτια σου βλέπουν μόνο σκοτάδι, η πίστη σού επιτρέπει να ακουμπήσεις σε Εκείνον που το σκοτάδι δεν τον αγγίζει.
Όταν η δοκιμασία δεν είναι τιμωρία αλλά δάσκαλος
Ένας από τους πιο επικίνδυνους ψιθύρους μέσα στον πόνο είναι αυτός: «Ο Θεός σε τιμωρεί». Όμως η ιστορία του Μπάνιαν τον διαψεύδει. Δεν ήταν στη φυλακή επειδή είχε αμαρτήσει, αλλά επειδή ήταν πιστός. Πράγματι, η δοκιμασία του δεν ήταν χτύπημα οργής, αλλά το χωράφι όπου ο Θεός καλλιεργούσε κάτι που δεν φύτρωνε αλλού.
Πράγματι, ο ίδιος ομολόγησε αργότερα ότι σε όλη του τη ζωή δεν είχε καταλάβει τον λόγο του Θεού όσο μέσα στο κελί. Εκεί η Γραφή, που του ήταν πριν κλειστή, έγινε φως. Επιπλέον, εκεί ο Ιησούς Χριστός στάθηκε μπροστά του πιο αληθινός παρά ποτέ. Αυτό ακριβώς περιγράφει ο ψαλμωδός, που ευχαριστεί τον Θεό για τη θλίψη του (Ψαλμοί 119:71), επειδή μέσα από αυτήν έμαθε τις εντολές του.
Ωστόσο, η μεγάλη παρηγοριά δεν είναι απλώς ότι μαθαίνουμε κάτι μέσα στον πόνο. Είναι ότι ο πόνος μας δεν είναι ποτέ εκτός ελέγχου. Όλα, ακόμη και τα πιο σκοτεινά, συνεργούνε για το καλό εκείνων που αγαπούν τον Θεό (Ρωμαίους 8:28). Δηλαδή ο Θεός δεν σπαταλά ούτε ένα δάκρυ· τα πλέκει όλα μέσα σε ένα σχέδιο που εμείς ακόμη δεν βλέπουμε ολόκληρο.
Το κλειδί στην τσέπη: η αντοχή στον πόνο τρέφεται από τον λόγο του Θεού
Σε μια από τις πιο όμορφες σκηνές που έγραψε ο Μπάνιαν, ο ήρωας της «Οδοιπορίας του Προσκυνητή» βρίσκεται κλεισμένος σε ένα βρομερό μπουντρούμι. Ξαφνικά θυμάται κάτι: «Τι ανόητος που είμαι! Έχω στην τσέπη μου ένα κλειδί που λέγεται Υπόσχεση, και μπορεί να ανοίξει κάθε κλειδαριά». Το κλειδί δεν ήταν στα χέρια του δεσμοφύλακα. Ήταν μέσα του, κρυμμένο στην καρδιά του.
Πράγματι, αυτή ήταν η αληθινή ιστορία του Μπάνιαν. Τον περισσότερο καιρό δεν είχε μαζί του παρά μόνο τη Βίβλο, και τις υποσχέσεις της τις είχε χαράξει τόσο βαθιά μέσα του, που τον κρατούσαν όρθιο. Έλεγε ότι δεν θα τις αντάλλασσε με όλο το χρυσάφι του κόσμου. Συνεπώς, η αντοχή του δεν ήταν θέμα χαρακτήρα· αντίθετα, ήταν θέμα τροφής. Δηλαδή, ζούσε από τον λόγο του Θεού.
Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας κι αυτός αλυσοδεμένος, έπιασε την ίδια αλήθεια: ο ίδιος ήταν δεμένος σαν κακούργος, αλλά ο λόγος του Θεού δεν δένεται (Β' Τιμόθεο 2:9). Μπορεί να σου πήραν την υγεία, τη δουλειά, τους ανθρώπους σου. Όμως κανένας τοίχος δεν φυλακίζει τις υποσχέσεις του Θεού. Και κοντά σ' αυτές, ο ίδιος ο Θεός στέκεται κοντά σε όσους έχουν τσακισμένη καρδιά (Ψαλμοί 34:18), ακριβώς εκεί που νιώθεις πιο μόνος.
Πρακτική παρηγοριά για όποιον αντέχει σήμερα στη δοκιμασία
Ίσως διαβάζεις όλα αυτά και σκέφτεσαι: «Ωραία για τον Μπάνιαν, αλλά εγώ δεν αντέχω άλλο». Άκουσε τότε κάτι που εκείνος έλεγε με τρυφερότητα. Ωστόσο, δεν σου ζητούσε να κρύψεις τον πόνο σου ούτε να φορέσεις ένα ψεύτικο χαμόγελο. Αντίθετα, σε καλούσε απλώς να αφεθείς ταπεινά στο χέρι του Θεού, εμπιστευόμενος ότι δεν κάνει τίποτε χωρίς λόγο και ότι όλα τα στρέφει για το καλό σου.
Γι' αυτό, ξεκίνα από κάτι μικρό και αληθινό. Πρώτον, πες στον Θεό ακριβώς πώς νιώθεις, χωρίς ωραιοποιήσεις· οι Ψαλμοί είναι γεμάτοι από τέτοιες ειλικρινείς κραυγές. Δεύτερον, κράτα μία υπόσχεση της Γραφής για τη μέρα σου, σαν εκείνο το κλειδί στην τσέπη. Και τρίτον, μην προσπαθείς να αντέξεις μόνος· ζήτα από αδελφούς να προσεύχονται μαζί σου, όπως ο Μπάνιαν ζητούσε από την εκκλησία του.
Τέλος, θυμήσου ότι ο πόνος έχει ημερομηνία λήξης, ενώ η δόξα που έρχεται δεν έχει. Ο Παύλος, που υπέφερε όσο λίγοι, ήταν θλιμμένος αλλά όχι απελπισμένος, καταπιεσμένος αλλά όχι εγκαταλειμμένος (Β' Κορινθίους 4:8). Και ο Θεός υπόσχεται στεφάνι ζωής σε όποιον υπομένει τη δοκιμασία (Ιακώβου 1:12). Αν θέλεις να εμβαθύνεις στη Γραφή που κράτησε όρθιο τον Μπάνιαν, μπορείς να μελετήσεις συστηματικά με τα μαθήματα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος, ώστε κι εσύ να βρεις το δικό σου κλειδί στις υποσχέσεις του Θεού.
Βασικά σημεία
- 01Η αντοχή στον πόνο δεν στηρίζεται σε όσα βλέπουμε, αλλά στην εμπιστοσύνη στον αόρατο Θεό που κρατά τα πάντα υπό τον έλεγχό του.
- 02Η δοκιμασία ενός πιστού δεν είναι αναγκαστικά τιμωρία· συχνά είναι το χωράφι όπου ο Θεός καλλιεργεί καρπό που δεν φυτρώνει στις εύκολες μέρες.
- 03Ο λόγος του Θεού είναι το κλειδί που κανένας τοίχος δεν φυλακίζει· οι υποσχέσεις της Γραφής τρέφουν την αντοχή μας μέσα στη δοκιμασία.
- 04Δεν αντέχουμε μόνοι: λέμε στον Θεό ειλικρινά τον πόνο μας, κρατάμε μια υπόσχεση κάθε μέρα και ζητάμε από αδελφούς να προσεύχονται μαζί μας.
Δες επίσης
- Πίστη στη δοκιμασία: όταν ο πόνος δεν είναι τιμωρία αλλά το σχέδιο ενός Πατέρα που σε αγαπά
- Ο καρπός που φυτρώνει μόνο στο σκοτάδι: τι γέννησε η αντοχή στον πόνο του Μπάνιαν, του Κάουπερ και του Μπρέιναρντ
- «Αν η καρδιά σου λέει φύγε, φύγε»: η ελευθερία του Μπάνιαν και η πίστη στη δοκιμασία για όποιον δεν ξέρει αν να αντέξει ή να υποχωρήσει