Αμαρτία που ο Θεός δεν συγχωρεί: το ψέμα που σε κρατά μακριά

I.Το μυστικό που σε κάνει να φοβάσαι ότι υπάρχει αμαρτία που ο Θεός δεν συγχωρεί

Πρώτα απ' όλα, ας ονομάσουμε το ψέμα όπως ακριβώς το ζεις. Δεν σου λέει «έκανες κάτι κακό». Σου λέει κάτι πολύ χειρότερο: «αυτό που έκανες είναι ΕΣΥ, και αυτό δεν διορθώνεται». Έτσι το λάθος γίνεται ταυτότητα, και η ντροπή γίνεται φυλακή με αόρατα κάγκελα. Δηλαδή, μπερδεύεις αυτό που έκανες με αυτό που είσαι.

Ως άντρες μάθαμε να λύνουμε προβλήματα μόνοι μας. Όταν λοιπόν πέφτουμε, καταρχήν το πρώτο μας ένστικτο δεν είναι να μιλήσουμε αλλά να θάψουμε. Θάβουμε το μυστικό βαθιά, χτίζουμε από πάνω μια εικόνα, και μετά εξαντλούμαστε προσπαθώντας να κρατήσουμε την εικόνα όρθια. Ωστόσο, ο Θεός δεν φοβάται τα συντετριμμένα κομμάτια μας. Αντίθετα, εκεί ακριβώς πλησιάζει.

Δες πώς το θέτει ο ψαλμωδός, ένας άντρας που είχε στα χέρια του αίμα και μοιχεία. Δεν προσπάθησε να εντυπωσιάσει τον Θεό με τη δύναμή του. (Ψαλμοί 51:17) Ήρθε ακριβώς με αυτό που νόμιζε πως τον αποκλείει: μια τσακισμένη καρδιά. Και αυτό ήταν που ο Θεός δεν περιφρόνησε.

II.Τι εννοούσε ο Ιησούς με την αμαρτία που δεν συγχωρείται;

Εδώ είναι η ρίζα του φόβου σου. Κάπου άκουσες ή διάβασες ότι ο ίδιος ο Ιησούς μίλησε για μια αμαρτία που δεν συγχωρείται, και έκτοτε ρωτάς μέσα σου: «Μήπως αυτή την έκανα εγώ;». Ας δούμε λοιπόν τι είπε στ' αλήθεια, με ησυχία και χωρίς πανικό. Πραγματικά, αξίζει να το ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα.

Όταν ο Ιησούς μίλησε για τη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, απευθυνόταν σε ανθρώπους που έβλεπαν με τα μάτια τους το έργο του Θεού και το αποκαλούσαν με πλήρη συνείδηση έργο του διαβόλου. Δηλαδή, μιλούσε για μια οριστική, πεισματική απόρριψη της ίδιας της φωνής που καλεί σε μετάνοια. (Ματθαίος 12:31) Πρόσεξε όμως τι λέει πρώτα: κάθε άλλη αμαρτία και βλασφημία θα συγχωρηθεί.

Σκέψου το λογικά για μια στιγμή. Ο άνθρωπος που έχει κάνει αυτή την οριστική απόρριψη δεν αγωνιά καθόλου, δεν τον νοιάζει, δεν θέλει συγχώρεση. Αντίθετα, το γεγονός ότι εσύ φοβάσαι, ότι λαχταράς την άφεση, ότι διαβάζεις αυτές τις γραμμές με κόμπο στον λαιμό, είναι η ίδια η απόδειξη ότι το Πνεύμα του Θεού ακόμη σε καλεί. (Μάρκος 3:28) Και ο Ιησούς ήταν ξεκάθαρος πως όλα τα αμαρτήματα των ανθρώπων μπορούν να συγχωρηθούν.

III.Πού σε πληγώνει η ενοχή και ντροπή που κουβαλάς

Ας μιλήσουμε τώρα για το τίμημα. Πραγματικά, αυτό το ψέμα δεν μένει στο μυαλό σου, αλλά βγαίνει στη ζωή σου. Η ενοχή και ντροπή που κρύβεις τρώει σιγά-σιγά τη χαρά σου, τη γενναιοδωρία σου, την ικανότητά σου να είσαι παρών για τη γυναίκα και τα παιδιά σου.

Όταν πιστεύεις βαθιά μέσα σου ότι είσαι ανεπανόρθωτος, συμβαίνει κάτι ύπουλο: αρχίζεις να ζεις σαν τέτοιος. Γιατί να προσπαθήσεις να γίνεις καλύτερος σύζυγος, αν θεωρείς τον εαυτό σου ήδη χαμένη υπόθεση; Έτσι, ο φόβος για μια αμαρτία που ο Θεός δεν συγχωρεί δεν σε κρατά απλώς λυπημένο. Σε σπρώχνει σε νέες πτώσεις, σε απόσταση από τους δικούς σου, σε μια μοναξιά που την ντύνεις δύναμη.

Επιπλέον, η κρυμμένη ντροπή σε κάνει εύθραυστο μπροστά στον θυμό. Ένας άντρας που μισεί κρυφά τον εαυτό του ξεσπά εύκολα στους γύρω του. Γι' αυτό ο εχθρός αγαπά τόσο πολύ αυτό το ψέμα: όσο πιστεύεις πως είσαι αμετάκλητα καταδικασμένος, τόσο λιγότερο πολεμάς για να αλλάξεις. Ωστόσο, υπάρχει άλλος λόγος, και τον λέει καθαρά ο απόστολος Παύλος για τον ίδιο του τον εαυτό. (Α' Τιμόθεο 1:15)

IV.Η αλήθεια: δεν υπάρχει αμαρτία που ο Θεός δεν συγχωρεί

Τώρα ας στραφούμε στην αλήθεια που σπάει τα κάγκελα. Ο Θεός δεν σου ζητά να καθαρίσεις πρώτα τον εαυτό σου και μετά να έρθεις. Σου ζητά μόνο να σταματήσεις να κρύβεσαι. (Α' Ιωάννου 1:9) Η υπόσχεση είναι ξεκάθαρη: όταν ομολογείς ειλικρινά τις αμαρτίες σου, Εκείνος είναι πιστός να τις συγχωρήσει και να σε καθαρίσει εντελώς.

Επιπλέον, πρόσεξε τη γλώσσα που χρησιμοποιεί η Βίβλος για το πόσο μακριά πάει αυτή η συγχώρεση. Δεν λέει «θα σου τη χρεώνει λιγότερο». Λέει ότι ο Θεός παίρνει τις αμαρτίες σου και τις πετά στα βάθη της θάλασσας. (Μιχαίας 7:19) Τις απομακρύνει όσο απέχει η ανατολή από τη δύση, δηλαδή σε μια απόσταση που δεν μετριέται ποτέ. (Ψαλμοί 103:12)

Και αν το μυστικό σου είναι μαύρο, αν το αίσθημα του λεκέ δεν φεύγει με τίποτα, άκουσε πώς απαντά ο ίδιος ο Θεός σε αυτό. (Ησαΐας 1:18) Δεν αρνείται ότι το κόκκινο είναι κόκκινο. Υπόσχεται όμως κάτι που μόνο Αυτός μπορεί: να το κάνει λευκό σαν το χιόνι. Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι αν η χάρη Του είναι αρκετά μεγάλη. Είναι αν θα σταματήσεις να πιστεύεις το ψέμα ότι εσύ είσαι η εξαίρεση.

V.Μετάνοια και άφεση: ο πρακτικός δρόμος της επιστροφής

Ας περάσουμε λοιπόν στην πράξη, γιατί η αλήθεια χωρίς δρόμο μένει θεωρία. Η μετάνοια και άφεση δεν είναι ένα μαγικό λόγια που λες μία φορά. Αντίθετα, είναι μια στροφή: σταματάς να τρέχεις μακριά από τον Θεό και κάνεις το πρώτο βήμα προς το σπίτι.

Δες την πιο όμορφη εικόνα όλης της Βίβλου για το πώς σε υποδέχεται ο Πατέρας. Ο γιος που τα είχε σπαταλήσει όλα γύρισε πίσω με ένα έτοιμο λογύδριο απολογίας. (Λουκάς 15:20) Ο πατέρας όμως δεν περίμενε να φτάσει στην πόρτα. Τον είδε από μακριά, έτρεξε εκείνος, και τον αγκάλιασε πριν προλάβει να πει λέξη. Έτσι σε βλέπει ο Θεός όταν κάνεις έστω ένα βήμα επιστροφής.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει τρία πράγματα. Πρώτον, σπάσε τη σιωπή: φέρε το μυστικό στο φως, στον Θεό και σε έναν έμπιστο αδελφό. Δεύτερον, πάψε να αυτοτιμωρείσαι, γιατί ο Χριστός ήδη πλήρωσε. Συνεπώς, το χρέος έχει εξοφληθεί ολόκληρο. (Ρωμαίους 8:1) Δεν υπάρχει πια καμία καταδίκη για όσους είναι ενωμένοι μ' Αυτόν. Τρίτον, μη μένεις μόνος στην πάλη σου. Αν θέλεις να εμβαθύνεις και να σταθείς όρθιος μέσα σε μια κοινότητα πιστών, μπορείς να βρεις στήριξη στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.

Τελικά, η ελευθερία σου δεν κρέμεται από το πόσο καθαρό είναι το παρελθόν σου, αλλά από το πόσο μεγάλος είναι ο Σωτήρας σου. Σήκωσε λοιπόν το βλέμμα. Το συρτάρι μπορεί να ανοίξει, το βάρος μπορεί να φύγει, και ο άντρας που ο Θεός σχεδίασε να είσαι σε περιμένει στην άλλη πλευρά της εξομολόγησης.